تصور کنید که از مدرسه فرزندتان تماس بگیرید فرزند شما دیگران را قلدری می کند. هنگامی که آن تماس را دریافت کردید ، آن را وارد کنید ، کار کنید تا درک کنید که چرا فرزند شما به این روش عمل می کند و طرحی برای کمک به آن تهیه می کند. بیشتر والدین فکر می کنند که بچه هایشان درگیر رفتار مضر نمی شوند. وقتی والدین حضور دارند ، ممکن است کودکان خیلی خوب رفتار کنند. و بیشتر قلدرها معتقدند رفتار آنها توجیه شده است.

این یک مشکل کوچک نیست. وزارت آمار آموزش و پرورش ایالات متحده (2019) دریافت که بیش از 20 درصد از دانشجویان گزارش می دهند که مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.

به عنوان والدین ، ​​چه کاری انجام می دهید؟

7 استراتژی برای زمانی که فرزند شما قلدر است

1. برای برقراری ارتباط آماده شوید. با فرزند خود داستان تعامل آنها با هدف قلدری را به روشی غیرقانونی کاوش کنید. اگر مکالمه را با عصبانیت شروع کنید ، اطلاعات قابل توجهی کمتری دریافت خواهید کرد. برای گفتن داستان خود ، کودکان باید بدانند که شنیده می شود. ممکن است یک دلیل ، معتبر یا خیر ، برای رفتار فرزند شما وجود داشته باشد. وقتی “چرا” را می فهمید ، می توانید به آنها کمک کنید تا نحوه بیان خود را برطرف کنند. دلایل عمل به احتمال زیاد به یک رویداد واحد یا ویژگی های منفی کودک مورد آزار و اذیت متمرکز خواهد شد. اینها می توانند چیزی شبیه به این باشند ، “من آنچه را که او داشت می خواستم.” “نوبت من بود.” “او آزار دهنده است.” این امکان وجود دارد که نسبت به فرزند و هدف خود دلسوز باشد ، و همچنین با صبر و حوصله اطلاعات را قبل از اینکه نشان دهد یک رفتار خارج از خط است ، جمع کنید.
2. آسیب پذیری ها و ناامنی های کودک خود را درک کنید. آیا آنها نگران چند دوست هستند و هدف را به عنوان یک مسئولیت یا دروازه ای برای محبوبیت بیشتر می بینند؟ به مبارزه با این آسیب پذیری ها کمک کنید تا نیازی به انتخاب دیگران نباشد. تجربیات فرزند خود شما چیست که ممکن است آنها را به قلدری همسالان سوق دهد؟
3. برای انسان سازی شخصی که مورد آزار و اذیت قرار می گیرد ، کار کنید. فرزند شما ممکن است از دانستن اطلاعات بیشتر در مورد هدف خود بهره مند شود. وقتی عمیق تر آنها را می شناسید ، برای کسی سخت تر است. یک بیمار ، یک نوجوان مبتلا به بیماری قلبی ، مورد آزار و اذیت قرار گرفت. همسالان افزایش وزن سریع او را که پس از پیوند قلب به وجود آمد ، مسخره کردند. یک روز ، پس از تمرین با مادرش ، به یکی از بچه ها گفت: “من اضافه وزن دارم زیرا وضعیت قلبی دارم.” همسالان هرگز به معنای دیگر نبود ، در عوض به یک محافظ تبدیل شد. حساب داستانی Trudy Ludwig 2010 از دیدگاه قلدر یک منبع مفید برای خواندن با فرزند شما است.
4. در هنگام استفاده از استراتژی های تهاجمی در خانه ، کودک خود را از اسکان خود متوقف کنید. از خود بپرسید که آیا استراتژی های تهاجمی فرزند شما با شما کار می کند یا خیر. آیا فرزند شما “نه” را از شما تحمل می کند؟ بعضی اوقات ، برای جلوگیری از درگیری ، آیا شما یا بزرگسالان دیگر از فرزندان دیگر می خواهید که به کودکی که تلاش می کند منتظر بماند یا به اشتراک بگذارد ، “تسلیم” شوند؟ به کودکان دیگر خانواده خود کمک کنید تا یک پاسخ معقول را سوار کنند تا کودک زورگویی از آن سود نکند. زورگویی را کمتر سرگرم کننده و موفق کنید. بزرگسالان ممکن است مجبور شوند تحمل پریشانی خود را برای مدیریت احساس ناامیدی و عصبانیت کودک در صورت عدم توجه به آنچه می خواهند ایجاد کنند.
5. برای تغییر افکار بی فایده از سؤالات استفاده کنید. معمولاً کودکانی که دیگران را مورد آزار و اذیت قرار می دهند ، معتقدند که حق دارند آنچه را که انجام می دهند انجام دهند ، یا نتیجه ای را که می تواند در یک هدف داشته باشد به حداقل می رساند. آنها ممکن است اعتقاد داشته باشند که آنها سهم عادلانه خود را دریافت نمی کنند ، دلایلی وجود دارد که نوبت آنها باید طولانی تر باشد ، یا افرادی که آنها را کمتر می دانند (که معمولاً به عنوان “آزار دهنده” گفته می شوند ، مستحق عصبانیت خود هستند. آنها اغلب رفتار خود را “خنده دار” توصیف می کنند و معنی ندارند. کودک ممکن است در صدمه زدن به دیگران یا پاسخی از قربانی یا مخاطبان قابل تقدیر ، لذت ببرد. این نوع سؤالات می تواند به روشن شدن انگیزه ها و احساسات کمک کند:

• آیا انجام کاری که انجام دادید منطقی بود؟
• آیا این کار را با یک دوست انجام می دهید؟
• آیا اگر کسی این کار را با شما انجام دهد ، خنده دار است؟
• چرا آن شخص را انتخاب کردی؟
• آیا آنها آن را خنده دار دانستند؟
• آیا وقتی ناراحت به نظر می رسید برای شما سرگرم کننده بود؟
• به نظر شما چه فکر می کنند و یا در مورد شما احساس می کنند؟

6. ایجاد رفتارهای جایگزینی. غالباً ، بچه ها می گویند که آنها نمی دانند چگونه موقعیت های چالش برانگیز را مدیریت کنند ، مانند همسالان که رفتار او آزار دهنده است. آنچه کودک شما باید در این شرایط انجام دهد ، به گونه ای عمل کنید که حیاتی باشد اما قلدری نیست. اسکریپت هایی را برای مدیریت موقعیت هایی که باعث تحریک رفتار دشوار آنها می شود ، با صداقت ، مانند “من باید استراحت کنم.
7. به توسعه مهارت ها در عرصه اجتماعی کمک کنید. لیندسی جنکینز و همکارانش (2014) ارتباطات محکمی بین زورگویی و مهارت های اجتماعی پیدا کردند. قلدری می تواند زمانی رخ دهد که کودک دارای مهارت ضعیفی برای مدیریت احساسات بزرگ باشد. انعطاف پذیری ساختمان ، چرخش و تأخیر در رضایت از مهارت های مهمی در محیط ها است. در خارج از وضعیت قلدری مهارت های اجتماعی ایجاد کنید.

در اوایل کار من ، در یک مدرسه راهنمایی عمومی کار کردم. یک درس قلدری با من گیر کرد. یکی از بیماران من بینش بود که قلدری آن را به پسران متمرکز کرد که او تصور می کرد همجنسگرا است. او از ظلم و ستم خود ابراز پشیمانی نکرد و هر جلسه را با سخنان تحقیرآمیز در مورد افراد همجنسگرا مطرح کرد. در یک جلسه ، در ناامیدی من و به عنوان راهی برای متوقف کردن او (نه لزوماً بسیار درمانی) ، گفتم: “من فکر می کنم که شما از آن کلمات (کلمات ظالمانه در مورد پسران همجنسگرا) استفاده می کنید ، زیرا فکر می کنید برای شما صدق می کنند.” او با پاسخ دادن من را شوکه کرد ، “چگونه می دانید؟” این لحظه کلیدی همه چیز را برای بهتر شدن در درمان برای او تغییر داد و درمان او را با دیگران بهبود بخشید.

اگرچه همیشه این ساده نیست ، اما من از این تعامل متوجه شده ام که بیشتر کلماتی که مردم برای توهین به دیگران از آنها استفاده می کنند مستقیماً با ترس و ناامنی خود ارتباط دارند. برای مثال به جدول زیر مراجعه کنید.

کلمات استفاده شده ناامنی به احتمال زیاد

آدمک ، احمق ، “ضریب هوشی پایین”

هویت فرهنگی شخصی خود را به طرز نژادی شعار می دهد

بدن ظاهر خود را به هم می زند

گرایش جنسی گرایش جنسی خود را از بین می برد

پودر ، ضعف قدرت خود را

و اکنون که من این را گفته ام ، ممکن است توجه داشته باشید که کلمات دیگران و شاید شما به عنوان توهین استفاده می کنند ، حاکی از نگرانی های خود گوینده در مورد خودشان است.