شاید شما یک خویشاوند نزدیک دارید که به نظر می رسد نمی تواند برای مدت طولانی در یک رابطه باقی بماند. در ابتدا، به نظر می رسد که این روابط همیشه به سمت موفقیت بزرگ پیش می روند. خویشاوندان شما نسبت به اینکه اوضاع به کجا می رود خوشبین است، و انگشتان خود را به هم می زنید که این “یکی” خواهد بود. همیشه، همه چیز شروع به از بین رفتن می کند و خویشاوند شما یک بار دیگر در بدبختی فرو می رود. با توجه به آنچه شما در مورد علت این تفویض اختیار می دانید، به نظر می رسد که کاملاً در دادگاه بستگان شما نهفته است. تا آنجا که می توانید بگویید، خویشاوند شما چیزهایی گفته است که برای شریک جدید آزاردهنده بود، و او را تحت فشار قرار داد تا اینکه چاره ای جز پایان دادن به کارها نداشت.

شما قبلاً این اتفاق را دیده اید، حتی گاهی اوقات با شما. این شخص با دانستن اینکه شما به یک خواننده سرشناس علاقه خاصی دارید، از استعداد او انتقاد می کند. شما به این عادت کرده اید، اما با این وجود شما را آزار می دهد. چرا این اتفاق ادامه دارد؟

پویایی خرابکاری در روابط

همانطور که توسط راکل پیل و نرینا کالتابیانو (2021) از دانشگاه کوئینزلند جنوبی اشاره شد، سبک دلبستگی یک فرد می‌تواند بخشی از توضیح این که چرا خرابکاری در رابطه رخ می‌دهد را ارائه دهد. ممکن است از سابقه ای در گذشته بستگان خود مطلع باشید که این توضیح را تایید می کند. والدین آنها تمایل به غفلت داشتند و فرزندان آن خانواده را به حال خود رها می کردند. جای تعجب نیست که خویشاوند شما در حفظ ارتباط صمیمانه با دیگران مشکل دارد.

یک سبک دلبستگی ناایمن، یا این باور که نمی توان به دیگران اعتماد کرد، می تواند روابط بزرگسالان را نیز ضعیف کند. افرادی که دارای سبک های دلبستگی ناایمن هستند، علاوه بر اجتناب از نزدیکی، ممکن است در عوض از نزدیک شدن به دیگران بترسند زیرا معتقدند در نهایت آسیب خواهند دید.

با این حال، پیل و کالتابیانو معتقدند که سبک دلبستگی به تنهایی برای توضیح تمایل مزمن به مانع شدن در مسیر موفقیت یک رابطه کافی نیست. عامل اضافی مورد نیاز برای توضیح این رفتار شامل انگیزه است. با شروع یک سبک دلبستگی ناایمن، فرد در مسیری قرار می گیرد که هدف آن محافظت در برابر آسیب دیدن است. با استناد به تحقیقات قبلی، نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که «افراد با دلبستگی ناایمن اغلب انتظار دارند که روابطشان شکست بخورد، که به نوبه خود به این معنی است که کمتر احتمال دارد نگرانی‌هایشان را ابراز کنند و درگیر استراتژی‌هایی برای حل مسائل با شریک‌شان باشند». ترس از شکست یک رابطه، به عبارت دیگر، به یک پیشگویی خودشکوفایی تبدیل می شود.

همچنین مهم است که خرابکاری رابطه را با خود خرابکاری یا خود ناتوانی مقایسه کنیم، یعنی تمایل به جلوگیری از موفقیت با ترتیب دادن موقعیت هایی که شکست را تضمین می کند. افرادی که این رفتار را انجام می دهند با کشمکش های درونی سروکار دارند که پذیرش تمجیدهایی را که احتمالاً به دنبال موفقیت خواهد آمد برایشان سخت می کند. احتمالاً در مورد افرادی شنیده‌اید که نمی‌توانند موفقیت را حفظ کنند. آنها ممکن است احساس کنند، همانطور که گفته می شود، “لایق نیستند”.

در خرابکاری رابطه، ممکن است فرآیند مشابهی اعمال شود. با این حال، همه موارد این پدیده یکسان به نظر نمی رسند. برخی از افراد ممکن است احساس کنند که سزاوار خوشبختی در رابطه نیستند، اما برخی دیگر ممکن است در چرخه‌ای درگیر شوند که در آن در صورتی که به نظر می‌رسد شریک زندگی «آن فرد» نیست، روابط را خیلی سریع طی می‌کنند. افراد این گروه در روابطی می مانند که رضایت بخش نیستند اما برای بهبود آنها تلاش نمی کنند.

اندازه گیری خرابکاری روابط

الگوهای مختلف خرابکاری رابطه نشان می دهد که هر توضیحی از این رفتار باید بر بیش از یک نقطه نظر نظری تکیه کند. نویسندگان مقاله بر این باور بودند که هم سبک دلبستگی و هم نظریه‌های انگیزشی می‌توانند شروع مفیدی برای توصیف خود خرابکاران مزمن باشند. آنها با آزمایش آزمایشی بر روی یک نمونه آنلاین از 321 بزرگسال (میانگین سنی 29 سال) با ابزاری بر اساس تحقیقات قبلی شروع کردند، که سپس آنها را تحت تجزیه و تحلیل مقیاس آماری قرار دادند. سپس، آنها به دومین نمونه آزمون آنلاین متشکل از 608 شرکت کننده (میانگین سنی 32 سال) برای اجرای مقیاس تصفیه شده رفتند. در نهایت، سومین مطالعه اعتباری روی 436 بزرگسال (میانگین سنی 27 سال) نمرات معیار جدید را با سایر ابزارهای مرتبط، از جمله معیارهای سبک دلبستگی، رضایت از رابطه درک شده (برای رابطه فعلی)، و خودناتوانی مبتنی بر عملکرد مقایسه کرد. مقیاس

ابزار نهایی، که از طریق آزمون مقیاس و تجزیه و تحلیل اعتباری پشتیبانی می شود، شامل موارد زیر است. خودتان آن را امتحان کنید، هر عبارت را در مقیاسی از 1 (کاملاً مخالفم) تا 7 (کاملاً موافقم) رتبه‌بندی کنید.

1. من ناعادلانه به خاطر مسائلی در رابطه ام سرزنش می شوم.
2. من اغلب احساس می کنم که توسط شریک زندگیم سوء تفاهم شده است.
3. من دائماً از طرف شریک زندگیم انتقاد می کنم.
4. شریک زندگی من باعث می شود احساس کنم آدم کمتری هستم.
5. من از اینکه شریک زندگی من چقدر با دوستانش وقت می گذراند ناراحت می شوم.
6. من معتقدم که برای حفظ امنیت شریک زندگی خود باید بدانم شریک زندگی من کجاست.
7. من اغلب به همسرم حسادت می کنم.
8. من گاهی اوقات پروفایل های شبکه های اجتماعی همسرم را بررسی می کنم.
9. وقتی متوجه می شوم که شریک زندگی ام ناراحت است، سعی می کنم خودم را جای او بگذارم تا بفهمم از کجا آمده است (برعکس).
10. من برای یافتن راه حل ها و حل مسائل در رابطه آماده هستم (برعکس).
11. اگر بدانم در مورد چیزی اشتباه می کنم (برعکس) به شریکم اعتراف خواهم کرد.
12. من آماده هستم که شریکم درباره کارهایی که باید برای بهبود روابطمان انجام دهم به من بگوید (برعکس).

تجزیه و تحلیل آماری این 12 گویه نشان داد که آنها در سه مقیاس قرار می گیرند که هر کدام دارای چهار گویه است. آنها به شرح زیر تعریف می شوند:

حالت دفاعی: موارد 1 تا 4 (متوسط ​​امتیاز 2.9). به نظر می رسد که این رویکرد رایجی است که توسط خرابکاران رابطه استفاده می شود و این مقیاس قوی ترین مقیاس از هر سه بود. افرادی که قدرت دفاعی بالایی دارند نه تنها از ترس طرد شدن از خود محافظت می کنند، بلکه در هنگام درگیری با یک شریک به احتمال زیاد درگیر حمله یا عقب نشینی می شوند. هر دوی این روش‌ها، که در تحقیقات روابط به عنوان دو تا از “چهار سوار” در “آخرالزمان رابطه” شناخته می‌شوند، تقریباً همیشه به پایان یک رابطه کمک می‌کنند.

دشواری اعتماد: موارد 5 تا 8: (متوسط ​​نمره 2.9). افرادی که مشکل اعتماد دارند نه تنها از طرد شدن می‌ترسند، بلکه می‌توانند آنقدر سختگیر و خواستار شوند که شریک زندگی تقریباً چاره‌ای جز دور کردن آنها نداشته باشد. به گفته نویسندگان، این عدم اعتماد نه تنها به سبک دلبستگی مرتبط است، بلکه به «تجربه قبلی خیانت یا انتظار خیانت» نیز مربوط می شود.

فقدان مهارت های ارتباطی: موارد 9 تا 12 (متوسط ​​امتیاز 2.0). افرادی که مهارت‌های روابط ضعیفی دارند همیشه به پایان یک رابطه کمک می‌کنند، اما، به طور خاص، در این زمینه، «تصویرهای غیرواقعی (مثلاً باورهای افسانه‌ای)» اضافه می‌شود که آنها را به سمت «تمایل به کنار کشیدن تلاش برای ترمیم رابطه» سوق می‌دهد. ” آنها فقط وقتی همه چیز درست نمی شود تسلیم می شوند زیرا در دنیای ایده آلیستی آنها، یک رابطه خوب باید فقط با خلبان خودکار اجرا شود.

کمک به خرابکار رابطه

آگاهی از پویایی های دخیل در خرابکاری رابطه می تواند به شما بینشی در مورد چگونگی کمک به افرادی بدهد که به نظر می رسد، مانند خویشاوندان شما، همه روابط خود را به مرگ زودهنگام محکوم می کنند. آنها نه تنها از رها شدن می ترسند، بلکه برخی از بینش های اساسی در مورد چگونگی بهبود روابط آشفته، از جمله روابطی که در اثر خرابکاری آنها بدتر می شود، ندارند.

همچنین ممکن است بتوانید مقداری از خرابکاران رابطه را در خود یا احتمالاً شریک زندگی خود تشخیص دهید. چند بار کمی بیش از حد بررسی می کنید که شریک زندگی شما کجاست و چه می کند؟ ممکن است مواردی وجود داشته باشد که با نگاه کردن به عامل سوم، احساس کنید که رابطه شما به پایان یک فیلم عاشقانه نمی رسد؟ این امکان وجود دارد که در دیدگاه خود نسبت به اینکه یک رابطه خوب چگونه به نظر می رسد، کمی بیش از حد کمال گرا شده باشید.

برای جمع بندی، بی‌خطر می‌توان فرض کرد که افرادی که در خرابکاری روابط شرکت می‌کنند، وقتی شریک زندگی خود را پشت سر می‌گذارند یا آنها را دور می‌زنند، از کاری که انجام می‌دهند خوششان نمی‌آید. با درک این پویایی ها، می توان به آنها کمک کرد تا روابط را با محدودیت ها و شادی هایشان بپذیرند.