[ad_1] جستجوی اینترنتی منبع: Sigmund/Unsplash اتاق درمان همیشه مکان امنی برای افراد انتخابی بدون کودک نیست. پروناتالیسم – نیروهای فرهنگی و نهادی که افراد را برای داشتن فرزند تحت فشار قرار می دهند – در جنبه های مختلف جامعه از ج...
[ad_1]
جستجوی اینترنتی
منبع: Sigmund/Unsplash
اتاق درمان همیشه مکان امنی برای افراد انتخابی بدون کودک نیست. پروناتالیسم – نیروهای فرهنگی و نهادی که افراد را برای داشتن فرزند تحت فشار قرار می دهند – در جنبه های مختلف جامعه از جمله مذهب، سیاست، اقتصاد و حتی روانشناسی نفوذ می کند. به طور طبیعی، بسیاری از نظریه های رشد انسان شامل تجربه فرزندپروری است. وقتی فرض شود که والدین برای بزرگسالی سالم ضروری است، این می تواند مشکل ساز شود. به عنوان مثال، مراحل رشد اریک اریکسون با مجموعه ای از درگیری ها مشخص می شود که افراد باید برای بلوغ حل کنند. یکی از این مراحل «تولید در مقابل رکود/خود جذب» نام دارد، که در آن چالش رشد یافتن راهی برای تأثیرگذاری بر نسل بعدی است. در حالی که مطمئناً جایی برای تفسیر وجود دارد، به طور سنتی تصور می شد که این چالش از طریق والدین حل می شود.
با توجه به انحراف والدین در بسیاری از نظریههای روانشناختی بنیادی، اصلاً تعجبآور نیست که بسیاری از درمانگران در مورد جامعه بدون فرزند آگاهی ندارند. این مایه تاسف است زیرا این جمعیت با چالش های منحصر به فرد زیادی روبرو است. به عنوان مثال، افراد بدون فرزند اغلب با قضاوت و اظهارنظرهای ناخواسته مواجه می شوند، مانند «نظرت را عوض می کنی» یا «هرگز عشق واقعی را تجربه نخواهی کرد». این می تواند به یک تجربه ناامیدکننده از احساس سوءتفاهم مزمن تبدیل شود. حتی جدی تر، بسیاری از افراد بدون فرزند نگران دسترسی محدود به مراقبت های بهداشتی باروری هستند. در ایالات متحده، واژگونی Roe v. Wade در سال 2022، دسترسی به سقط جنین را برای بسیاری از زنان دشوار کرده است. پس از انتخابات 2024، بسیاری از افراد بدون فرزند نگران هستند که در دسترس بودن کنترل بارداری نیز محدود باشد. این می تواند به اضطراب جدی منجر شود که ممکن است به کمک حرفه ای نیاز داشته باشد.
متأسفانه، برخی از درمانگران ممکن است نه تنها از این مسائل آگاهی نداشته باشند، بلکه نگرش های مغرضانه ای نسبت به سبک زندگی بدون کودک نشان دهند. یک زن بدون فرزند تجربه خود را در اینترنت به اشتراک گذاشت که به درمانگرش گفت که نمیخواهد بچه دار شود، فقط با پاسخهای تدافعی مانند «عقاید تغییر میکند» و حتی «از 19 سالگی در این مورد حرفی ندارید». در عمل خود، با افراد بدون کودک مواجه شده ام که توسط درمانگران آسیب شناسی در تصمیم گیری برای رهایی از کودک آسیب دیده اند.
در حالی که حوزه درمان در حال تکامل است، یافتن یک درمانگر حمایتی همچنان می تواند برای افراد بدون فرزند چالش برانگیز باشد. هیچ علامت، گواهی یا تأییدیه واضحی وجود ندارد که نشان دهد یک درمانگر بدون فرزند تایید می کند، اما راه های دیگری وجود دارد که می توانید آن را بررسی کنید:
درمان می تواند بخش مهمی از مدیریت استرس های زندگی و کشف هویت شما باشد. از آنجایی که درمان بسیار شخصی است، یافتن درمانی که با آن احساس راحتی می کنید، مهم است. در حالی که دانش در مورد جمعیت بدون فرزند هنوز در این زمینه محدود است، این نکات می تواند به شما کمک کند تا در فرآیند یافتن یک درمانگر تأییدکننده و دریافت حمایتی که شایسته آن هستید، حرکت کنید.
برای پیدا کردن یک درمانگر، به فهرست درمان روانشناسی امروز مراجعه کنید.
[ad_2]
