طلاق به ندرت یک فرایند ساده ، از نظر عاطفی یا قانونی است. یکی از متناقض ترین جنبه های طلاق این است که هر دو همسر غالباً مانند مرد بد احساس می کنند ، در حالی که همزمان شریک سابق خود را در همان نور می بینند. چنین دیدگاه دوگانه ناشی از گناه ، توجیهی و تمایل انسان به ایجاد روایاتی است که از احساسات ما محافظت می کند.

گناه درخواست آنچه احساس عادلانه است

هنگامی که یک زن و شوهر طلاق می گیرند ، روند تقسیم دارایی ها ، مسئولیت ها و گاهی اوقات حتی زمان با کودکان مملو از تنش است. حتی در دوست داشتنی ترین طلاق ها ، هر شخص با این احساس که آنها بیش از حد درخواست می کنند یا بیش از حد تسلیم می شوند ، تلاش می کنند.

برای همسر که طلاق را آغاز می کند ، غالباً گناهی با پایان دادن به ازدواج وجود دارد ، حتی اگر این رابطه سالها ناراضی باشد. آنها ممکن است به دلیل پیگیری شادی خود ، شکستن ساختار خانوادگی یا ایجاد مشکلات مالی برای شخص دیگر ، خودخواه باشند. اگر آنها از حمایت مالی بخواهند ، ممکن است حریص یا فرصت طلب باشند. اگر از دارایی های خاصی چشم پوشی کنند ، ممکن است احساس کنند که از آنها استفاده می شود یا از خود ایستاده اند.

از طرف دیگر ، همسری که طلاق را آغاز نکرده است ممکن است در مورد محافظت از آنچه معتقدند که به درستی کسب کرده اند ، احساس گناه کنند. آنها ممکن است نگران این باشند که خواستار امنیت مالی باعث می شود که آنها توهین آمیز به نظر برسند یا اینکه مبارزه برای حقوق حضانت باعث می شود که آنها کنترل کننده باشند. مهم نیست که این شرایط ، این فرآیند هر دو فرد را مجبور می کند ضمن ترس از ناعادلانه بودن ، از خود حمایت کنند.

روایات منفی که به خودمان می گوییم

هنگامی که یک ازدواج تجزیه می شود ، طبیعی است که هر دو فرد روایتی ایجاد کنند که توضیح می دهد که چرا. متأسفانه ، چنین روایاتی اغلب شخص دیگر را در یک نور منفی قرار می دهد. این به دو عملکرد روانشناختی خدمت می کند: این به توجیه تصمیم طلاق کمک می کند و حرکت را آسان تر می کند.

اگر شخصی همسر سابق خود را خودخواه ، بی دین یا غیر منطقی می بیند ، پیاده روی بدون پشیمانی راحت تر است. چنین روایتی ممکن است کاملاً دقیق نباشد ، اما امکان بسته شدن عاطفی را فراهم می کند. به همین ترتیب ، وقتی کسی احساس می کند که ناعادلانه مورد سرزنش یا سوء تفاهم قرار می گیرند ، اعتقاد خود را تقویت می کنند که آنها “خوب” در اوضاع هستند ، حتی در حالی که با شک و تردید تلاش می کنند.

این روایت با این واقعیت پیچیده است که افراد در پریشانی عاطفی غالباً درگیر تعصب تأیید می شوند-تمایل به تفسیر اطلاعات جدید به روشی که از عقاید از قبل موجود پشتیبانی می کند. همسر که از قبل خیانت می کند ، هر درخواست مالی یا اختلاف حضانت را اثبات می کند که سابق آنها دستکاری شده است. برعکس ، کسی که احساس رها شدن می کند ، خواسته های سابق خود را اثبات خودخواهی یا مجازات می داند.

نقش عصبانیت در جدا شدن عاطفی

عصبانیت اغلب یک مکانیسم دفاعی است که ترک رابطه را آسان تر می کند. پایان دادن به کارها با شخصی که شما به عنوان “بد” درک می کنید بسیار دردناک است از کسی که هنوز دوستش دارید یا به آن احترام می گذارید. به همین دلیل است که مردم تمایل دارند در هنگام طلاق ، نارضایتی های خود را اغراق کنند.

با تمرکز بر نقص شخص دیگر ، همسر می تواند اقدامات خود را توجیه کند و احساس غم و اندوه خود را به حداقل برساند. به همین دلیل است که حتی زوج هایی که یک بار عمیقاً یکدیگر را دوست داشتند می توانند در یک طلاق به مخالفان تلخ تبدیل شوند. در بعضی موارد ، نبردهای قانونی فقط برای تقویت چنین روایات منفی خدمت می کنند ، زیرا هر دو نفر احساس می کنند که از خود دفاع می کنند.

شکستن چرخه: یافتن چشم انداز

با وجود چنین چالش هایی ، می توان از چرخه سرزنش و گناه خلاص شد. با درک اینکه هر دو همسر به احتمال زیاد یکسان هستند – هم گناهکار و هم به ستم – می توانند همدلی را تقویت کنند. در اینجا برخی از مراحل وجود دارد که می تواند کمک کند:

1. گناه خود را بدون اینکه اجازه دهید شما را تعریف کند ، تصدیق کنید
   • گناه یک احساس طبیعی است ، اما به این معنی نیست که شما آدم بدی هستید. آن را بشناسید ، اما اجازه ندهید که منجر به خود مجازات یا تصمیم گیری ضعیف شود.
2. روایت را به چالش بکشید
   • از خود بپرسید: “آیا سابق من به همان اندازه که معتقدم بد است ، یا من به دنبال دلایلی برای توجیه درد خود هستم؟”
   • به یاد داشته باشید که هر دوی شما احتمالاً اشتباه کرده اید و مشاهده طلاق از طریق لنزهای ناقص متقابل می تواند باعث نارضایتی شود.
3. از احزاب خنثی به دنبال پشتیبانی باشید
   • درمانگران ، مربیان طلاق یا گروه های پشتیبانی می توانند به ارائه این دیدگاه کمک کنند که دوستان و خانواده (که ممکن است طرف باشند).
4. از درگیری غیر ضروری خودداری کنید
   • هنگامی که احساسات زیاد می شوند ، اختلافات کوچک می تواند به نبردهای اساسی افزایش یابد. انتخاب نبردهای شما عاقلانه می تواند از درد اضافی برای هر دو طرف جلوگیری کند.
5. روی آینده تمرکز کنید ، نه گذشته
   • طلاق یک پایان است ، اما همچنین یک آغاز جدید است. هر چه زودتر هر دو طرف بر آنچه می خواهند به جلو حرکت کنند ، تمرکز می کنند ، زمان کمتری برای مقصر بودن در مقصر می گذرانند.

• گناه یک احساس طبیعی است ، اما به این معنی نیست که شما آدم بدی هستید. آن را بشناسید ، اما اجازه ندهید که منجر به خود مجازات یا تصمیم گیری ضعیف شود.

• از خود بپرسید: “آیا سابق من به همان اندازه که معتقدم بد است ، یا من به دنبال دلایلی برای توجیه درد خود هستم؟”
• به یاد داشته باشید که هر دوی شما احتمالاً اشتباه کرده اید و مشاهده طلاق از طریق لنزهای ناقص متقابل می تواند باعث نارضایتی شود.

• درمانگران ، مربیان طلاق یا گروه های پشتیبانی می توانند به ارائه این دیدگاه کمک کنند که دوستان و خانواده (که ممکن است طرف باشند).

• هنگامی که احساسات زیاد می شوند ، اختلافات کوچک می تواند به نبردهای اساسی افزایش یابد. انتخاب نبردهای شما عاقلانه می تواند از درد اضافی برای هر دو طرف جلوگیری کند.

• طلاق یک پایان است ، اما همچنین یک آغاز جدید است. هر چه زودتر هر دو طرف بر آنچه می خواهند به جلو حرکت کنند ، تمرکز می کنند ، زمان کمتری برای مقصر بودن در مقصر می گذرانند.

پایان

طلاق یک فرایند عاطفی پیچیده است و طبیعی است که هر دو نفر احساس کنند مانند آدم بد هستند و در عین حال دیگری را به عنوان شرور نیز می بینند. چنین درگیری ناشی از گناه ، محافظت از خود و نیاز به توجیه انتخاب های دشوار است. در حالی که این احساسات اجتناب ناپذیر است ، آنها نیازی به کنترل روند طلاق ندارند. با خودآگاهی و تمرکز بر بهبودی به جای سرزنش ، هر دو فرد می توانند با نارضایتی کمتری و وضوح عاطفی بیشتر به طلاق بروند.

هیچ بخشی از این نشریه بدون اجازه کتبی نویسنده نمی تواند تکثیر شود. عدم رعایت این شرایط ممکن است شما را در معرض اقدامات قانونی و خسارت های مربوط به نقض حق چاپ قرار دهد.