شب دیگر، با دو نوجوانم در یک خنده شکم دوگانه دیدم. خنده‌ای که باعث می‌شود هوا نفس بکشید، اشک روی صورتتان جاری شود و فکر کنید آخرین باری که آن نور را احساس کردید کی بوده است.

این یک لحظه ساده و احمقانه بود – چیزی در مورد یک شوخی درونی که به خنده های غیرقابل کنترل تبدیل شد. اما وقتی قهقهه‌ها فروکش کرد، احساس گناهی به درونم آمد. پس‌زمینه آن لحظه چیزی جز سبک بود، وقتی به اطرافم نگاه کردم: آتش‌سوزی‌های خروشان جوامع را ویران کرد، خشونت‌هایی که اخبار را پر کرد، و آشفتگی سیاسی که من را با ناراحتی به تلفنم چسباندم. . آیا خودم را جایی بین بی حسی و ناامیدی یخ زده بودم؟ و مهمتر از آن، آیا حتی اجازه داشتم بخندم چه برسد به اینکه احساس شادی کنم؟

پاسخی که من پذیرفته ام این است: شادی فقط مجاز نیست، بلکه ضروری است. در دنیایی که می‌تواند احساس طاقت‌فرسا و دلخراش کند، لحظات خنده، بازی یا ارتباط خیانت به واقعیت نیست. همانطور که شاعر تویی دریکوت می نویسد: “شادی یک عمل مقاومت است.” این لحظات اقدامات قدرتمندی از انعطاف پذیری و تجدید است که قدرت و انسانیت ما را به ما یادآوری می کند.

چرا شادی احساس سختی می کند – و چرا لازم است

وقتی دنیا احساس سنگینی می کند، شادی ممکن است دور از دسترس یا حتی نامناسب باشد. چگونه می توانید بخندید وقتی دیگران غمگین هستند؟ چگونه می توانی احساس سبکی کنی وقتی وزن دنیا اینقدر عمیق است؟

این واکنش عمیقاً انسانی است. مغز ما برای تمرکز بر تهدیدها و چالش‌ها، یک ویژگی تکاملی است که به ما کمک می‌کند تا زنده بمانیم. اما این تمرکز بیش از حد بر روی آنچه اشتباه است می تواند ما را در حالت ناامیدی گیر کند و قادر به دیدن لحظات زیبایی و ارتباطی که هنوز در اطراف ما وجود دارد، نباشیم.

روانشناسی مثبت گرا تعادل قدرتمندی برای چالش های زندگی ارائه می دهد. تحقیقات نشان می دهد که حتی لحظات کوچک و واقعی شادی می تواند به عنوان یک محافظ در برابر استرس، اضطراب و فرسودگی شغلی عمل کند. شادی درد را از بین نمی برد یا سختی را کم نمی کند – به ما کمک می کند بار را پایدارتر حمل کنیم. این در مورد نادیده گرفتن مبارزات جهان نیست. این در مورد انرژی دادن به خود برای مقابله با آنها با انعطاف پذیری است.

مهم این است که دنبال کردن شادی خودخواهانه نیست. یک مطالعه جهانی بر روی 1.5 میلیون نفر نشان داد که افراد شادتر تمایل بیشتری به داوطلب شدن و کمک مالی دارند و نشان می دهد که چگونه شادی شخصی رفتارهای اجتماعی را تقویت می کند. همانطور که تئوری بسط و ساخت روانشناس باربارا فردریکسون توضیح می دهد، احساسات مثبت مانند شادی توانایی ما را برای تفکر خلاق، ایجاد ارتباطات معنادار و حل مشکلات افزایش می دهد. به عبارت دیگر، شادی حواس پرتی نیست، بلکه یک منبع حیاتی است.

این ایده با شفای جهان ما: چگونه قدردانی از زیبایی، خوبی، و برتری الهام بخش مراقبت (جهانی) است، کتاب پیش رو توسط روانشناس مثبت گرا ماریا سیرویس، Psy.D. کار او به قدرت شخصیت VIA “قدردانی از زیبایی و عالی” می پردازد، که نشان می دهد چگونه توجه و ارزش گذاری به زیبایی – در طبیعت، هنر یا دستاوردهای انسانی – می تواند رفاه ما را افزایش دهد. با مکث برای قدردانی از زیبایی های اطراف خود، نه تنها شادی می یابیم، بلکه منبعی عمیق تر و پایدارتر از انعطاف پذیری را پرورش می دهیم.

یافتن شادی که واقعی است، نه اجباری

البته، بین شادی واقعی و مثبت بودن سمی تفاوت وجود دارد. لبخندهای اجباری و اطمینان‌های توخالی مانند «فقط مثبت بمان» می‌توانند احساس نادیده‌انگیز و حتی مضر داشته باشند، وقتی سنگینی واقعیت پایین می‌آید. از سوی دیگر، شادی واقعی ریشه در ارتباط، سپاسگزاری و حضور واقعی دارد. این در مورد یافتن نور بدون انکار تاریکی است.

نکته کلیدی این است که اجازه دهید شادی با پیچیدگی لحظه همزیستی داشته باشد. این در مورد وانمود کردن همه چیز خوب نیست. این در مورد توجه به چیزهای کوچک و خوبی است که حتی زمانی که اوضاع خوب نیست ادامه می یابد.

چگونه شادی در دنیایی سنگین به ما انرژی می دهد

اگر در حال حاضر دسترسی به شادی سخت است، بدانید که تنها نیستید – و ارزش تلاش را دارد. در اینجا سه ​​راه وجود دارد که شادی می تواند ما را حفظ کند و به ما انرژی بدهد، حتی در زمان های چالش برانگیز:

1. شادی ما را در زمان حال تثبیت می کند

وقتی دنیا احساس هرج و مرج می کند، گیر افتادن در «چه می شد» و طومار بی پایان اخبار بد آسان است. شادی راهی دارد که ما را به لحظه حال می کشاند و ما را در چیزی واقعی و ملموس لنگر می اندازد.

شادی خواه یک خنده مشترک، زیبایی غروب یا گرمای یک آغوش باشد، به ما یادآوری می کند که زندگی اینجا و اکنون در حال رخ دادن است – نه فقط در سرفصل ها یا ترس های ما از آینده.

این را امتحان کنید: تمرین کنید هر روز یک لحظه زیبایی یا ارتباط پیدا کنید. این می تواند به سادگی توجه به صدای پرندگان در بیرون پنجره یا چشیدن یک وعده غذایی مورد علاقه باشد. بگذارید آن لحظه شما را در زمان حال ثابت کند.

2. شادی ذخایر عاطفی ما را شارژ می کند

فرسودگی شغلی واقعی است، و همچنین خستگی از شفقت. وقتی می دهیم و می دهیم بدون اینکه دوباره خودمان را پر کنیم، در خطر تمام شدن انرژی احساسی مورد نیاز برای ادامه دادن هستیم. Joy مانند یک دکمه تنظیم مجدد عمل می کند و ظرفیت مراقبت و تعامل ما را بازیابی می کند.

شادی را به عنوان پر کردن چاه درونی شما در نظر بگیرید. بدون آن، چاه خشک می‌شود و چیزی برای دادن باقی نمی‌گذارد – نه به خودتان، عزیزانتان یا دنیا.

این را امتحان کنید: برنامه ریزی عمدی “شکاف های شادی” در هفته خود را انجام دهید. شاید یک شب بازی با دوستان، قدم زدن در پارک یا حتی 15 دقیقه برای تماشای یک ویدیوی خنده دار باشد. این لحظات خودخواهانه نیستند، بلکه سرمایه گذاری برای رفاه شما هستند.

3. شادی ارتباط را تقویت می کند

خنده و بازی ذاتا اجتماعی هستند. آنها لحظات مشترکی را ایجاد می کنند که روابط را تقویت می کند و به ما یادآوری می کند که تنها نیستیم. در مواقع سختی، این ارتباطات حیاتی تر می شود.

به اشتراک گذاشتن شادی با دیگران – خواه یک متن احمقانه باشد، یک گفتگوی صمیمانه یا یک فعالیت مشترک – باعث ایجاد حس اجتماعی و تعلق می شود. این به ما یادآوری می کند که حتی وقتی دنیا احساس سنگینی می کند، ما مجبور نیستیم این وزن را به تنهایی تحمل کنیم.

این را امتحان کنید: به سراغ کسی بروید که روحیه شما را بالا ببرد. یک خاطره، یک شوخی به اشتراک بگذارید یا به سادگی با هم وقت بگذرانید. بگذارید شادی پلی باشد که شما را به شما نزدیکتر می کند.

انتخاب شادی در دنیای پیچیده

وقتی به آن لحظه میز شام با نوجوانانم فکر می کنم، متوجه می شوم که خنده فقط یک فاصله زودگذر از واقعیت نبود. این یادآور چیزی بود که من برای آن می جنگم: ارتباط، عشق و زیبایی لحظه های کوچک و انسانی.

شادی به معنای نادیده گرفتن دردهای دنیا نیست. این به معنای ارج نهادن به طیف کامل زندگی است – غم و اندوه و سپاسگزاری، ناامیدی و امید. این راهی است برای گفتن بله، دنیا سنگین است، اما هنوز نوری وجود دارد.

بنابراین، اگر جلوی خنده، بازی یا شادی خود را گرفته اید زیرا احساس خودخواهی می کنید، اجازه دهید این اجازه ورود شما باشد. این چیزی است که ما را با هم نگه می دارد، حتی زمانی که تحمل دنیا سخت است.