سفر من به سمت مادری یک جاده خطی نبود و در چند ماه اول زندگی دخترم با رگباری از احساسات مواجه شدم. از فرصتی که برای پدر و مادر شدن به دست می‌آمد بسیار خوشحال بودم، اما اغلب اوقات بی‌کفایتی، نگرانی و سردرگمی را احساس می‌کردم. من بین قدردانی، غم و اندوه برای زندگی قدیمی ام و احساس گناه برای احساس آن غم در نوسان بودم.

همانطور که در هاله ای از زندگی با یک نوزاد تازه متولد شده بودم، به یاد می آورم که فکر می کردم: “این ممکن است زمان خوبی برای بازگشت به درمان باشد.” من خودم به عنوان یک درمانگر، می‌توانم میلیون‌ها بهانه بیاورم که چرا زمان خوبی نبود. با این حال، مزایای درمان برای والدین عمیق است.

منبع: دایرکت رسانه / استوک اسنپ

پیمایش تغییرات عمده زندگی

کوان و کوان (1992) بیان می کنند که “والد شدن یک انتقال بزرگ زندگی برای بزرگسالان است که در آن هویت های سابق مانند کارگر، دانش آموز یا همسر در برجستگی تغییر می کند و برای ایجاد فضایی برای این تعهد جدید در زندگی تغییر می کند.” این تغییر اغلب آنقدر سریع اتفاق می‌افتد که ما درگیر تأثیر و گذار به حالت عادی جدید خود هستیم، که ممکن است منجر به احساس غم و اندوه یا اشتیاق برای زندگی گذشته شود. درمان از والدین در پردازش این تغییرات حمایت می‌کند و می‌تواند فضایی امن برای سوگواری بدون ترس از قضاوت یا شرم ایجاد کند. درمان همچنین می تواند این مفهوم را در بر گیرد که ما می توانیم همزمان دو احساس متناقض را احساس کنیم، بنابراین والدین اجازه دارند که هم قدردانی و هم غم و اندوه را به طور همزمان احساس کنند.

مدیریت استرس و اضطراب

بر اساس گزارش جراح عمومی ایالات متحده در ماه آگوست که بر اهمیت توجه به سلامت روانی والدین تاکید داشت، 33 درصد از والدین سطوح بالایی از استرس را در ماه گذشته گزارش کردند (در مقایسه با 20 درصد سایر بزرگسالان). با توجه به اینکه یک سوم والدین استرس را به دلیل نگرانی های مالی، انزوا، نیاز به زمان و تنهایی گزارش می کنند، جستجوی درمان می تواند رویکردی فعال برای پرداختن به آسیب های عاطفی والدین در میان این چالش های طاقت فرسا باشد. اگرچه ممکن است یک چیز دیگر در بشقاب شما احساس شود، درمان می‌تواند منبعی ضروری برای مدیریت رفاه عاطفی باشد و می‌تواند فضایی را برای مقابله با فشارهای غیرقابل‌غلبه والدین فراهم کند.

من معتقدم که هر کسی سزاوار 45 دقیقه در هفته است تا بدون قضاوت نگرانی های خود را باز کند. در شرایطی که والدین بین نقش‌های متعددی مانند مراقب، کارمند و همسر تعادل برقرار می‌کنند، درمان ممکن است تنها زمانی در هفته باشد که به آنها فضایی داده می‌شود تا بدون اولویت‌های رقابتی به درون خود نگاه کنند.

باز کردن تجربیات دوران کودکی که بر والدین تأثیر می گذارد

یک اصطلاح رایج این است که “هیچ چیز مانند بچه دار شدن چیزهای شما را مطرح نمی کند.” در لحظات بحران، ممکن است متوجه شویم که به شیوه‌های انضباطی رایجی که در خانواده اصلی ما بدون ارزیابی تجربیات خودمان استفاده می‌شد، برمی‌گردیم. پارکینسون و همکاران (2016) درباره چگونگی ایجاد هویت خانوادگی توسط والدینی که تجربه خانواده مبدأ خود را در نظر می گیرند، تجربیات خود را از پدر و مادر شدن ارزیابی می کنند و سنت هایی را که قدردانی می کنند حفظ می کنند و در عین حال جایگزین سنت هایی می شوند که دوست ندارند.

این فرآیند اغلب بدون آگاهی ما انجام می شود و می تواند احساسات بسیاری را به همراه داشته باشد. من معمولاً از مراجعان می‌پرسم که آیا ارزش والدینی وجود دارد که آنها به دلیل تمایل خود به تجربه آن در کودکی درونی کرده‌اند. برای من، من ارزش زیادی برای اجازه دادن به دخترم برای شکست دادن فضا قائل هستم، زیرا اغلب احساس نمی‌کردم که در بزرگ شدن این گزینه را دارم.

ارزش ها، باورها و اهداف شخصی ما عمیقاً ریشه دوانده است و بر بسیاری از تصمیمات روزمره ما به عنوان والدین تأثیر می گذارد. درمان می‌تواند به فضا اجازه دهد تا آن ارزش‌ها را تشریح کند و تجربیاتی را که می‌خواهیم با فرزندانمان بازآفرینی کنیم و آن‌هایی را که می‌خواهیم متمایز کنیم، پردازش کنیم. این اجازه می دهد تا تصمیم گیری عمدی بیشتری در مورد هویت خانوادگی که در خانه خود ایجاد می کنیم.

ایجاد اعتماد به نفس در تصمیمات والدین

بر اساس مطالعه ای که والدین جدید را با افراد بدون فرزند مقایسه می کند، ناموگوچی و میلکی (2004) دریافتند که والدین نسبت به همتایان بدون فرزند خود خودکارآمدی کمتری را گزارش می دهند. والدین تصمیمات خرد زیادی می گیرند که احساس حیاتی می کنند. تصمیماتی مانند انتخاب مدرسه، راهبردهای انضباط، یا تعیین اینکه آیا کودک بیمار را نزد پزشک ببریم یا نه، ممکن است شبیه زندگی یا مرگ باشد.

منبع: Family First / Stocksnap

احساس نگرانی از اینکه هر تصمیمی ممکن است برای زندگی فرزندانمان مضر باشد آسان است. با شفاف سازی ارزش ها و باورها از طریق درمان، والدین در تصمیمات خود اعتماد به نفس پیدا می کنند، زیرا آنها برای رسیدن به یک هدف روشن کار می کنند. علاوه بر این، ملاقات با یک درمانگر که سابقه ای در رشد کودک دارد نیز می تواند اعتماد به نفس را در تصمیم گیری های مربوط به تربیت کودک ایجاد کند.

از بین هر نقشی که بر عهده داشته ام، پدر و مادر بودن به مراتب چالش برانگیزترین است و بیشترین سهم را دارد. امروزه والدین با همه راه هایی که می توانند بهتر از فرزندانشان حمایت کنند بمباران شده اند، اما اعتقاد من این است که بهترین راه برای حمایت از فرزندتان این است که ابتدا از خودتان مراقبت کنید.