انعطاف پذیری یک ظرفیت طبیعی است. همه ما آن را داریم. اما چگونه می توانیم آن را پرورش و تقویت کنیم تا وقتی نمی دانیم در سفرهای زندگی چه می آید ، می تواند به ما خدمت کند؟ تحقیقات نشان می دهد که ما در واقع می توانیم مدارهای عصبی موجود در مغز خود را با آنچه انتخاب می کنیم به خودمان بگوییم و آنچه را که می خواهیم انجام دهیم وقتی مضطرب ، غرق شده یا از نظر عاطفی خسته شده ایم ، تغییر دهیم. اما ، اگر فکر می کنید در مورد همه آنها شنیده اید-واسطه گر و ذهن آگاهی ، ابراز قدردانی ، ایجاد حمایت اجتماعی ، تمرین مراقبت از خود ، عشق به خود و خودداری-خواندن ، زیرا بیشتر راهکارهای مبتنی بر علم که در پی آن بود ، برای بیماران من جدید بود و بسیاری نیز برای من جدید بودند.

1

این به معنای پایین آمدن “فاجعه” به “ناراحتی” در ذهن و مکالمات ما است. این که آیا ما در مورد گرگرفتگی صحبت می کنیم یا یک لپ تاپ ناقص ، کلمات محرک پاسخ مبارزه یا پرواز هستند و استفاده از کلماتی که چشمگیر یا اغراق آمیز نیستند ، برای تغییر نحوه پاسخ مغز و بدن ما به یک مشکل کافی است. تغییر موقعیت ها با استفاده از کلماتی که به جای هراس ، قابلیت مدیریت را نشان می دهند ، به مقاومت طبیعی ما اجازه می دهد تا دوباره خود را مجدداً تأیید کند. این ابزاری است که توسط درمانگران برای کمک به بیماران استفاده می شود ، و این ابزاری است که می توانید برای کمک به خود استفاده کنید.¹

2. خیرخواهی درمانی

اگر می توانید روزانه یک تجربه هدیه ایجاد کنید. بیایید بگوییم شرکت شما در حال کاهش است. چرا فقط وقتی احساس ظلم به مشکلات خود می کنید ، وقت ، تلاش ، دلسوزی یا حتی پول را از دست می دهید؟ اول ، زیرا نوعدوستی آن را فعال می کند مراکز پاداش از مغز و باعث آزاد شدن دوپامین ، اکسی توسین و سروتونین می شود – همه انتقال دهنده های عصبی مغز که باعث ایجاد احساس راحتی عاطفی و امید تجدید می شوند. دوم ، متخصصان عصبی می دانند که مراکز لذت مغز ما نیز فعال می شود و اضطراب و افسردگی را خنثی می کند ، که هر دو مانع از مقاومت طبیعی ما می شوند. در مرحله بعد ، متوجه خواهید شد که ما به طور خودکار تصور می کنیم که گیرنده پس از دریافت کمک ما چه احساسی خواهد داشت و این یک آسانسور و انرژی به ما می دهد. و سرانجام ، چنین اقداماتی ما را از مشکلات ما دور می کند و به ما یادآوری می کند که ما تنها نیستیم – سایر موارد سفرهای دشواری نیز دارند.²

3. فهرست بندی احساسات

به جای اجتناب ، سرکوب یا تلاش برای نادیده گرفتن احساسات خود در هنگام گذراندن اوقات دشوار ، مانند ضرر ، طلاق یا تجربه ناباروری ، برعکس را امتحان کنید. از هوش هیجانی خود برای شناسایی و نامگذاری احساسات خود به همان اندازه که می توانید استفاده کنید. تحقیقات نشان می دهد که بخش اعظم اثرات درمانی روزنامه نگاری و درمانی ناشی از شناخت ، شفاف سازی و داشتن احساسات ما است. وقتی احساسات منفی در تاریکی کار می کنند ، به نظر می رسد که اغلب رشد می کنند. هنگامی که آنها در نور دیده می شوند ، می توانند به اندازه برش داده شوند و شفابخش می تواند وارد شود. بنابراین اگر خاطرات خود را نگه دارید یا یک جریان ثابت از متون را به یک دوست ارسال کنید در حالی که در حال شکستن هستید ، شما در حال ایجاد سردرگمی عاطفی هستید و یک دنباله منطقی برای تجربه خود ایجاد می کنید. آن را پردازش روایت بنامید و بدانید که این مرحله برای رشد مقاومت است.³

4. ایده مثبت پیش بینی مثبت

راحت تر از آن است که به نظر برسد. به جای اینکه گذشته را با گذراندن وقت با فکر کردن در مورد “باید داشته باشید” و “می توان داشت” (که ما نمی توانیم در مورد آن کاری انجام دهیم) ، به جای آن ، به جای آن می توانید مثبت ترین نتایج آینده را تصور کنید. این به ما کمک می کند تا به جای بدبینی و محدودیت ، ما را بر خوش بینی ، عمل و امید متمرکز کنیم. محققان آن را “آینده” می نامند و می یابند که این یک عنصر مهم تفکر مقاوم است. تمام سفر امیدوارکننده شما به آینده ممکن است دقیقاً به حقیقت نرسد ، اما فکر کردن با خوش بینی حال و هوای فعلی را نمی کند و شما را در زندگی روزمره به جلو سوق می دهد. ⁴

5. GPS ذهنی

مثل Waze باشید. ابتدا سفر عاطفی ایده آل خود را نقشه برداری کنید ، سپس سعی کنید مشکلات و موانع جاده ای را که ممکن است ظاهر شود پیش بینی کنید ، و در آخر ، یک برنامه بازی را برای هر سناریویی تهیه کنید که بتواند در راه شما باشد ، از جمله مجدداً. بدون تسلیم برخی از محققان این امر را متضاد ذهنی با اهداف اجرای (MCII) می نامند. به عبارت ساده تر ، با افزایش تعهد و فعال سازی هدف ، به جای غیرفعال کردن در صورت بروز موانع یا عوارض ، مقاومت را تشویق می کند. ساخت برنامه های “اگر” مانند این ، ویژگی بارز مقاومت است و تمرین می کند. به عنوان مثال ، اگر در حال گذراندن یک سفر باروری هستید ، می تواند به شما کمک کند تا هر یک از این مشکلات را به عنوان فرصتی برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد وضعیت پزشکی خود و بررسی مراحل بعدی برای شما در ساخت خانواده مشاهده کنید.⁵

6. آغازگر طبیعی

آیا می دانید که فقط چند دقیقه در خارج از منزل ، احاطه شده با دیدنی ها و صداهای طبیعی ، می تواند با کاهش کورتیزول سیستم عصبی ما را مجدداً تنظیم کند و دیدگاه ما را افزایش دهد – از نظر طبیعی درمانی.⁶

• این ما را به زمان حال می رساند ، جایی که ما کنترل داریم.
• این دیدگاه ما را بازیابی می کند. ما فقط بخشی از طبیعت و کمتر متمرکز هستیم.
• این به ما کمک می کند تا هنگام نفس کشیدن هوای تازه ، تنش جسمی را آرام کنیم ، که این نشان می دهد مغز ما خطر و اضطراری وجود ندارد.
• این تنفس ما را کند می کند ، که باعث کاهش عجله آدرنالین می شود.
• این مدارهای مغزی را که به مشکلات پاسخ می دهند ، آرام می کند و به جای آن آرامش و قدردانی را آغاز می کند.
• این ظرفیت ما برای احساس آرامش را افزایش می دهد ، بنابراین میکروبراکس را بگیرید. نورون ها می توانند حدود 270 تا 300 مایل در ساعت سیگنال خطر ارسال کنند و تا 45 بار در ثانیه آتش بگیرند ، بنابراین هر بار که خارج از خانه است ، حتی اگر مختصر باشد ، مغز ما را بازیابی می کند و آن را برای مقاومت در برابر آن قرار می دهد.

بنابراین ، اگر از راه دور کار می کنید و از نظر فنی تحت تأثیر قرار می گیرید و توسط هدست خود اداره می شوید و با صف تماس می گیرید ، حتی اگر به مدت سه تا پنج دقیقه است ، به خارج بروید. فقط چهار بار در روز برای تقویت مقاومت شما کافی است.

7. تمرین قدرت شخصی

مانند ابرقهرمانان مارول ، همه ما نقاط قوت امضا داریم و اغلب هنگام ظهور آنها شگفت زده می شویم. در واقع ، برای بسیاری از ما ، این ممکن است اولین لحظه باشد که واقعاً احساس مقاومت می کنیم. برای من ، زمانی بود که من به مادربزرگم توضیح دادم که چرا او مقصر زخم او نیست. این باکتری بود. من از آن زمان به دنبال توضیحات و تحقیق بوده ام و از هر دو برای کمک به خودم و همچنین بیماران ، قدرت عاطفی را جمع می کنم. بنابراین شناسایی و استفاده کنید شما استعدادهای شخصی و “قدرت” از هر لحاظ هر روز ممکن است. شما باشید – اغلب اوقات ، و به بهترین وجه ، می توانید.⁷

8. گفتگوی شخص ثالث

به نظر می رسد مانند PsychoBabble ، اما مهربان و ساده است. در مواقع استرس ، فقط تصور کنید که کسی که شما را دوست دارد به شما چه می گوید و به خودتان بگویید. بهترین دوست خود را از مدرسه ، عمه خود در هنگام نوجوانی ، مربی ، برادر خود یا مشاور یا درمانگر خود تکرار کنید و سپس آن را به خودتان بگویید. محققان می گویند که این امر کنترل عاطفی را افزایش می دهد و با ارائه دیدگاه یک فرد خارجی ، شناخت واضح تر را در هنگام استرس ترغیب می کند ، اما من می گویم که مداحی ها آرامش بخش هستند و به ما یادآوری می کنند که با درک مهربانی به جای خود سرزنش و انتظارات غیرواقعی با خود صحبت کنیم.⁸

و همیشه امید را تمرین کنید. ما با ظرفیت امید متولد شده ایم. ما وقتی جوان هستیم ، آن را تمرین می کنیم ، هر بار که منتظر جشن تولد یا دیدار بهترین دوستمان هستیم. اما هرچه پیرتر می شویم ، تمرین امید آسان نیست زیرا سفرهای زندگی بسیار غیرقابل پیش بینی است. اما بدبینی سفر را حتی سخت تر می کند و ما را از ناامیدی محافظت نمی کند. در عوض ، بدبینی فعالیت عصبی شیمیایی مغز ما را تغییر می دهد و مقابله با ناامیدی یا لذت بردن از موفقیت را دشوارتر می کند. اگر احساس می کنید ظرفیت امید خود را از دست داده اید ، می توانید دوباره آن را تقویت کنید. تصاویر امیدوار را فراخوانی کنید ، روی مثبت تمرکز کنید و به دنبال لحظات شادی باشید. تمرین در واقع فیزیکی مغز ما را تغییر می دهدبشر نتیجه چالش های روزانه ما ممکن است تغییر نکند ، اما کیفیت زندگی روزمره ما خواهد بود. تمرین امید را شروع کنید زیرا شریک زندگی آن تاب آوری است.