[ad_1] در کودکی ، فهمیدم که شخصی که از صحبت کردن با او لذت بردم ، خودم بود. این رفتار مورد تشویق قرار نگرفت ، و من شاهد نبودم که دیگران این کار را انجام دهند ، بنابراین تصور می کردم صحبت کردن با خودم غیر عادی و نامطلوب است. بعداً ، در کال...
[ad_1]
در کودکی ، فهمیدم که شخصی که از صحبت کردن با او لذت بردم ، خودم بود. این رفتار مورد تشویق قرار نگرفت ، و من شاهد نبودم که دیگران این کار را انجام دهند ، بنابراین تصور می کردم صحبت کردن با خودم غیر عادی و نامطلوب است.
بعداً ، در کالج ، من فهمیدم که افراد دیگری نیز وجود دارند که با خودشان نیز صحبت می کردند. و هنوز هم بعداً ، به عنوان استاد روانشناسی ، شیوع و سودمندی صحبت با خود را مشاهده کردم.
در کلاس من در مورد شخصیت ، یک روز سکوت را اختصاص می دهم. دانش آموزان یک روز کامل بدون صحبت می کنند ، از زمانی که از خواب بیدار می شوند تا زمان رفتن به رختخواب. هنگامی که این تکلیف در ابتدا انجام شد ، دو نگرانی اصلی این است که در محل کار چه کاری انجام دهید و چگونه می توان با شریک عاشقانه شخص تعامل داشت. پس از آن ، با این حال ، بسیاری از دانشجویان گزارش می دهند که برجسته ترین محرومیت قادر به صحبت با آنها نیست خودشانبشر آنها در اظهار نظر در مورد رفتار خود ، نه فریاد زدن ، قسم خوردن ، و ارائه خود هدایت مشکل دارند.
گفتگوی داخلی بسیاری از زندگی بیداری ما را به خود اختصاص می دهد ، و ما صدای درونی خود را به عنوان یک قالب غالب برای فکر می پذیریم. آنچه که به طور بالقوه تحریک آمیز است ، بیرونی این صدای درونی و ساختن آن است.
جالب اینجاست که داشتن گفتگو با خود به صورت کتبی قابل قبول است –حتی تشویق شدهبشر با یک ژورنال ، ما با یک تصور دیگر صحبت می کنیم و با یک دفتر خاطرات ، با صفحه صحبت می کنیم – “خاطرات عزیز”. آنها هر دو شکل بیرونی صحبت با خودمان هستند ، و هر دو آنها هستند برای بهزیستی ما سودمند است. بنابراین منطقی است که عمل کمتری را در نظر بگیریم صحبت به خودی خود به عنوان روشی سالم و تأیید کننده برای خارجی سازی صدای درونی ما.
آنچه در زیر می آید کاوش در مورد زمان و چگونگی صحبت کردن با صدای بلند با خودمان می تواند به ما کمک کند.
با صدای بلند با خودمان صحبت می کنیم ما را متمرکز نگه می دارد در حین کارهایی که چندین مرحله دارند ، مانند مونتاژ مبلمان IKEA یا خیاطی روی یک دکمه – “سوزن را از طریق سوراخ فشار دهید ، انگشت خود را تماشا کنید ، نخ را از طریق باز کردن متفاوت حلقه کنید.” زبان به جلو ، گام به گام حرکت می کند ، بنابراین صحبت کردن با صدای بلند با خود به توالی اقدامات خاص کمک می کند ، در حالی که انتقال بین اقدامات پی در پی را نیز تسهیل می کند.
صحبت کردن با صدای بلند با خود همچنین بازخورد ، انتقاد سازنده و تقویت را ارائه می دهد (“جهت اشتباه … آچار را به روش دیگر بپیچید. کار خوب”).
با صدای بلند با خودمان صحبت می کنیم درک و مدیریت وقایع غیرمعمول و شگفت آور در جهان و همچنین تحولات پریشانی که تقریباً همه ما تجربه می کنیم ، مانند مشکلات رابطه و بیماری.
افرادی که به تنهایی سفر می کنند یا شرکت در فعالیت هایی مانند پیاده روی ، متوجه می شود که صحبت کردن با صدای بلند در محیط های جدید ، این محیط ها را قابل درک تر می کند ، در حالی ارزیابی اجتماعی
فکر کردن با صدای بلند هنگام مطالعه مطالب دشوار باعث افزایش تعامل با مواد و لذت بردن از یادگیری آن می شود. به عنوان مثال ، تحقیق در مورد یادگیری دانش آموزان به پیراپزشک نشان داد که صحبت کردن با صدای بلند باعث پیشرفت مهارت های استدلال بالینی می شود ، و در عین حال رضایت از یادگیری این مهارت ها نیز افزایش می یابد.
صحبت کردن با صدای بلند با خودمان ، عملکرد ما را با فعالیت های آینده بهبود می بخشد. به عنوان مثال ، بازیکنان بسکتبال انجام سریعتر و بهتر بعد از اینکه آنها با صدای بلند صحبت کردند.
به طور کلی ، ابراز صحبت مثبت خود افزایش می یابد انگیزه قبل از اجرای – با ورزشکاران و با هنرمندان ، از جمله رقصندگان ، نوازندگان و بازیگران.
پس از ناامید کننده شرایط ، مانند تعاملات اجتماعی ناخوشایند یا عملکردهای ناامید کننده دانشگاهی ، می توانیم بر حسرت غلبه کنید و انتقاد از خود را کاهش دهید بعد از آن با صدای بلند با صدای بلند صحبت می کنیم.
صحبت داخلی که منفی است مضر، و همین مسئله در مورد صحبت های بیرونی خود نیز پیش می رود. نکته مهم این است که صحبت کردن با صدای بلند ، گفتگوی منفی را آشکارتر می کند و به ما امکان می دهد منفی بودن خود را بشنویم و سریعتر آن را تصحیح کنیم.
به این ترتیب ، صحبت کردن با صدای بلند با خودمان با نگه داشتن گفتگوی منفی تحت کنترل ، مزایای گفتگوی مطلوب و تأیید آمیز را به حداکثر می رساند.
با استفاده از ضمیر “شما” یا بهتر از این ، با صدای بلند صحبت می کنیم نام ترویج ذهن خود را ترویج می کند، که سپس توانایی ما در تنظیم افکار ، احساسات و رفتار ما را تقویت می کند. با “شما” یا نام ما ، ما بهتر می توانیم خود را که با او صحبت می کنیم رعایت کنیم و بر روی مشاهدات خود عمل کنیم.
خواندن ضروری خواندن
به عنوان مثال ، اگر شما یک پاسخ عاطفی را زیر سوال می برید ، می توانید بگویید ، “چرا این کار را انجام دهید من احساس این روش؟ ” یا (اگر نام شما امیلی است) ، می توانید بگویید ، “چرا این کار را انجام دهید شما احساس اینگونه ، امیلی؟ ” این عبارت دوم ، با استفاده از نام خود ، در درک خود عاطفی خود را به خودی خود ترسیم کرده و مؤثرتر است.
اگر با خودمان با استفاده از ضمیر اول “من” صحبت کنیم ، صحبت های خود را و گوش می دهیم و کمتر احتمال دارد که فاصله مورد نیاز خود را برای هدایت خود تشویق کنیم. آنچه به نظر می رسد یک بازخوانی ظریف در صفحه ، در حالی که خود با صدای بلند صحبت می کند ، تفاوت قابل توجهی ایجاد می کند.
در یک مطالعه توسط کروس و همکارانش، شرکت کنندگان که نام خود را گفتند یا “شما” در حین گفتگوی مقدماتی ، در سخنرانی عمومی بهتر عمل کردند (همانطور که توسط قضات مستقل ارزیابی شده است) نسبت به شرکت کنندگان که با استفاده از شخص اول “I” آماده شده اند کسانی که از نام خود یا “شما” استفاده می کردند نیز پس از آن در مورد نقص های درک شده از گفتار ، خود انتقاد کمتری را تجربه کردند و زمان کمتری را صرف شایع کردن در مورد کاستی های آن کردند.
قبل از ترک این موضوع ، باید به یک سؤال پرداخته شود: وقتی با خودمان صحبت می کنیم ، چه کسی صحبت می کند و چه کسی گوش می دهد؟ از این گذشته ، هر یک از ما یک موجود واحد است.
در واقع ، ما به طور طبیعی دو نفر هستیم. چند عبارت مشترک را در نظر بگیرید که این دو خود را نشان می دهد: خودکنترلی ، خود انتقاد ، خودآرایی ، احترام به خود. به عنوان مثال ، با خودکنترلی ، یک خود تنظیم کننده سعی می کند یک خود اشتها آور را مدیریت کند. با انتقاد از خود ، خود داوری در حال ارزیابی یک خود به طور قابل ملاحظه ای است.
یک روش گسترده تر برای تفکر در مورد دو ذاتی ما ، تمایز بین من وت منبشر وقتی با خودمان صحبت می کنیم ، من با من صحبت می کنمبشر1
برای کسانی که از ما راحت هستند من و من، صحبت کردن با صدای بلند با خودمان می تواند فواید قابل توجهی به همراه آورد. صحبت با خودمان می تواند به ما در فعالیت های پیچیده ، وقایع شگفت آور یا نگران کننده ، یادگیری مطالب دشوار ، تمرین مجدد برای اجراها ، تأمل در وقایع گذشته و تماشای منفی در صحبت کردن در خود کمک کند.
[ad_2]
