[ad_1] چند ماه پیش ، من در حال مربیگری دو بنیانگذار استارتاپ بودم که طی بیش از سه هفته مکالمه واقعی نداشته اند. از بیرون ، همه چیز خوب به نظر می رسید. به روزرسانی های Slack حرفه ای بودند. جلسات رهبری مدنی بود. اما انرژی خاموش بود ، مانند ...
[ad_1]
چند ماه پیش ، من در حال مربیگری دو بنیانگذار استارتاپ بودم که طی بیش از سه هفته مکالمه واقعی نداشته اند. از بیرون ، همه چیز خوب به نظر می رسید. به روزرسانی های Slack حرفه ای بودند. جلسات رهبری مدنی بود. اما انرژی خاموش بود ، مانند دو نفر که حرکات مشارکت را پشت سر می گذارند که دیگر مانند یک نفر احساس نمی شود.
آنها گفتند که در “تراز استراتژیک” گیر کرده اند. اما پس از چند جلسه ، مشخص شد: این در مورد نقشه راه نبود. یکی از بنیانگذاران احساس نادیده گرفتن و کم ارزش بودن کرد. دیگری حمایت و پشتیبانی هوس بود. نه کلمات یا ایمنی روانی را برای گفتن آنچه از یکدیگر نیاز داشتند پیدا نکرده اند.
این غیر معمول نیست.
در کار من با استارتاپ ها ، این الگوی را بارها و بارها دیده ام: تیم ها درباره آنچه فکر می کنند مشکل است (عدالت ، جهت محصول ، تصمیم گیری) استدلال می کنند ، اما آنچه واقعاً باعث ایجاد تنش می شود سوء استفاده عاطفی است-نارضایتی توهین آمیز ، ترس ناگفته و نیازهای ناسازگار.
در زیر هشت دینامیک متداول فردی و گروهی که من مشاهده کرده ام که بی سر و صدا اعتماد بین بنیانگذاران را از بین می برد.
این الگوهای معمولاً در زیر سطح زندگی می کنند ، اما آنها شکل می دهند که بنیانگذاران رفتار یکدیگر را تفسیر می کنند و چگونه تحت فشار ظاهر می شوند.
هنگامی که تحت استرس مزمن هستید (همانطور که بسیاری از بنیانگذاران هستند) ، سیستم عصبی شما واکنش پذیر تر می شود. بازخورد جزئی می تواند مانند یک حمله شخصی باشد. سکوت می تواند مانند ترک احساس شود. استرس فقط صبر را کاهش نمی دهد – این درک شما را تغییر می دهد.
آنچه در مربیگری می بینم: بنیانگسانی که سوخته می شوند اغلب بدترین آنها را فرض می کنند: “آنها وزن خود را نمی کشند.“”آنها سعی می کنند مرا بیرون بیاورند.مسئله واقعی این است که آنها خسته و از نظر عاطفی شکسته شده اند.
بسیاری از بنیانگذاران با دست و پا گیر بی سر و صدا احساس کلاهبرداری می کنند. آنها به جای درخواست پشتیبانی یا نامگذاری ترس ، آنها سخت تر ، بیش از حد جبران یا عقب نشینی عاطفی فشار می آورند. هنگامی که این موضوع ناگفته می شود ، بنیانگذار آنها ممکن است آن را به عنوان جدایی یا بی کفایتی تعبیر کند.
در اتاق: من اغلب می پرسم ، “آیا بخشی از شما وجود دارد که به اندازه کافی برای این نقش احساس خوبی نداشته باشد؟“سیلاب ها معمولاً باز می شوند. بنیانگذار شما برای حمایت از شما در آنجا است ، اما اگر به اشتراک نگذارید ، نمی توانند کمک کنند.
کمال گرا ها برای خودشان سخت هستند و اغلب برای اطرافیان سخت تر هستند. در داخل ، آنها شخصاً بازخورد می گیرند. در خارج ، آنها تصمیمات را به تأخیر می اندازند و از نمایندگی خودداری می کنند. در دنیای کثیف استارتاپ ها ، کمال گرایی می تواند حرکت و روابط را خنثی کند.
یک عبارت مشترک: “من فقط می خواهم آن را درست دریافت کنم.“اما در زیر آن اغلب ترس از قضاوت ، ناکام بودن ، از دیدن واقعاً.
برخی از بنیانگذاران در روزهای ابتدایی باورنکردنی هستند: همه جا به یکباره ، بی امان ، بی امان. اما با رشد شرکت ، همین صفات به بدهی تبدیل می شوند. کنترل به سمت میکرومان مدیریت می شود. فشار به تنگنا تبدیل می شود. اگر بنیانگذاران با تجارت تکامل نیافته باشند ، نقش آنها به صورت نادرست و نارضایتی می شود.
چه چیزی از دست رفته است: مکالمات صادقانه در مورد چگونگی نیاز به نقش هر شخص برای رشد و یا کوچک شدن – برای مطابقت با مرحله تجارت.
در ابتدا ، “مخالف” بودن می تواند مانند یک ابرقدرت باشد. یکی از بنیانگذاران Vision را هدایت می کند ، دیگری اجرای ناخن ها. اما تحت استرس ، این اختلافات به اصطکاک تبدیل می شود. بینایی می تواند غیر واقعی به نظر برسد. عملیاتی می تواند احساس کنترل کند. بدون زبان مشترک ، ناامیدی متقابل ایجاد می شود.
رهبری ضروری می خواند
فراتر از صفات فردی ، بنیانگذاران غالباً در پویایی شکل گرفته شده توسط تاریخ مشترک آنها ، انتظارات ناگفته و ساختار عاطفی روابط آنها گرفتار می شوند.
بنیانگذاران که دوست ، خواهر و برادر یا شرکای عاشقانه نیز هستند با یک چالش دوگانه روبرو هستند: شما فقط شرکای تجاری نیستید-شما از نظر عاطفی گرفتار هستید. وقتی یک رابطه به اصطکاک برخورد می کند ، به دیگری می ریزد. اختلاف نظر تجاری مانند خیانت شخصی است و برعکس.
یادداشت مربیگری: این بنیانگذاران به مرزهای واضح ، “ظروف” روابط تعریف شده برای اشکال زدایی و مجدداً نیاز دارند و فضا برای غم و اندوه از دست دادن دوستی ناب یا مشارکت ایده آل که یک بار تصور می کردند.
بنیانگذاران می خواهند احساس قدردانی کنند ، اما همه کار به همان اندازه دیده نمی شود. یکی از بنیانگذاران ممکن است در کانون توجه قرار بگیرد و دیگری بی سر و صدا زیرساخت ها را ایجاد کند. وقتی این عدم تقارن نامگذاری نشده است ، ناامیدی رشد می کند. بنیانگذار نادیده گرفته شده احساس پاک می کند ، و قابل مشاهده برای چیزی که انتخاب نکرده اند احساس سرزنش می کند.
نکته: ساخت آیین های قدردانی. فریادهای عمومی ، هفتگی “با تشکر از شما” ، یا چک های خصوصی برای کار نامرئی سطح برای ساختن روال شما مفید هستند.
برخی از بنیانگذاران صمیمیت عاطفی دارند ، در حالی که برخی دیگر مرزهای واضح را ترجیح می دهند. این ترجیحات غالباً بی نام و نشت درگیری می شوند. فرد می خواهد مکالمه بیشتری ، تراز بیشتر ، تماس بیشتر داشته باشد. دیگری فضا و استقلال را می خواهد. سرانجام ، این در استدلال در مورد جلسات یا پیام رسانی به نظر می رسد ، اما اختلاف نظر واقعی رابطه ای است.
بپرسید: “چقدر می خواهیم در این مرحله از تجارت نزدیک باشیم؟“شما ممکن است از جواب تعجب کنید.
بیشتر دعواهای بنیانگذار تشخیص داده می شوند. آنها مربوط به استراتژی نیستند. آنها در مورد هویت ، ترس ، شناخت و ارتباط هستند.
هنگامی که این پویایی های اساسی بی نام پیش می روند ، بنیانگذاران در نهایت مشکلات اشتباه را حل می کنند. آنها نقش ها را تغییر می دهند ، برنامه های محصول را دوباره کار می کنند ، یا نمودار org را مجدداً تغییر می دهند ، همه در حالی که سوء استفاده عاطفی عمیق تر می شود.
اما وقتی این الگوهای ظاهر می شوند و از طریق آن کار می کنند ، چیزی تغییر می کند. ارتباطات آسانتر می شود ، تصمیم گیری وضوح را به دست می آورد ، و رابطه-یک بار متعهد-شروع می شود تا دوباره همکاری کند.
سخت ترین قسمت رفع استراتژی نیست. این شرایط را ایجاد می کند که به اندازه کافی ایمن است که بگوییم ، “این واقعاً با من اتفاق می افتد.”
این زمانی است که همه چیز شروع به تغییر می کند.
[ad_2]
