اخیرا خواندم و دوست داشتم جهش بزرگ توسط گی هندریکس، روانشناس که مفهوم “مناطق” مختلف را در زندگی و کار معرفی می کند. این مناطق سطوح مختلفی از شایستگی و انجام فعالیت‌های ما را توصیف می‌کنند. منطقه بی کفایتی شامل وظایفی است که در آنها مهارت ندارید. منطقه صلاحیت شامل وظایفی است که شما قادر به انجام آنها هستید اما به نظر شما رضایت بخش نیست. منطقه تعالی جایی است که شما در آن برتری دارید اما ممکن است احساس کنید که برآورده نشده اید، و در نهایت، منطقه نابغه جایی است که استعدادها و علایق منحصر به فرد شما در آن می درخشد و منجر به تحقق عمیق می شود.

منبع: عکس Elena Koycheva در Unsplash

من که کنجکاو بودم منطقه نابغه خود را شناسایی کنم، یک تست روانسنجی مربوطه انجام دادم. در کمال تعجب، معلوم شد که منطقه نابغه من “شبکه سازی” است. من حتی در نظر گرفتم که نتایج را قاب کنم و آنها را روی شومینه آویزان کنم.

این وضعیت به‌ویژه سرگرم‌کننده است، زیرا من اغلب به‌عنوان فردی درون‌گرا در نظر گرفته می‌شوم-بعضی‌ها می‌گویند، بسیار. چه چیزی این تناقض را توضیح می دهد؟

درونگراها با تصورات غلط متعددی روبرو هستند، از برچسب خجالتی یا ضداجتماعی گرفته تا اینکه در محیط های اجتماعی کمتر توانا دیده شوند. این کلیشه ها نمی توانند پیچیدگی و نقاط قوت درون گرایی را به تصویر بکشند. علاوه بر این، درک درون گرایی در فرهنگ ها به طور قابل توجهی متفاوت است و جوامع مختلف رفتارهای «درون گرا» و «برون گرا» را به طور متفاوتی تعریف می کنند. درک ماهیت واقعی درونگرایی – و زمینه فرهنگی آن – می تواند به رد بسیاری از این افسانه ها کمک کند.

لنگرهای فرهنگی و درونگرایی

ادراک از درونگرایی تا حد زیادی به انتظارات فرهنگی بستگی دارد. در جوامع فردگرایانه مانند ایالات متحده، برونگرایی اغلب ایده آل می شود. در مقابل، برخی از فرهنگ‌های آسیای شرقی، مانند ژاپن و چین، به ویژگی‌های مرتبط با درون‌گرایی، مانند درون‌گرایی و فروتنی، اهمیت می‌دهند. بین شمال و جنوب اروپا نیز تفاوت هایی وجود دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که سطح متوسط ​​درون‌گرایی در فرهنگ‌ها به‌طور گسترده‌ای متفاوت است، و برچسب‌گذاری جهانی به درون‌گرایی چالش برانگیز است.

یک مطالعه در مقیاس بزرگ توسط McCrae و همکاران. (2005) پنج ویژگی شخصیتی بزرگ را در 51 فرهنگ تجزیه و تحلیل کرد و تفاوت های قابل توجهی را در نمرات برونگرایی و درونگرایی یافت. به عنوان مثال، کشورهای آمریکای لاتین در برونگرایی امتیاز بالایی کسب کردند، در حالی که کشورهای آسیای شرقی امتیاز پایینی کسب کردند. مطالعه دیگری توسط آلیک و مک کری (2004) نشان داد که کشورهایی با سطوح بالاتر فردگرایی (مثلاً ایالات متحده و اروپای غربی) تمایل به کسب امتیاز بالاتر در برونگرایی دارند.

ابرقدرت های درونگراها

منبع: عکس ولادیمیر فدوتوف در Unsplash

برخلاف تصور کلیشه ای که درونگراها خجالتی یا از نظر اجتماعی ناتوان هستند، تحقیقات نشان می دهد که آنها دارای مهارت ها و نقاط قوت منحصر به فردی هستند. تفکر عمیق و تمرکز درونگراها می تواند در تعاملات اجتماعی بسیار موثر باشد. را مطالعه گرانت هاروارد نشان می دهد که افراد درونگرا تمایل به داشتن روابط کمتر اما عمیق تر و معنادارتر دارند.

افسانه دیگر این است که افراد درونگرا رهبران خوبی نیستند. با این حال، مطالعات، از جمله یکی از بررسی کسب و کار هاروارد، نشان می دهد که رهبران درونگرا می توانند به همان اندازه – اگر نه بیشتر – از همتایان برونگرا خود مؤثر باشند. درونگراها اغلب در نقش های رهبری که مستلزم گوش دادن دقیق، تصمیم گیری متفکرانه و توانمندسازی دیگران است، برتری می یابند. آن‌ها اعضای تیم فعال را تشویق می‌کنند تا ابتکار عمل کنند و محیطی مشارکتی و نوآورانه را تقویت کنند.

تعریف مهم است

بسیار مهم است که بین درونگرایی و خجالتی بودن تفاوت قائل شویم. کمرویی ترس از قضاوت اجتماعی است، در حالی که درونگرایی به نحوه شارژ فرد اشاره دارد – از طریق تنهایی و نه تعامل اجتماعی. افراد درونگرا می توانند بسیار اجتماعی باشند، به خصوص در گروه های کوچک یا مکالمات انفرادی. ترجیح آنها برای تعامل معنادار بر گفتگوهای کوچک باعث می شود آنها در ایجاد روابط عمیق و پایدار مهارت داشته باشند.

در بازگشت به مکاشفه‌ام مبنی بر اینکه شبکه‌سازی منطقه نبوغ من است: تعریف مهم است. این آزمون آن را به عنوان قدردانی از استعدادهای افراد، دانستن اینکه چه کسی در چه چیزی برتر است و ارتباط افرادی که به یکدیگر نیاز دارند، توصیف کرد. این شامل داشتن یک رولودکس منظم و ایجاد ارتباط برای خود و دیگران است. این برای من کاملاً مناسب است. زندگی حزب بودن، اما اینطور نیست.

نتیجه گیری

منبع: عکس الکساندر گری در Unsplash

روایت غالب مبنی بر اینکه افراد درونگرا از نظر اجتماعی مهارت یا توانایی کمتری دارند، نادرست است و نقاط قوت بسیاری را نادیده می گیرد. درونگراها می توانند رهبران عالی، متفکران عمیق و موجودات اجتماعی در موقعیت های مناسب باشند. استعدادهای آنها، اگرچه با برون گراها متفاوت است، اما اغلب مکمل ویژگی های برون گرایی متمرکز بر بیرون است. از دریچه هنجارهای فرهنگی و نقاط قوت فردی، درونگراها دارای «ابرقدرت‌هایی» هستند که به طور منحصربه‌فردی به بافت اجتماعی، محل کار و جوامع کمک می‌کنند.

بنابراین، دفعه بعد که با فردی درونگرا ملاقات کردید، به یاد داشته باشید که رفتار آرام او ممکن است دنیایی از افکار عمیق، بینش‌های مشتاق و پتانسیل رهبری قدرتمند را پنهان کند.