همه ما وارد روابط بزرگسالان با حامل چمدان بسته بندی شده با درس های دوران کودکی می شویم. بعضی اوقات ، حاوی چیزهای خوبی است – مقاومت ، اعتماد ، محبت – اما بخش اعظم آن همچنین مکانیسم های مقابله ای را که ما برای زنده ماندن از لحظات چالش برانگیز عاطفی در حال رشد داریم ، در اختیار دارد. این استراتژی ها به ما کمک کرد تا در دوران دشوار حرکت کنیم ، اما به عنوان بزرگسالان ، ممکن است (گاهی اوقات ، نه همیشه) توانایی ما در ارتباط و برقراری ارتباط در روابط سالم بزرگسالان را مانع کنند. آنچه که زمانی ما را در امان نگه داشت ، اکنون می تواند صمیمیت را تحریف کند ، سوء تفاهم ایجاد کند و اعتماد را از بین ببرد.

در اینجا چهار راه وجود دارد که این مکانیسم های بقای دوران کودکی ممکن است در روابط بزرگسالان نشان داده شود و راه هایی برای رهایی از چنگال آنها وجود دارد و امکان اتصال عمیق تر و معتبرتر را فراهم می آورد.

1. صلح ساز – هنگام جلوگیری از درگیری به معنای ایمن ماندن است

اگر در خانه ای بزرگ شده اید که درگیری خطرناک است – جایی که صداهای بلند ، سکوت یا واکنشهای غیرقابل پیش بینی به دنبال بیان عاطفی است – ممکن است یاد گرفته باشید که احساسات خود را محکم در زیر بسته نگه دارید. سرکوب عصبانیت ، غم و اندوه یا حتی شادی ممکن است راهی باشد که شما صلح را حفظ کرده اید ، به هم وصل شده اید یا به سادگی از مجازات جلوگیری می کنید.

به عنوان یک بزرگسال ، این مکانیسم مقابله می تواند بی سر و صدا به روابط شما بیفتد. ممکن است احساسات خود را پایین بیاورید تا از لرزیدن قایق جلوگیری کنید. ممکن است وقتی منظورتان “نه” یا در طول استدلال ها یخ زده اید “بله” بگویید. شریک زندگی شما ممکن است چیزی را خاموش کند – آنها با شما صحبت می کنند ، اما احساس می کند که آنها با نسخه ای از شما صحبت می کنند که در بدن وجود دارد اما در قلب نیست.

تحقیقات نشان می دهد که چگونه این الگوی هزینه های واقعی دارد. یک مطالعه 2018 منتشر شده در احساسات دریافتند که افرادی که به طور عادی احساسات خود را سرکوب می کنند ، روحیه افسرده تر ، عزت نفس پایین تر و خستگی بیشتر را تجربه می کنند.

با گذشت زمان ، این امر به این نتیجه می رسد-نه فقط بهزیستی شما بلکه در ارتباط شما با شریک زندگی خود. محققان پیشنهاد می کنند که سرکوب همچنین رضایت روابط پایین تر را پیش بینی می کند ، زیرا باعث ایجاد فاصله می شود ، صمیمیت را مسدود می کند و باعث می شود هر دو شریک احساس غیب یا سوء تفاهم کنند.

بنابراین ، سرکوب به وضوح مانع از درگیری نمی شود. در هر صورت ، فقط با گذشت زمان آن را تشدید می کند. این ضروری است که درک کنیم که درگیری ذاتاً مخرب نیست. در حقیقت ، کار با اختلاف نظر با کنجکاوی و مراقبت می تواند اعتماد ایجاد کند.

اولین قدم تحمل ناراحتی است. سعی کنید احساسات خود را قبل از راه اندازی راه حل نامگذاری کنید: “وقتی این اتفاق افتاد احساس صدمه دیدم و سعی می کنم دلیلش را بفهمم.” این عمل ساده نامگذاری شما را به جای اجتناب از آن به گفتگو باز می گرداند.

2. بیش از حد عملگر-وقتی عشق مشروط بود

اگر با مراقبان دوردست عاطفی بزرگ شده اید یا تحت وزن انتظارات زیاد زندگی می کردید ، ممکن است یک معادله دردناک آموخته باشید: عشق باید بدست آید. چه از طریق نمرات کامل ، چه رفتار بی عیب و نقص و چه از کمک بی پایان ، ارزش شما به میزان شما می توانستید انجام دهید – نه چه کسی بودید.

اکنون ، در روابط بزرگسالان ، این الگوی اغلب ادامه می یابد. شما به “مدیر” روابط تبدیل می شوید-سازماندهی برنامه ها ، یادآوری تولد ، شروع چک ، حتی تنظیم احساسات شریک زندگی خود. اگر کاری برای آنها انجام ندهید ، ممکن است احساس اضطراب کنید و در صورت عدم پاسخگویی خشمگین شوید. اما در زیر سطح ، غالباً ترس وجود دارد: “اگر جلوی اجرای خود را بگیرم ، آیا من هنوز انتخاب می شوم؟”

پادزهر این کار ساده است: ایجاد فضایی برای مراقبت های متقابل. یک مطالعه 2021 منتشر شده در تک نگاری دریافت که هنگامی که شرکا به طور مداوم نگهداری عاطفی را دریافت می کنند – حرکات کوچک مراقبت ، پشتیبانی و حضور – “بار رابطه ای” یا فشار عاطفی حفظ رابطه را کاهش می دهد. این تأثیر به ویژه برای مردان مفید بود ، اما همچنین تأکید می کرد که چگونه ذهنیت جمعی زنان – دیدن رابطه به عنوان “ما” به جای “من همه کارها را انجام می دهیم” – عملکرد شناختی را در هر دو شریک تقویت کرد.

به یاد داشته باشید ، به عنوان یک عملکرد بیش از حد ، استرس خود را تصور نمی کنید. این واقعی است و به ذخایر عاطفی و روحی شما می رسد. اما شما همچنین مجاز به تغییر این پویا هستید. عشق سالم بر تلافی رو به رشد است ، نه بیش از حد مداوم.

با پرسیدن شروع کنید: “آیا من این کار را از عشق انجام می دهم یا از ترس؟” علاوه بر این ، دریافت بدون گناه. بگذارید شریک زندگی شما گاهی صدرنشین شود. بدون عذرخواهی بگویید. بدون توجیه استراحت کنید. ارزش شما چیزی برای به دست آوردن نیست – این چیزی است که باید مورد استقبال قرار گیرد.

3. نوع خودکفا-وقتی بسته به دیگران احساس خطرناک شد

کودکانی که از نظر عاطفی مورد غفلت قرار می گیرند ، به دلیل رشد “بیش از حد حساس” ، غفلت می شوند ، غالباً می آموزند که ابراز احساسات با عدم علاقه ، ناراحتی یا حتی تحقیر روبرو می شوند. با گذشت زمان ، آنها ممکن است به این عقیده درونی شوند که احساسات آنها بیش از حد یا بی ربط است و آنها را به سمت جدا شدن از احساسات خود سوق می دهد.

یک مطالعه در سال 2018 نشان داد که غفلت عاطفی با الکسیتیمیا همراه است و به دشواری در شناسایی احساسات شخص اشاره دارد. این الگوهای عاطفی اغلب نحوه ارتباط شخصی با دیگران را شکل می دهد و می تواند اثرات ماندگار داشته باشد.

در روابط بزرگسالان ، این قطع عاطفی می تواند به عنوان اعتماد به نفس شدید آشکار شود. ممکن است شما از صمیمیت عاطفی خودداری کنید ، وقتی دیگران خیلی نزدیک می شوند یا تلاش می کنند تا آنچه را که احساس می کنید – حتی برای خودتان – تلاش کنید ، احساس اضطراب کنید. ممکن است خود را به “نگهداری کم” افتخار کنید در حالی که بی سر و صدا احساس غیب یا سوء تفاهم می کنید.

ارتباط واقعی به معنای رها کردن استقلال شما نیست – این بدان معنی است که اجازه می دهید شخص دیگری به دنیای درونی شما ، بیت بیت اجازه دهید. شفابخشی با تشخیص اینکه احساسات شما بار نیست ، شروع می شود. با افشای کوچک شروع کنید: “من عادت ندارم در مورد احساس خود صحبت کنم ، اما می خواهم امتحان کنم.” این لحظات صداقت به بازگرداندن الگوهای عاطفی قدیمی کمک می کند و درهای صمیمیتی را که ممکن است آرزو کرده اید باز می کند اما یاد گرفته است که بدون آن زندگی کنید.

فرزند درونی شما دشمن نیست. استراتژی های مقابله شما از یک کودک باهوش و سازگار به دنبال امنیت در یک محیط ناپایدار متولد شده است – اما می توانید تکامل پیدا کنید و نشان دهید که کودک عشق مداوم و زمینی را که همیشه سزاوار آن بودند ، نشان می دهد.

نسخه ای از این پست نیز در Forbes.com ظاهر می شود.