شنیدن صحبت های فرزندتان در مورد احساس بی دوستی می تواند دلخراش باشد. در حالی که نمی‌توانیم برای بچه‌هایمان دوستی پیدا کنیم، کارهای زیادی می‌توانیم انجام دهیم تا راه اجتماعی را برای آنها آسان کنیم.

1. اول به همدلی برسید

مقداری محبت بیشتر از طرف مادر یا پدر می تواند درد و رنج های دوستی را کاهش دهد. انعکاس افکار و احساسات کودک به کودک شما این امکان را می دهد که احساس کند شنیده شده و درک می شود. می‌توانید بگویید: «به نظر می‌رسد روز سختی را پشت سر گذاشته‌ای» یا «وقتی او این حرف را زد، احساساتت جریحه دار شد». همچنین می توانید بپرسید: “آیا به در آغوش گرفتن نیاز داری؟” یا یک گردش را فقط با شما دو نفر پیشنهاد کنید.

2. سعی کنید بیش از حد واکنش نشان ندهید

ممکن است با تماس با والدین کودک دیگر یا صحبت مستقیم با آن کودک، وسوسه شوید که مانند یک فرشته انتقام جو وارد عمل شوید. نکن. مگر اینکه فرزند شما در خطر باشد یا مورد قلدری بسیار جدی باشد، معمولاً بهتر است به بچه ها فرصت دهید تا اختلافات خود را حل کنند.

احساسات کودکان می تواند به سرعت تغییر کند. بنابراین، کودکی که امروز کودک شما ادعا می کند از آن متنفر است، می تواند هفته آینده دوست مورد علاقه او باشد.

3. از آگاهی عاطفی حمایت کنید

چیزی که به توسعه دوستی کودکان کمک می کند، توانایی رو به رشد برای درک دیدگاه دیگران است.

پس از تأیید احساسات فرزندتان، ممکن است بتوانید با پرسیدن سؤالات به او کمک کنید دیدگاه کودک دیگر را تصور کند. می‌توانید بگویید: «فکر می‌کنی چرا او این کار را کرد؟»، «فکر می‌کنی او چه احساسی داشت؟»، یا «فکر می‌کنی چرا این کار آنها را آزار می‌دهد؟» تصور احساسات کودک دیگر می تواند خشم کودک شما را کاهش دهد و واکنش های دلسوزانه تر را تشویق کند.

4. اطلاعات بیشتر دریافت کنید

حساب فرزند شما ممکن است کامل نباشد زیرا برای بچه ها سخت است که نقش خود را در مشکلات اجتماعی ببینند. برای مشکلات مداوم، ممکن است با صحبت با معلم فرزندتان اطلاعات بیشتری به دست آورید. همچنین می توانید مشاهده کنید که فرزندتان با همسالان خود در زمین بازی، در حین بازی، یا زمانی که در کلاس درس فرزندتان داوطلب می شوید، تعامل دارد.

5. فرزند خود را مربی کنید

ممکن است بتوانید فرزندتان را به سمت هماهنگی بهتر با همسالان خود راهنمایی کنید. مراقب باشید فرزندتان را در مقابل بچه های دیگر اصلاح نکنید. مربیگری را خصوصی نگه دارید.

در یک زمان خنثی، می توانید نقش بازی با فرزندتان، تمرین احوالپرسی دوستانه یا پاسخ آرام به متلک را امتحان کنید. همچنین می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا راهبردهای خودآرام‌بخشی را برای استفاده در موقعیت‌های ناامیدکننده، مانند از دست دادن یک بازی، بیابد و تمرین کند.

یافتن کتاب‌ها یا پادکست‌هایی درباره دوستی که می‌توانید با فرزندتان به اشتراک بگذارید، می‌تواند راهی مفید و غیرتهدیدکننده برای بحث درباره موضوعات دوستی باشد. به عنوان مثال، هر قسمت از هفته نامه من، پادکست 5 دقیقه ای، بچه ها از دکتر فرندتاستیک بپرسند، دارای یک ضبط صوتی از یک سوال در مورد دوستی از یک بچه به همراه یک پاسخ عملی و قابل تامل است.

6. برای توقف سیگنال ها هوشیار باشید

به کودک خود کمک کنید تا علائم توقف را متوجه شود و به آن پاسخ دهد. اگر بچه های دیگر جملاتی مانند «ترک کن! شما مزاحم می شوید!»، مهم است که هر چه سریعتر متوقف شوید. در غیر این صورت، فرزند شما به او اشاره می کند: “من به احساسات شما اهمیت نمی دهم!”

توقف برای برخی از بچه ها سخت است. داشتن برنامه‌ای برای نشستن روی دست‌ها یا ضربدری شدن بازوها و برداشتن یک قدم به عقب، یا حتی گفتن «الان متوقف می‌شوم»، می‌تواند خروج از یک رفتار آزاردهنده را برای بچه‌ها آسان‌تر کند.

7. افراد فرزندتان را پیدا کنید

بچه ها با انجام کارهای سرگرم کننده با هم دوست می شوند. فرزند شما دوست دارد چه کاری انجام دهد که بتواند با بچه های دیگر انجام دهد؟ پیوستن به یک باشگاه جدید یا فعالیت بعد از مدرسه می تواند راه خوبی برای یافتن دوستانی با علایق مشابه باشد.

8. نمایش باز بودن نسبت به دوستی را تمرین کنید

از فرزندتان بپرسید: «چطور می‌توانید به کسی نشان دهید که دوست دارید با او دوست باشید؟» احوالپرسی دوستانه، تعریف و تمجید صمیمانه، یا رفتار کوچک مهربانانه مانند به اشتراک گذاشتن یا کمک کردن، راه‌های آسانی هستند که فرزندتان می‌تواند نشان دهد که دوست دارد. برخی از اینها را برنامه ریزی یا تمرین کنید.

9. فرصت هایی برای رشد دوستی ها ایجاد کنید

قرارهای بازی یا دور هم جمع شدن می تواند راهی عالی برای تعمیق دوستی های معمولی باشد.

اغلب بچه‌ها تمایلی به دعوت کسی ندارند و اصرار می‌کنند: «من آن‌ها را به خوبی نمی‌شناسم!» اما دعوت از یک نفر به بچه ها کمک می کند تا یکدیگر را بهتر بشناسند. اگر فرزند شما و فرزند دیگر یک بار با هم خوش گذرانده اند، این یک مبنای کافی برای دور هم جمع شدن است.

هنگامی که کودک دیگر برای دور هم آمدن می آید، از فرزندتان بخواهید که دو فعالیت را انتخاب کند. این امر از بی‌هنجاری اولیه در مورد تصمیم‌گیری برای انجام چه کاری جلوگیری می‌کند.

همچنین ممکن است بخواهید خانواده دیگری را برای یک شب بازی خانوادگی دعوت کنید.

10. به جای تاثیرگذار، روی مهربان بودن تمرکز کنید

گاهی اوقات، بچه ها فکر می کنند که باید دیگران را تحت تاثیر قرار دهند تا دوست پیدا کنند. آنها ممکن است لاف بزنند یا سعی کنند بامزه باشند. اما لاف زدن می تواند به عنوان یک دست انداختن به نظر برسد، و شوخ طبعی یک استراتژی اجتماعی پرخطر است، زیرا اگر کمی دور از ذهن باشد، خنده دار نیست. آزار دهنده است

در عوض، فرزند شما می تواند بر علاقه مندی به دیگران تمرکز کند. آنها می توانند سؤالاتی بپرسند که با «چی» یا «چگونه» شروع می شود تا بچه های دیگر را بشناسند و سعی کنند پاسخ ها را به خاطر بسپارند تا نشان دهند که به آنها اهمیت می دهند.

11. اهمیت دوستی را الگوبرداری کنید

اجازه دهید فرزندتان ببیند که شما برای دوستی وقت می گذارید. وقتی برای دوستتان کاری مهربانانه انجام می دهید، به فرزندتان بگویید که چه کار می کنید و چرا انجام می دهید. هنگامی که با دوستان برنامه ریزی می کنید، انتظارات شاد و لذت خود را پس از آن به اشتراک بگذارید. اگر از ارتباط با مردم عصبی هستید، با فرزندتان در مورد اینکه چقدر برای شما ترسناک است صحبت کنید، اما به هر حال این کار را انجام می دهید.

12. در صورت نیاز از کمک حرفه ای دریافت کنید

گاهی اوقات، مشکلات دوستی نیاز به کمک حرفه ای دارد. اگر فرزندتان در مدرسه مورد آزار و اذیت یا تهدید قرار می گیرد، از پرسنل مدرسه برای ایمن نگه داشتن فرزندتان کمک بگیرید. اگر مشکلات اجتماعی فرزندتان هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه دارد، ممکن است بخواهید با یک متخصص سلامت روان مشورت کنید یا یک گروه مهارت‌های اجتماعی را امتحان کنید، جایی که فرزندتان می‌تواند در محیطی امن و سازنده با دیگران کنار بیاید.

برای یافتن یک درمانگر، لطفاً از راهنمای درمان روانشناسی امروز دیدن کنید.