والدین وقتی فرزند شما 18 ساله می شود متوقف نمی شود. در واقع ، برای بسیاری از والدین ، ​​خواسته های عاطفی و مالی فقط در بزرگسالی افزایش می یابد. اگر فرزند بالغ شما از کمک مداوم انتظار دارد ، به ندرت قدردانی را نشان می دهد ، یا وقتی می گویید نه ، گناه را به خود جلب می کند ، ممکن است زمان آن فرا رسیده باشد که با یک حقیقت ناراحت کننده روبرو شوید: آنها ممکن است حق داشته باشند.

حق در کودکان بالغ می تواند لطیف یا قابل توجه باشد ، اما اغلب باعث می شود والدین احساس تخلیه ، بی احترامی یا خشمگین کنند. براساس داستانهای قانع کننده والدینی که برای مربیگری با من تماس می گیرند ، می توانم به شما اطمینان دهم که اگر تعجب کرده اید تنها نیستید من هستم؟ آیا من زیاد کار می کنم؟ بیایید سه نشانه مهم از حق بزرگسالان را تجزیه کنیم-و آنچه می توانید برای شروع تغییر پویا انجام دهید. (مثالهای زیر شامل نام های ساختگی بر اساس تجربیات من به عنوان مربی والدین است.)

1. آنها انتظار کمک دارند ، از آن قدردانی نمی کنند

وقتی برایس 26 ساله از مادرش خواست که بیمه اتومبیل خود را بپوشاند دوباره، او از شما تشکر نکرد – او گفت ، “خوب ، اینطور نیست که من از من خواسته ام متولد شوم.” این پاسخ نشان دهنده حق است: کمک به عنوان حق، نه یک هدیه. اگر فرزند شما به ندرت ابراز قدردانی می کند و اغلب به خاطر گفتن “نه” احساس گناه می کند ، ممکن است در دام “والدین به عنوان دستگاه خودپرداز” گیر کنید.

نکته: قدردانی را برای شما فراهم کنید. بگویید ، “من مایل به کمک هستم ، اما باید احساس احترام کنم. قدردانی برای من مهم است.”

2. آنها انتظار دارند که مشکلات آنها را برطرف کنید

جادا ، 24 ساله ، پس از اختلاف نظر با رئیس خود ، کار خود را ترک کرد و با فرض اینکه می تواند در خانه والدینش به طور نامحدود “در حالی که همه چیز به پایان می رسد” بماند. او به دنبال کار نبود ، در اطراف خانه کمکی نکرد و وقتی از برنامه های وی سؤال کردند ، به والدینش ضربه زدند. فرزندان بالغ تحت عنوان اغلب انتظار دارند والدینشان از عواقب تصمیمات خود نجات دهند.

نکته: با راه حل ها عجله نکنید. در عوض ، از آنها سؤال کنید: “برنامه شما برای پیشروی چیست؟” حمایت مسئولیت پذیری، نه اجتناب شما با تشویق استقلال آنها را رها نمی کنید – شما به رشد آنها کمک می کنید.

3. آنها به شما احساس گناه می کنند که مرزها را تعیین می کنند

وقتی به میلو 30 ساله گفته شد که او نمی تواند ماشین والدین خود را برای آخر هفته سوم وام بگیرد ، پاسخ داد: “وای ، حدس بزنید که می دانم کجا ایستاده ام.” رفتار تحت عنوان غالباً شامل ایجاد گناه ، دستکاری یا فشار عاطفی در هنگام تنظیم مرزها است. والدین معمولاً بین نگه داشتن صلح و ایستادن در زمین خود احساس پاره شدن می کنند.

نکته: خط را بدون عذرخواهی نگه دارید. محکم و مهربان باشید: “من به شما اهمیت می دهم و حق دارم بگویم نه.” مرزها رد نمی شوند – آنها نوعی ترمیم روابط سالم هستند.

فکر نهایی

شما با تمایل به تعادل و احترام بیشتر در رابطه با فرزند بالغ خود خودخواه نیستید. شما در حال الگوبرداری از ارزش خود ، مسئولیت و بلوغ هستید. و در حالی که ممکن است این حق ممکن است به آرامی در طول سال ها کاهش یابد ، هرگز دیر نیست که صلح خود را پس بگیرید – و کودک خود را ترغیب کنید تا به بزرگسالی که قادر به تبدیل شدن هستند ، رشد کند.