منبع: Taylor Deas-Melesh/Unsplash

تشخیص سلامت روان می تواند بسیار پیچیده باشد، به طور قابل توجهی زمانی که علائم اختلالات مختلف با هم تداخل دارند. دو حالتی که اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند عبارتند از اختلال دوقطبی (BD) و اختلال شخصیت مرزی (BPD). هنگامی که فردی علائم هر دو را نشان می دهد، ممکن است با چیزی که برخی از متخصصان سلامت روان از آن به عنوان “Borderpolar” یاد می کنند، سر و کار داشته باشد. این ترکیب می‌تواند منجر به شلاق تشخیصی شود، جایی که افراد قبل از اینکه وضوح پیدا کنند، چندین تشخیص در حال تغییر را دریافت می‌کنند. درک این ارائه دوگانه برای درمان و مدیریت مناسب بسیار مهم است.

درک پیچیدگی

اختلال دوقطبی شامل اپیزودهای خلقی مشخصی است که شامل حالات شیدایی، هیپومانیک و افسردگی است. این اپیزودها معمولاً دوره‌ای هستند و ممکن است دوره‌هایی از ثبات در بین آنها داشته باشند. اختلال شخصیت مرزی با بی‌ثباتی عاطفی فراگیر مشخص می‌شود، جایی که تغییرات خلقی می‌تواند ناگهانی‌تر باشد و اغلب با استرس‌های بیرونی، به‌ویژه در روابط، مرتبط است (گاندرسون، 2001).

به عنوان مثال، یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است یک دوره شیدایی یک هفته ای را تجربه کند، به دنبال آن یک دوره خلق و خوی روزمره و سپس یک دوره افسردگی را تجربه کند. برعکس، ممکن است فردی با BPD با احساس ثبات نسبی از خواب بیدار شود اما سپس غمگینی یا خشم شدیدی را تجربه کند که ناشی از احساس خفیف دوست یا عزیزی است (Zanarini & Frankenburg، 2007). هنگامی که هر دو مجموعه علائم با هم وجود داشته باشند، تصویر بالینی پیچیده ای ایجاد می کند که نیاز به درک و درمان دقیق دارد (فلپس، 2006).

چالش های تشخیصی

تشخیص Borderpolar، اصطلاحی که برای توصیف همزیستی علائم اختلال دوقطبی (BD) و اختلال شخصیت مرزی (BPD) استفاده می‌شود، به‌ویژه به دلیل چندین عامل چالش برانگیز است:

همپوشانی علائم:

• نوسانات خلقی: هر دو BD و BPD تغییرات خلقی قابل توجهی دارند، اما ماهیت این تغییرات می تواند متفاوت باشد. BD با اپیزودهای مجزای شیدایی / هیپومانیا و افسردگی مشخص می شود، در حالی که تغییرات خلقی BPD اغلب سریع است و توسط رویدادهای بین فردی ایجاد می شود.
• تکانشگری: هر دو اختلال رفتارهای تکانشی از خود نشان می دهند، اما در BD، تکانشگری معمولاً با حالت های شیدایی یا هیپومانیک مرتبط است. در مقابل، تکانشگری BPD اغلب پاسخی به پریشانی عاطفی و ترس از رها شدن است.
• بی‌ثباتی عاطفی: BPD دارای بی‌ثباتی عاطفی فراگیر است، در حالی که تغییرات خلقی BD معمولاً اپیزودیک است و دوره‌هایی از خلق و خوی روزمره در میان است.

معیارهای تشخیصی:

• معیارهای تشخیص BD و BPD ممکن است با هم همپوشانی داشته باشند و تمایز بین آنها را دشوار می کند. به عنوان مثال، هر دو شرایط ممکن است شامل تحریک پذیری، رفتارهای مخاطره آمیز و نوسانات خلقی شدید باشد.

ارائه بالینی:

• بیماران با هر دو علائم BD و BPD اغلب یک تصویر بالینی پیچیده ارائه می دهند که می تواند منجر به تشخیص اشتباه شود. یک پزشک ممکن است BD را در طول یک دوره شیدایی تشخیص دهد و ویژگی های زمینه ای BPD را از دست بدهد یا بالعکس.
• ماهیت چرخه‌ای BD و ماهیت واکنش‌پذیرتر و وابسته به موقعیت علائم BPD می‌تواند روند تشخیصی را اشتباه بگیرد. این پیچیدگی اغلب منجر به یک “شلاق تشخیصی” می شود که در آن بیماران قبل از رسیدن به یک درک واضح، چندین تشخیص در حال تغییر را دریافت می کنند.

تاثیر تشخیص اشتباه:

• تشخیص اشتباه می تواند منجر به برنامه های درمانی نامناسب شود. به عنوان مثال، تثبیت کننده های خلق و خو و داروهای ضد روان پریشی مورد استفاده برای BD ممکن است به تنظیم عاطفی و مشکلات بین فردی مرکزی برای BPD نپردازند و بالعکس. این می تواند منجر به کنترل ناکافی علائم و افزایش ناراحتی بیمار شود.

رویکردهای درمانی یکپارچه

درمان موثر برای Borderpolar شامل استراتژی هایی است که علائم BD و BPD را برطرف می کند. این امر مستلزم یک رویکرد جامع و چند وجهی است:

دارو درمانی:

• تثبیت کننده های خلق و خو: داروهایی مانند لیتیوم، والپروات یا لاموتریژین می توانند به تثبیت نوسانات خلقی مرتبط با BD کمک کنند.
• داروهای ضد افسردگی و ضد روان پریشی: می توان از این داروها برای مدیریت دوره های افسردگی و اختلالات خلقی شدید استفاده کرد. با این حال، استفاده از داروهای ضد افسردگی باید به دقت کنترل شود تا از ایجاد دوره های شیدایی در بیماران BD جلوگیری شود.

روان درمانی:

• رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT): DBT به ویژه برای BPD موثر است. بر آموزش مهارت ها برای بهبود تنظیم هیجانی، تحمل پریشانی و اثربخشی بین فردی تمرکز دارد. این می تواند برای مدیریت تغییرات سریع عاطفی و تکانشگری در BPD بسیار مهم باشد.
• درمان شناختی رفتاری (CBT): CBT می تواند برای پرداختن به الگوهای فکری و رفتارهای منفی در BD و BPD مفید باشد. این به بیماران کمک می کند تا استراتژی های مقابله ای را برای مقابله با نوسانات خلقی و پریشانی عاطفی ایجاد کنند.

مدل های مراقبت یکپارچه:

• یک رویکرد مراقبت یکپارچه شامل هماهنگی بین ارائه دهندگان مختلف مراقبت های بهداشتی برای اطمینان از درمان جامع است. این شامل همکاری بین روانپزشکان، روانشناسان و سایر متخصصان سلامت روان برای ارائه یک برنامه درمانی منسجم است.
• نظارت منظم و تنظیم برنامه های درمانی بر اساس پیشرفت و پاسخ بیمار به درمان می تواند به رفع نیازهای متغیر افراد مبتلا به Borderpolar کمک کند.

آموزش روانی:

• آموزش بیماران و خانواده آنها در مورد ماهیت BD و BPD، علائم آنها و گزینه های درمانی ضروری است. این به تعیین انتظارات واقع بینانه و بهبود پایبندی به برنامه های درمانی کمک می کند.
• آموزش روانی همچنین می تواند بیماران را با استراتژی های خود مدیریتی توانمند کند و تأثیر علائم را بر زندگی روزمره آنها کاهش دهد.

اصلاحات و پشتیبانی سبک زندگی:

• تشویق به انتخاب سبک زندگی سالم، مانند ورزش منظم، بهداشت خواب مناسب و تکنیک های مدیریت استرس، می تواند از سلامت روان کلی حمایت کند.
• گروه‌های حمایتی و منابع اجتماعی می‌توانند حمایت عاطفی بیشتری ارائه دهند و احساس انزوا را برای بیمارانی که با Borderpolar سروکار دارند کاهش دهند.

با ترکیب این رویکردها، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند یک برنامه درمانی مناسب ایجاد کنند که به چالش های منحصر به فرد Borderpolar می پردازد و به بیماران کمک می کند تا به نتایج بهتر و کیفیت زندگی بهبود یافته دست یابند.

منبع: Luiz Rogério Nunes/Unsplash

انگ

اختلال شخصیت مرزی (BPD) اغلب حتا در جامعه بهداشت روانی یک انگ است. این ننگ ناشی از چالش های روابط بین فردی، مسائل مربوط به خودانگاره و مشکلات تنظیم عاطفی است که توسط افراد مبتلا به BPD تجربه می شود. با این حال، با پیشرفت تحقیقات، درک و شفقت فزاینده ای برای افراد مبتلا به BPD وجود دارد که به کاهش این انگ کمک می کند.

اختلال دوقطبی نیز عمدتاً به دلیل نیاز به دارو، تأثیر نوسانات خلقی، و در موارد شدید، وجود توهمات و هذیان با انگ مواجه است. گاهی اوقات ممکن است این علائم با اسکیزوفرنی اشتباه گرفته شود، که می تواند افراد را از جستجوی کمک مورد نیاز خود منصرف کند.

نتیجه گیری

Borderpolar نشان دهنده تقاطع اختلال دوقطبی و اختلال شخصیت مرزی است که منجر به یک تصویر بالینی پیچیده و اغلب گیج کننده می شود. یک رویکرد یکپارچه که ترکیبی از دارو برای تثبیت خلق و روان درمانی برای تنظیم هیجانی و مهارت های بین فردی است، می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی را برای افرادی که با Borderpolar سروکار دارند بهبود بخشد.

تشخیص نادرست طولانی مدت می تواند کیفیت زندگی را کاهش داده و منجر به احساس شدید درماندگی و سرزنش خود شود. درک این نکته ضروری است که این علائم نقص شخصی نیستند بلکه بخشی از یک اختلال سلامت روان هستند. تشخیص دقیق و درمان مناسب برای مدیریت این وضعیت چندوجهی و کمک به افراد برای دستیابی به ثبات و رفاه حیاتی است.

با وجود جدی بودن این تشخیص ها، امیدواری وجود دارد. با درمانگر، پزشک و برنامه درمانی مناسب، افراد مبتلا به Borderpolar می توانند زندگی سالم و رضایت بخشی داشته باشند. حمایت مناسب به بسیاری از افراد کمک می کند تا علائم خود را به طور موثر مدیریت کنند و رشد کنند.

برای یافتن یک درمانگر، از راهنمای درمان روانشناسی امروز دیدن کنید.