آیا تا به حال به این فکر کرده اید که واقعاً چقدر بر اطلاعاتی که روزانه مصرف می کنید کنترل دارید؟ ممکن است به نظر برسد که اخباری که تماشا می‌کنید، پست‌های رسانه‌های اجتماعی که در آنها مرور می‌کنید و تبلیغاتی که می‌بینید تصادفی هستند. اما اگر به شما بگویم که بسیاری از چیزهایی که با آن روبرو می شویم، بخشی از تلاشی است که به دقت سازماندهی شده برای شکل دادن به نحوه تفکر، احساس و رفتارمان است، چه؟ به دنیای ارتباطات استراتژیک و بازاریابی سیاسی خوش آمدید.

راه رفتن در خط نازک

مرز بین روابط عمومی، بازاریابی و تبلیغات باریک تر از آن چیزی است که اکثر افراد تصور می کنند. تبلیغات چیزی محدود به کتاب های تاریخی یا رژیم های توتالیتر نیست. در زندگی روزمره ما زنده و زنده است، البته در اشکال ظریف تر.

ادوارد برنیز، برادرزاده زیگموند فروید، یکی از اولین کسانی بود که بینش های روانشناختی را در هنر متقاعدسازی به کار گرفت، که به معروف لقب «پدر روابط عمومی» را برای او به ارمغان آورد. کمپین های او، مانند پیوند دادن سیگار به آزادی زنان در دهه 1920، یا تبدیل داشتن پیانو به یک نماد وضعیت با مرتبط ساختن آن با داشتن یک اتاق موسیقی، نه تنها به فروش محصولات بلکه بر هنجارهای فرهنگی تأثیر گذاشت و به طور نامحسوس ایجاد میل کرد. در کتاب خود در سال 1928 تبلیغاتبرنیز استدلال کرد که ارتباطات استراتژیک یک عنصر اساسی برای جوامع دموکراتیک است و نوشت: «ما حکومت می‌شویم، ذهن‌های ما شکل می‌گیرد، سلیقه‌های ما شکل می‌گیرد، ایده‌های ما عمدتاً توسط مردانی پیشنهاد می‌شود که هرگز نامشان را نشنیده‌ایم».

امروزه رسانه ها همچنان از قدرت بسیار زیادی در شکل دادن به ادراکات برخوردارند. همانطور که ادوارد هرمان و نوام چامسکی در کتاب کلاسیک خود توضیح می دهند رضایت ساخت، رسانه ها اغلب در خدمت منافع نخبگان قدرتمند هستند، دیکته می کنند که چه داستان ها و چگونه گفته شود، افکار عمومی را تحت تأثیر قرار می دهند و بر احساس ما در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی تأثیر می گذارند. داستان ها را می توان بر اساس منافع شرکت، وابستگی های سیاسی و بودجه تبلیغاتی اغراق آمیز یا کم اهمیت جلوه داد. زبان خود نقش مهمی در شکل دادن به دیدگاه های ما دارد. پیام‌های رسانه‌ای که با دقت طراحی شده‌اند می‌توانند نحوه درک ما از یک برند، یک سیاستمدار یا حتی یک رویداد ملی را تغییر دهند.

بنابراین چگونه می‌توانیم از این تأثیرات ظریف استفاده کنیم تا کنترل باورها و نگرش‌های خود را به دست آوریم؟

لوگوس، اخلاق و پاتوس

ارسطو سه روش متقاعدسازی را ترسیم کرد – لوگوس (منطق)، اخلاق (شخصیت) و پاتوس (احساس) – که در تلاش‌های ارتباطی راهبردی امروزی بنیادی باقی مانده‌اند. درخواست‌های منطقی (لوگوها) سعی می‌کنند از طریق دلیل و حقایق متقاعد شوند که اغلب در استدلال‌های علمی یا سیاسی دیده می‌شود. درخواست‌های مبتنی بر اعتبار به شخصیت (روشن‌ها) یا تخصص گوینده تکیه می‌کنند تا پیام را قابل اعتمادتر کنند. در این میان، جذابیت های عاطفی (پاتوس) با احساسات ما بازی می کند، از ترس و خشم گرفته تا امید و غرور.

در بازاریابی سیاسی، این جذابیت ها اغلب با هم ترکیب می شوند. یک رهبر سیاسی ممکن است استدلال های منطقی برای سیاست (لوگوها) ارائه دهد و در عین حال تجربه و صداقت (روح) خود را برجسته کند و ترس یا امید را در رای دهندگان استناد کند. کمپین‌های انتخاباتی اغلب داده‌ها را با تصاویر یا زبان دارای بار احساسی ترکیب می‌کنند تا رأی دهندگان را تحت تأثیر قرار دهند. یک مثال می تواند کمپینی باشد که داده های مربوط به بلایای طبیعی مرتبط با آب و هوا (آرم) را ارائه می دهد، در حالی که نامزد را به عنوان یک رهبر در حفاظت از محیط زیست نشان می دهد (روش ها)، و با بیان این که بدون اقدام، نسل های آینده با بحران های زیست محیطی شدیدتری مواجه خواهند شد، نگرانی را فرامی خواند. (پاتوس).

شناخت و مقاومت در برابر دستکاری

تشخیص دستکاری می تواند ساده تر از آن چیزی باشد که فکر می کنید. بسیاری از تکنیک های ارتباط استراتژیک به طرز فریبنده ای ساده و در عین حال بسیار مؤثر هستند، زیرا تبلیغات از اصول روانشناختی برای کنترل افکار عمومی استفاده می کند. این به ناهماهنگی شناختی، ناراحتی ناشی از داشتن ایده های متضاد، که اغلب از طریق روایت های ساده حل می شود، ضربه می زند. برای مثال، ارتباطات سیاسی غالباً مسائل پیچیده را به صورت دوتایی «ما در برابر آنها» ساده می‌کند و اتخاذ دیدگاهی خاص را برای عموم آسان‌تر می‌کند.

یکی از تکنیک های رایج این است باند اثری که در آن افراد تشویق می شوند تا به آن بپیوندند زیرا “همه افراد دیگر این کار را انجام می دهند.” کمپین های سیاسی با گفتن جملاتی مانند “به میلیون ها نفری که از این نامزد حمایت می کنند بپیوندید!” این تکنیک بر اثبات اجتماعی متکی است، جایی که افراد اعمال یا باورهای گروه بزرگ‌تری را دنبال می‌کنند و اثرات آن را تقویت می‌کنند.

تکنیک دیگری به نام چیدن گیلاس شامل ارائه شواهد انتخابی برای استدلال است، در حالی که داده های متناقض به راحتی نادیده گرفته می شوند. شما ممکن است این را در تبلیغاتی دیده باشید که در آن یک شرکت مزایای یک محصول را تبلیغ می کند و در عین حال خطرات یا جنبه های منفی احتمالی را نادیده می گیرد.

وقتی درگیر شدن با حریفان در سطح منطقی مخاطره آمیز است و مزیت آن مطمئن نیست، توسل به آن بسیار وسوسه انگیز می شود. حملات ad hominem – یک مغالطه منطقی کلاسیک که بر بی اعتبار کردن یک شخص به جای استدلال آنها تمرکز دارد. یک سیاستمدار به جای بحث در مورد سیاست، ممکن است به شخصیت حریف حمله کند و حواس مخاطب را از مسائل واقعی منحرف کند. تاکتیک های دیگری که اغلب در مبارزات سیاسی و تبلیغات استفاده می شود عبارتند از تکرار و اظهارات کلی، جایی که مفاهیم و شعارهای مبهم شامل کلمات پر باری مانند امید، شادی، تغییر یا عظمت بی‌پایان تکرار می‌شوند و خود را در ذهن ما جا می‌دهند.

در تلاش برای تفرقه و تسخیر، بازیگران متقاعد کننده ممکن است به تکنیک های متوسل شوند نام بردن و غیرانسانی سازی به تصویر کشیدن مخالفان کمتر از انسان، به عنوان مثال، نامیدن مخالفان سیاسی خود “ربات ها”، “ترول ها”، “زامبی ها” یا سایر اصطلاحات تحقیرآمیز که عاملیت و ذهنیت را برای کسانی که دیدگاه های جایگزین دارند، رد می کند. و در مواقع بحرانی، زمانی که صریح صحبت کردن می تواند به وجهه و شهرت گوینده آسیب برساند، همیشه وجود دارد. تعبیر، که در آن از زبان نرم‌تر برای پنهان کردن واقعیت‌های خشن استفاده می‌شود – اصطلاحاتی مانند “خسارات جانبی” برای تلفات غیرنظامی یا “کوچک کردن” برای اخراج‌های دسته جمعی.

به هر حال، ناامید نشوید – اگر می دانید این تکنیک ها چگونه کار می کنند، ابزارهای لازم برای مقاومت در برابر آنها را دارید. تشخیص دستکاری نیمی از کار است و کلید موفقیت حفظ یک ذهنیت انتقادی و مستقل با زیر سوال بردن روایت هایی است که با آن مواجه می شوید.

تمرین بهداشت اطلاعات

پس چگونه در برابر دستکاری انعطاف پذیرتر شویم؟ در دنیایی که پیام‌های استراتژیک در همه جا وجود دارد، بهداشت اطلاعات چیزی فراتر از اجتناب از اطلاعات نادرست است – این شامل زیر سوال بردن اطلاعاتی است که مصرف می‌کنیم، تأیید منابع آن و تجزیه و تحلیل انگیزه‌های پشت آن.

با پرسیدن شروع کنید: چه کسی از این پیام سود می برد؟ اهداف ارتباطی پشت آن چیست؟ حتما منابع مختلف اطلاعات را با هم مقایسه کنید تا در محفظه های اکو گیر نیفتید. و همیشه، همیشه تعصب را بررسی کنید – بدون توجه به منبع، تمام تلاش خود را برای تمایز بین حقایق و نظرات انجام دهید و همیشه شواهد ارائه شده در حمایت از ادعاها را ارزیابی کنید.

توجه به زبان مورد استفاده نیز حیاتی است. مواظب عبارات بارگذاری شده، تعبیرها، و عبارات مبهم باشید که سعی در دستکاری احساسات شما دارند. درک زمینه پشت پیام – اغلب، دانستن شرایط گسترده تر می تواند انگیزه های پنهان یا دیدگاه های جایگزین را آشکار کند. به عنوان مثال، یک مطالعه با بودجه یک شرکت لبنی که مزایای سلامتی شیر را ترویج می کند، ممکن است با مطالعه دقیق مشابهی که توسط یک شرکت شیر ​​جو دوسر حمایت مالی شده است، مخالف باشد.

اول و مهمتر از همه، اجازه ندهید لفاظی های تفرقه انگیز منجر به دو قطبی شدن بیشتر شود. حتی زمانی که با دیدگاه‌های متضاد مواجه می‌شویم، تلاش روزمره ما برای تشخیص انسانیت در دیگران است – در پشت هر عقیده‌ای فردی با مجموعه‌ای از تجربیات و ارزش‌های منحصربه‌فرد وجود دارد، درست مثل ما.

پل زدن شکاف ها: لوگوها بر سر راه

در دنیای سر و صدای مداوم اطلاعات، بسیار آسان است که تحت تأثیر جذابیت های عاطفی (پاتوس) قرار بگیرید و تفکر منطقی و منطقی (لوگوها) را از دست بدهید. در حالی که احساسات بخش مهمی از ارتباطات انسانی است، بیایید مراقب باشیم که قضاوت ما را تحت الشعاع قرار ندهیم. رعایت بهداشت اطلاعات خوب به معنای حفظ منطق و دلیل است، حتی زمانی که با پیام‌های دارای بار احساسی مواجه می‌شوید.

دنیایی را تصور کنید که در آن همه ما به طور انتقادی با اطلاعاتی که مصرف می کنیم درگیر می شویم، روایات را زیر سوال می بریم، به دنبال منابع اصلی می گردیم و دیدگاه های مختلف را با هم مقایسه می کنیم. این یک فانتزی آرمان‌گرا به نظر می‌رسد، اما چرا در مورد پس گرفتن قدرت خود برای شکل دادن به باورهای خود و تصمیم‌گیری آگاهانه، مقاومت در برابر دستکاری تفرقه‌انگیز و بازتر بودن برای گفتگوی محترمانه خیال پردازی نمی‌کنیم؟