[ad_1] بسیاری از ما به جای انجام انجام ، در دام برنامه ریزی قرار می گیریم ، ساعت ها را صرف ساخت استراتژی ها به روشی می کنیم که اقدامات و پیشرفت های ما را کند می کند. پارادوکس سرنگونی این است که سرنگونی به تهدید بزرگتر از خود شکست تبدیل می...
[ad_1]
بسیاری از ما به جای انجام انجام ، در دام برنامه ریزی قرار می گیریم ، ساعت ها را صرف ساخت استراتژی ها به روشی می کنیم که اقدامات و پیشرفت های ما را کند می کند. پارادوکس سرنگونی این است که سرنگونی به تهدید بزرگتر از خود شکست تبدیل می شود.
یک تله بزرگ برای سرنگونی بهینه سازی زودرس است. ما سعی می کنیم یک برنامه کامل ارائه دهیم که موفقیت ما را تضمین کند و هرگونه اشتباه یا ناکارآمدی احتمالی را قبل از شروع حتی از بین ببرد.
این یک الگوی مهم خود خرابکاری است که ارزش آن را دارد که دقیقاً نحوه تجلی آن را بررسی کند. این پنج اشتباه دقیقاً توضیح می دهند که چگونه پیشرفت ما از بین می رود.
شناخت و نامگذاری این الگوهای ، مشاهده و قطع آنها در زمان واقعی را آسانتر می کند.
بهترین راه برای نشان دادن این الگوهای از طریق مثال است – من از آنجا شروع می کنم. سپس ، من یک راه حل سه مرحله ای به اشتراک می گذارم.
مثال: شما ساعت ها قبل از شروع کار به طور منظم ، ساعت ها را صرف تحقیق در تجهیزات سالن بدنسازی می کنید.
تمام بهینه سازی زودرس نوعی جلوگیری از کار واقعی است – به ویژه این.
مثال: شما سعی می کنید قبل از آزمایش انواع پست های کافی ، سیستمی را برای ساخت محتوای اینستاگرام به سرعت ایجاد کنید تا بدانید افراد چه چیزی را دوست دارند.
مشکل توصیه به “کار هوشمندانه ، سخت” این است که ما اغلب نمی توانیم نحوه کار هوشمندانه به جز در آینه نمای عقب را درک کنیم. ما باید قبل از اینکه بتوانیم مسیری کارآمد برای آن موفقیت را توصیف کنیم ، به موفقیت رسیده ایم. پیش از این ، ما نمی دانستیم چه چیزی را نمی دانستیم.
مثال: شما در مورد تمرینات مناسب برای رشد عضلات برای هر قسمت از بدن ، قبل از اینکه عضلات ایجاد کنید وسواس دارید.
نکته قبلی در مورد کارآیی بود ، و این مورد در مورد اثربخشی است. هیچ نکته ای در فشردن چند قطره آخر عملکرد وجود ندارد تا زمانی که روی سنگهای بزرگ تمرکز نکرده باشید. ابتدا برنده های آسان را جمع کنید.
مثال: شما سعی می کنید قبل از اینکه به طور مداوم کار خود را انجام دهید ، چگونه پیشرفت تمرین خود را پیگیری می کنید. یا ممکن است قبل از عملکرد تمام ویژگی های اصلی ، رنگ های وب سایت خود را تغییر دهید.
برای هر پروژه (یا عادت) ، باید قبل از اضافه کردن ویژگی های ثانویه ، هر یک از قطعات اصلی را کار کنید. این امر از طریق تجزیه کار حاصل می شود: شناسایی عملکردهای اصلی ، ساختن هر یک و زنجیر کردن آنها در کنار هم. بسیاری از ما در تجزیه کار عالی نیستیم ، اما می توانیم با یادگیری و تمرین پیشرفت کنیم.
مثال: شما شروع به برنامه ریزی برای اجرای یک ماراتن قبل از اینکه یک 5K یا 10K را اجرا کنید.
تکمیل نقاط عطف بازخورد مهمی را فراهم می کند که به ما در دستیابی به بزرگترین اهداف خود کمک می کند. به عنوان مثال ، طی کردن روند روز مسابقه برای 5K محلی به شما کمک می کند تا بهترین ماراتن را که می خواهید به آن سفر کنید آماده کنید. شما حتی با دقیق ترین برنامه ریزی ، در مورد خود ، واکنش های خود و جنبه های فرایندی که پیش بینی آن دشوار است ، می آموزید.
اگر این نکات احساس اعتماد به نفس داشته باشید ، به این دلیل نیست که شما یک خراب قطار هستید. به این دلیل است که آنها الگوهای متداول در بین افراد کوشا هستند که ارزش انجام کارها را به خوبی دارند. حال ، بیایید این مشکلات را برطرف کنیم.
در اینجا یک فرآیند سه مرحله ای وجود دارد که می توانید برای فرار از پنج تله بهینه سازی زودرس استفاده کنید.
پارادوکس سرنگونی اغلب خود را از طریق این پنج الگوی بهینه سازی زودرس بیان می کند. با شناختن آنها در رفتار خود ، به خودتان این قدرت را می دهید که آنها را قطع کنید. این تلاش شماست که به خوبی انجام دهید که این الگوهای را ایجاد می کند. اجازه ندهید که آنها پیشرفت شما را در اهداف و پروژه هایی که برای آنها ارزش قائل هستند خرابکاری کنند.
[ad_2]
