منبع: andreas160578/Pixabay

آیا گذراندن وقت به تنهایی اشکالی دارد؟ بستگی دارد.

برای برخی افراد، گذراندن زمان بیش از حد به تنهایی ممکن است نشان دهنده وجود مشکلات عاطفی (مانند شرم، پارانویا)، مشکلات اجتماعی (مثلاً در معرض قلدری یا تبعیض) و افزایش شانس ابتلا به بیماری های روانی، به ویژه اختلالات اضطرابی و افسردگی

با این حال، در بسیاری از موارد دیگر، انتخاب برای گذراندن وقت به تنهایی به این معنی نیست که فرد از نظر اجتماعی منزوی است، احساس تنهایی مزمن را تجربه می‌کند یا بیمار روانی است.

چیزی وجود ندارد ذاتا با صرف وقت برای خود اشتباه است. در واقع، استراحت از معاشرت بیش از حد ممکن است مزایای سلامتی داشته باشد. آنچه اهمیت دارد این است چگونه از آن زمان استفاده می شود.

برای روشن کردن بیشتر کاربردهای تنهایی، مقاله اخیر رن و همکارانم را که در مجله شخصیت، که دلایل بالقوه ای را مورد بحث قرار می دهد که زمان بندی برای من ممکن است مفید باشد.

22 کارکرد گذراندن وقت به تنهایی

نویسندگان بر اساس یک مطالعه آزمایشی شامل دانشجویان کالج (N = 1542)، مطالعه ای از پیش ثبت شده را با 501 بزرگسال آمریکایی (میانگین سنی 46 سال) انجام دادند. از شرکت کنندگان خواسته شد تا اهمیت 22 عملکرد زمان تنهایی را رتبه بندی کنند:

1. دستاورد: اجتناب از حواس پرتی به منظور تمرکز بر کارهای مهم و کسب دستاوردها.
2. ناشناس بودن: رفتار کردن هر طور که دوست دارد، بدون نگرانی از اینکه دیگران چه فکری می کنند.
3. اجتناب از تعاملات ناخوشایند: جلوگیری از قرار گرفتن در معرض تعاملات منفی و رفتار ناعادلانه – موقعیت هایی که در آن فرد طرد شده یا مورد تبعیض قرار می گیرد.
4. خلاقیت: ابراز وجود از طریق هنر، موسیقی، شعر و سایر فعالیت های خلاقانه.
5. تنظیم احساسات: مقابله با هیجانات چالش برانگیز (مانند استرس، اضطراب، افسردگی، اندوه).
6. فرار: فرار از وظایف روزمره و اشتغالات واجب اجتماعی.
7. سلامتی: بهبودی پس از یک بیماری یا سایر علل ناراحتی جسمی.
8. استقلال: مستقل تر شدن و خودمختار شدن.
9. آرامش درونی: احساس آرامش بیشتر و رهایی از فشارهای روزمره زندگی.
10. صمیمیت: احساس نزدیکی به یکی از عزیزان غایب (مثلاً به یاد آوردن یک معشوق یا والدین غایب که اخیراً درگذشته است).
11. اوقات فراغت: درگیر شدن در فعالیت های اوقات فراغت و سرگرمی ها – خواندن، گوش دادن به موسیقی، باغبانی، بازی و غیره.
12. طبیعت: کاوش و ارتباط با جهان طبیعی.
13. حریم خصوصی: تجربه حریم خصوصی و ایمنی بیشتر.
14. حل مسئله: فکر کردن در مورد تصمیمات دشواری که فرد باید بگیرد و به یک راه حل می رسد.
15. سکوت: لذت بردن از محیطی بدون نویز.
16. کاهش خطرات عفونت: کاهش تماس حضوری و عفونت احتمالی.
17. آرامش: آرامش و بازیابی انرژی.
18. تجربه مذهبی: تعمیق ایمان و ارتباط معنوی.
19. روتین ها: انجام کارهای روزمره (مثلاً ورزش کردن، انجام کار).
20. خودشناسی: به دست آوردن بینش نسبت به نقاط قوت، ضعف، اهداف و ارزش های خود.
21. خود انعکاس: تأمل در افکار و احساسات.
22. مسافرت کردن: رهایی از محدودیت ها، آداب و رسوم، عادات و دیگر جنبه های یک محیط آشنا.

محققان سپس تعاملات عملکردهای تنها با ویژگی های شخصی (مانند سن، جنسیت، شخصیت) را تجزیه و تحلیل کردند. این یافته ها در بخش بعدی توضیح داده شده است.

چرا مردم برای تنهایی ارزش قائل هستند؟

رن و همکاران دریافت که هم هدف از گذراندن وقت به تنهایی و هم ویژگی های فرد “به تغییر اهمیت درک شده از تنهایی (فرد: 22٪؛ عملکرد تنهایی: 15٪) کمک می کند و “ترجیحات خاص فردی (تعامل عملکرد فرد به تنهایی ) تأثیر قابل توجهی داشت (46٪).

تجزیه و تحلیل داده های اضافی بر نحوه تعامل عملکردهای تنهایی با ویژگی های شخصیتی، به ویژه پنج ویژگی بزرگ شخصیتی.

پنج بزرگ شامل پنج حوزه شخصیتی است:

• برونگرایی: با قاطعیت، صمیمیت، و مشتاق بودن همراه است.
• روان رنجوری: افراد روان رنجور معمولاً مضطرب، عاطفی و خودآگاه هستند.
• گشودگی به تجربه: با تمایلات فکری، تخیلی و هنری مرتبط است.
• وظیفه شناسی. افراد وظیفه شناس، سازمان یافته، وظیفه شناس و شایسته دیده می شوند.
• توافق پذیری: قابل اعتماد بودن، دلسوز بودن، همکاری و غیره.

نتایج نشان داد که پنج بزرگ پیشگویی کننده چندین توابع تنهایی است. به عبارت دیگر، بالا بودن یک ویژگی شخصیتی خاص، پیش‌بینی می‌کرد که آن شخص چگونه وقت خود را صرف من کند:

• افراد دارای روان رنجورخویی بالا زمان خود را صرف تنظیم هیجان کردند.
• آنهایی که صراحت بالایی داشتند بر خلاقیت و کشف خود متمرکز بودند.
• افراد وظیفه شناس بهره وری خود را افزایش دادند.
• درونگراها آرام می شوند و انرژی خود را بازیابی می کنند.

بیگ پنج عملکردهای دیگر تنهایی را پیش بینی نمی کرد. به عنوان مثال، حریم خصوصی– بنابر گزارش ها مهمترین دلیل گذراندن وقت به تنهایی – به طور منحصر به فردی با هیچ یک از ابعاد شخصیتی پنج بزرگ مرتبط نبود.

منبع: Takeapic/Pixabay

غذای آماده

انتخاب برای گذراندن زمان به تنهایی با تجربه تنهایی یکسان نیست – که اتفاقاً همچنان مورد انگ و سوء تفاهم قرار می گیرد.

به عنوان مثال، شخص می تواند در میان یک جمعیت احساس تنهایی کند، حتی اگر با افراد زیادی صحبت کند. در مقابل، شخص دیگری ممکن است زمان زیادی را بدون احساس تنهایی صرف کند.

آنچه مهم است این واقعیت است که وقت خود را به تنهایی گذرانده اید چگونه و چرا. همچنین به نحوه تعامل عملکردهای تنهایی با شخصیت بستگی دارد.

مهم است که به یاد داشته باشید که این نه تنها برای شما بلکه برای دیگران در زندگی شما نیز صادق است.

اگر در یک رابطه نزدیک هستید (مثلاً رابطه والد و فرزندی، رابطه عاشقانه)، به نیاز طرف مقابل به فضای شخصی و زمان تنهایی احترام بگذارید. و به خاطر داشته باشید که آنها ممکن است از زمان خود آنطور که شما ترجیح می دهید استفاده نکنند یا از آن لذت ببرید.

برای مثال، یکی از دوستان من که یک مددکار اجتماعی درونگرا است، بیشتر اوقات فراغت خود را برای استراحت و تجدید قوا استفاده می کند، در حالی که شوهر بسیار وظیفه شناس او از آن برای پیگیری کارهای ناتمام استفاده می کند.

هر دو استفاده خوبه

بنابراین، من شما را با چند سوال ترک می کنم:

• نگرش شما نسبت به خود یا دیگرانی که وقت خود را تنها می گذرانند چیست؟ مثلاً آیا کاری است که افراد عادی و سالم انجام می دهند؟ یا آن را با تنها بودن، منزوی بودن از نظر اجتماعی، تنبلی، غیرعادی یا خودشیفته بودن مرتبط می دانید؟
• چیست منبع از نگرش شما؟ (به عنوان مثال، پدر و مادر، همسر، رسانه ها).
• هر هفته چقدر زمان تنها می گذرانید؟ آیا با انتخاب است؟
• چگونه از آن زمان استفاده می کنید؟ چگونه می خواهید از آن در آینده استفاده کنید؟ برای یادآوری، 22 عملکرد تنهایی را که قبلاً ذکر شد، مرور کنید.