به تازگی ، من این افتخار را داشتم که یک روز را با تیم قابل توجه در پشت #weridetogether گذراندم ، حرکتی که برای پایان دادن به سوء رفتار جنسی در ورزش کار می کند.

#weridetogether بیش از یک غیرانتفاعی است. این یک فراخوان برای عمل است. این سازمان که برای مقابله با مسئله فراگیر سوءاستفاده جنسی در جوانان و ورزش های آماتور متولد شده است ، در حال تغییر شکل مجدد است که چه ایمنی ، مسئولیت پذیری و شفابخشی می تواند در فضاهای ورزشی به نظر برسد. مأموریت آنها واضح است: هر ورزشکار سزاوار آموزش ، رقابت و شکوفایی در محیطی عاری از سوءاستفاده است. از طریق داستان پردازی ، آموزش و آموزش و پرورش و ننگ سنگی ، آنها از طریق Survivor محور ، آنها در حال ایجاد تغییر فرهنگی سیستم های ورزشی ما هستند که به شدت به آن احتیاج دارند.

آنچه در آن روز آشکار شد فقط یک مکالمه نبود ؛ این یک حساب کاربری بود. احیا و از همه مهمتر ، یادآوری که تغییر فقط امکان پذیر نیست: در حال حاضر در حال حرکت است.

آمار هولناک

بیش از نیمی از همه ورزشکاران در طول زندگی خود نوعی سوءاستفاده را تجربه می کنند ، بیشتر اوقات به دست شخصی که می شناسند ، مانند مربی ، مربی یا هم تیمی (هارتیل و همکاران ، 2021). میزان خشونت جنسی در ورزش به تنهایی 14 درصد تخمین زده شده است (لانگ و همکاران ، 2023).

و با این حال ، ما هنوز هیچ سرمایه گذاری گسترده و هماهنگ در جلوگیری از سوء رفتار جنسی در ورزش نداریم. این اعداد فقط آمار نیستند ، بلکه فراخوانی برای اقدام هستند. آنها تأکید می کنند که نیاز فوری به ادامه سوء استفاده در فضاهای ورزشی با صداقت ، پاسخگویی و تعهد پایدار به تغییر فرهنگی است.

روایت یک بازمانده

مارگارت هولزر ، شناگر المپیک ، با شجاعت داستان خود را در مورد سوء استفاده جنسی در اوایل کودکی و چگونگی تأثیر آن در طول دوران ورزشی خود به اشتراک گذاشت. او از زره پوش هایی که ساخته بود صحبت کرد: یک رانندگی بی امان برای قوی ، بی عیب و نقص و پیروز. اما هیچ پایان تریبون نمی تواند قسمت هایی از او را که خیلی زود گرفته شده است جایگزین کند. او یک بار گفت: “من می توانم به عینک هایم گریه کنم ،” و هیچ کس متوجه نمی شد. “

امروز ، قدرت به معنای چیزی متفاوت است. برای مارگارت ، این در مورد تبدیل درد به هدف است. این در مورد صحبت کردن غیرقابل توصیف است به طوری که دیگران احساس تنهایی کمتری دارند ، بنابراین سکوت که سوء استفاده از آن را شروع می کند شروع به ترکیدن می کند.

تقاطع و عدم تعادل قدرت

دکتر تایلر مایلز ، در اوایل کار خود به عنوان یک روانشناس بالینی و ورزشی ، با وضوح و اعتقاد صحبت کرد که بسیاری از آنها هرگز به آن نرسند ، حتی پس از ده ها سال در این زمینه. وی با مسئله سوءاستفاده عاطفی و بهره برداری از کودکان در ورزش از طریق لنزهای قدرتمند تقاطع مقابله کرد و به ما یادآوری کرد که هویت های خاصی در برابر آسیب ها آسیب پذیرتر هستند و در صورت پیشروی کمتر اعتقاد دارند. وی توضیح داد که چگونه عدم تعادل قدرت در پارچه فرهنگ ورزشی بافته می شود. اشتیاق مانند او فقط الهام نمی گیرد ، بلکه باعث تغییر می شود.

محیط های ورزشی آگاه از تروما

من در مورد اینكه چگونه سوءاستفاده می تواند در طول زندگی تکرار شود ، صحبت كردم ، غالباً به طریقی كه بازماندگان تا دیرتر آن را به طور كامل تشخیص نمی دهند یا زبان ندارند. قربانی “کامل” وجود ندارد. تروما اشکال مختلفی می گیرد. این می تواند به عنوان چالش های رفتاری ، اختلال در تنظیم عاطفی یا عدم توجه به قوانین ، که اغلب به اشتباه خوانده یا برکنار می شوند ، سطح شود.

در ورزش ، همان خصوصیاتی که ما جشن می گیریم – پیوندهای عاطفی ناچیز ، دسترسی زیاد به چهره های اقتدار و نزدیکی جسمی – می توانند در صورت عدم وجود حراست خطرناک شوند. ورزشکاران جوان به طور مرتب در موقعیت هایی قرار می گیرند که ما در هر شرایط دیگر نامناسب پرچم گذاری می کنیم: یک بار با بزرگسالان ناآشنا ، سفرهای بدون نظارت ، صمیمیت سریع بدون اعتماد به نفس.

موفقیت هرگز نباید به هزینه ایمنی برسد.

تیمی که این اتفاق را انجام داده است

کری کیهینگ ، رئیس جمهور #WerIdetogether ، با قدرت خام تجربه زندگی صحبت کرد. داستان دختر او در مورد سوءاستفاده جنسی – و شکست های سیستمی که به دنبال آن بود – مبارزه با فاول کری برای عدالت. او خیلی خوب می داند که بازماندگان خیانت ها تحمل می کنند: از نهادهای حاکم بر ورزش گرفته تا اجرای قانون تا جوامعی که باید از آنها محافظت می کردند. بی عدالتی که بیشتر مردم را می شکند. اما نه او. وی گفت: “و به همین دلیل من می خواهم آن را تغییر دهم.” به آن ، من می گویم: شما قبلاً دارید.

میزبان ما ، کارولین کولبرسون ، فضا را با فضل ، قدرت و دلسوزی برگزار کرد و مکالمه ای را تسهیل کرد که چیزی آسان نبود. زنان #weridetogether-Michaela Callie ، Kathryn McClain ، Madison Smith و Annelise Ware-عقل شدید ، لطافت رادیکال و تعهد مشترک به حقیقت را برطرف کردند. آنها با هم ، فضایی ایجاد کردند که حتی سخت ترین حقایق بدون شرم نامگذاری شود.

امیلی شیهان ، یک فیلمساز برنده جایزه و تهیه کننده روز ، و Caleb Hanson ، کارگردانی که طنز و صمیمیت مورد نیاز خود را ارائه می دهد ، مطمئناً این را به داستانی شکل می دهد که خواستار دیدن و شنیدن آن است.

سریال #weridetogether قربانی تجربه قرار است در ماه های آینده راه اندازی شود. کار آنها را دنبال کنید. از مأموریت آنها حمایت کنید. اینگونه است که تغییر ریشه می گیرد.

تغییر واقعی

بنابراین ، تغییر واقعی چگونه به نظر می رسد؟

• به نظر می رسد نامگذاری حقیقت است: عاملان صرف نظر از عنوان ، تمجید یا شهرت آنها فقط مسئول خشونت جنسی هستند.
• به نظر می رسد جوامع ورزشی به چالش ایجاد محیط های آگاه از تروما ، که در آن همه رضایت را درک می کنند ، می توانند رفتارهای نظافت را تشخیص دهند و می دانند که چگونه مداخله و گزارش ایمن را می دانند.
• به نظر می رسد ابتدا معتقد به بازماندگان است. همیشه تحقیقات ، شواهد ، رویه ها – آنها مهم هستند. اما قبل از هر یک از اینها ، ما اعتقاد داریم. زیرا هزینه کفر می تواند یک بازمانده را برای یک عمر تعقیب کند.
• و برای هر بازمانده ای که این مطلب را می خواند: گفتن حقیقت خود هرگز دیر نیست. برای بازپس گیری داستان شما هرگز دیر نیست.