وفاداری یکی از اساسی ترین جنبه های یک رابطه است. وقتی کسی تقلب می کند ، نه تنها اعتماد به نفس را کاهش می دهد بلکه باعث احساس صدمه ، خیانت و اندوه بی نظیر می شود. حتی قوی ترین روابط می تواند تحت وزن خیانت از هم پاشیده شود.

تقلب به هر شکلی – چه جسمی (خیانت جنسی) ، عاطفی (ارتباطات عمیق عاشقانه در خارج از رابطه) یا آنلاین (مبادله معاشرت یا صمیمی از طریق اینترنت) – می تواند به شدت به روابط آسیب برساند.

بسیاری از زوج ها برای بهبودی از خیانت تلاش می کنند و در بسیاری موارد ، منجر به جدایی یا طلاق می شود. حتی وقتی چنین روابطی ادامه می یابد ، اغلب با ناراحتی ، ناامنی و فاصله عاطفی مشخص می شوند.

بنابراین ، چرا برخی از افراد تقلب می کنند در حالی که برخی دیگر وفادار هستند؟ در اینجا سه ​​ویژگی اصلی روانشناختی وجود دارد که می تواند مردم را به سمت خیانت سوق دهد.

1. گرایش های خودشیفتگی

افراد خودشیفتگی تمایل دارند که در یک تلاش دائمی برای تحسین و اعتبارسنجی قرار بگیرند. اگر احساس کنند که توجه کافی از شریک زندگی خود را جلب نمی کنند ، ممکن است در جای دیگری به دنبال آن باشند تا نفس خود را تسکین دهند. این امر به این دلیل است که علیرغم اعتماد به نفس و حق آنها ، خودشیفتگان هنوز به شدت به اعتبار خارجی اعتماد می کنند و مهم نیست که شریک زندگی آنها به آنها چقدر می دهد ، ممکن است به اندازه کافی احساس نشود.

تحقیقات منتشر شده در مجله سکس و زناشویی نشان می دهد که افرادی که “خودشیفتگی جنسی” را نشان می دهند ، تمایل دارند نقش های جنسیتی سنتی را ترجیح دهند ، با عزت نفس پایین مبارزه کنند و از نگرش های خودمحور نسبت به رابطه جنسی برخوردار باشند ، که این امر به طور چشمگیری بر روابط و رفتارهای جنسی آنها تأثیر می گذارد.

چنین افرادی از اهمیت خودآمدی برخوردار هستند و اغلب نیازهای خود را بر روی شریک زندگی خود اولویت می دهند. در روابط ، خودشیفتگان جنسی حق ، همدلی کم و احساس برتری را به ویژه در یک زمینه جنسی نشان می دهند. آنها دیگران را برای تحقق خواسته های خود دستکاری می کنند ، با توجه به احساسات شریک زندگی خود.

علاوه بر این ، افرادی که خودشیفتگی جنسی بالایی دارند اغلب از طریق فتوحات جنسی به دنبال اعتبارسنجی هستند ، در رسیدگی به انتقادات در مورد عملکرد جنسی خود مشکل دارند و ممکن است شرکای خود را برای حفظ چهره خود دستکاری یا بهره برداری کنند.

در اینجا سه ​​بینش در مورد این اقدامات وجود دارد:

• آنها به جای ایجاد صمیمیت ، از رابطه جنسی برای تقویت نفس خود استفاده می کنند.
• نیاز آنها به اعتبار سنجی می تواند منجر به خیانت شود ، زیرا آنها به دنبال اطمینان از چندین شریک زندگی هستند.
• آنها تمایل دارند بدون توجه به تجربه شریک زندگی خود “عاشق خوب” باشند.

چنین افرادی ذاتاً رضایت شخصی از تعهدات روابط را در اولویت قرار می دهند. گرایش های خودخواه و تحریک آمیز آنها را بدون در نظر گرفتن عواقب ، آنها را به دنبال لذت فوری سوق می دهد. عدم همدلی آنها همچنین باعث می شود که بدون پشیمانی تقلب کنند.

2. عزت نفس پایین

برای برخی از افراد ، عزت نفس پایین و ناامنی ممکن است نیروی محرکه برای تقلب ، به دنبال اعتبار سنجی خارجی یا احساس مطلوب باشد. به طور متناقض ، در تلاش برای تقویت ارزش خود از طریق خیانت ، آنها در نهایت به دیگران آسیب می رسانند-و اغلب خودشان.

برای جلوگیری از احساس حمله و محافظت بیشتر در مورد خودشان ، تحقیقات منتشر شده در بولتن شخصیت و روانشناسی اجتماعی در سال 2019 نشان می دهد که تقلب ها می توانند ریاکارانه باشند ، و اغلب به حداقل می رساند. آنها غالباً به دلیل هنجارهای اجتماعی در برابر خیانت ، مسئولیت پذیری نمی کنند. در نتیجه ، عاملان سرزنش را به بیرون تغییر می دهند ، در حالی که برخی از قربانیان متأسفانه ممکن است خود را سرزنش کنند.

قدرت و کنترل نیز نقش مهمی در چنین روابطی دارند. برخی از افراد از تقلب به عنوان راهی برای احساس غالب تر یا برتر برای جبران عدم عزت نفس خود استفاده می کنند.

نیاز روانشناختی آنها به کنترل باعث می شود تا آنها به دستکاری و خیانت ، بی اعتنایی به درد عاطفی که ایجاد می کنند. عدم توانایی در تشخیص خسارت وارده به آنها می تواند اقدامات آنها را حتی مضر تر کند.

3. ترس از آسیب پذیری و صمیمیت عاطفی

برخی از افراد با در دسترس بودن عاطفی و صمیمی با شرکای خود تلاش می کنند. برای برخی ، تقلب راهی برای جلوگیری از نزدیکی عاطفی است. آنها از آسیب پذیر بودن می ترسند و ممکن است با جستجوی ارتباطات خارجی که نیاز به صمیمیت عاطفی کمی دارند ، روابط خود را خراب کنند.

یک مطالعه 2012 منتشر شده در مجله آمریکایی خانواده درمانی تأیید می کند که خیانت می تواند ابزاری برای اجتناب باشد و به افراد دارای سبک دلبستگی ناامن اجازه می دهد تا از مسئولیت های عاطفی که با یک رابطه متعهد به وجود می آیند ، فرار کنند.

اضطراب و ترس آنها از طرد باعث می شود که آنها به دنبال اعتبار و تأیید دیگران در خارج از روابط اولیه خود باشند ، به ویژه در مواقع درگیری یا غفلت درک شده.

هنگامی که آنها تقلب می کنند ، آنها اغلب ارتباطات خارجی را تشکیل می دهند که نیاز به سرمایه گذاری عاطفی کمی دارند. این برخوردهای مختصر یک احساس موقت از کنترل یا جدا شدن را فراهم می کند و به آنها امکان می دهد ضمن جلوگیری از کار عاطفی عمیق تر که برای یک همکاری سالم و صمیمی مورد نیاز است ، ارتباط سطح را حفظ کنند.

این رفتار ممکن است راه حلی برای ترس آنها به نظر برسد ، اما در نهایت توانایی آنها در ایجاد روابط معنی دار و پایدار را خراب می کند. آنها با جستجوی ارتباطات خارجی که دیوارهای عاطفی آنها را به چالش نمی کشد ، از مقابله با آسیب پذیری های خود ، ترس از طرد یا زخم های گذشته که ممکن است باعث رفتار آنها شود ، جلوگیری می کنند.

این عوامل پیچیده روانشناختی و عاطفی باعث ایجاد رفتارهای مخرب می شوند که نه تنها به روابط آسیب می رسانند بلکه از رشد شخصی نیز جلوگیری می کنند. درک این رفتارها برای تقویت روابط سالم بسیار مهم است.

شناخت علائم هشدار دهنده از جلوه های ناسالم ترس و ناامنی در روابط می تواند به افراد کمک کند تا در مورد روابط خود تصمیمات آگاهانه بگیرند.

در حالی که این صفات ممکن است احتمال تقلب را افزایش دهد ، آنها توانایی تغییر شخص را تعریف نمی کنند. خودآگاهی ، ارتباطات باز و پشتیبانی حرفه ای می تواند به افراد کمک کند تا از چرخه های مخرب خلاص شوند و روابط سالم تر و برآورده تری ایجاد کنند. در نهایت ، تعهد فقط در مورد مقاومت در برابر وسوسه نیست – این مربوط به پرورش فعال صمیمیت ، اعتماد و احترام متقابل است.

نسخه مشابهی از این پست نیز در Forbes.com ظاهر می شود.