این که آیا پایان یک رابطه عاشقانه ، مرگ یک عزیز یا از دست دادن یک رویای گرامی است ، اندوه پاسخی طبیعی به خلاء باقی مانده است. در این مقاله ، ما مفهوم غم و اندوه را از طریق لنزهای “اجازه دهید ، رها شوید ، رها شوید” (هانسون ، 2013) ، چارچوبی که ما را ترغیب می کند تا احساسات خود را تشویق کنیم ، آنچه را که دیگر به ما خدمت نمی کند ، رها کنیم ، و خود را به امکانات جدید باز کنیم.

مقابله با ضرر قسمت 1: بگذارید باشد

هیچ راهی “عادی” برای غم و اندوه وجود ندارد. علیرغم محبوبیت تئوری های مرحله ای مانند 5 مرحله از غم و اندوه الیزابت کوبلر راس (1969) ، تحقیقات نشان داده است که هرگونه واکنشی به از دست دادن معتبر است. ممکن است طیف گسترده ای از احساسات را احساس کنید ، از غم و عصبانیت گرفته تا ترس ، گناه ، تسکین ، شادی ، سردرگمی یا شوک. بعضی از افراد خیلی سریع بهبود می یابند. این همه واکنش های “طبیعی” است که شما با واقعیت جدید خود سازگار هستید.

غم و اندوه و عزاداری به یک هدف تکاملی خدمت می کند و به بدن ما امکان می دهد تا در حالی که به دیگران نیاز داریم که به حمایت آنها نیاز داریم ، از دست دادن و بهبودی از دست بدهند. برخی از افراد به آیین ، عزاداری و کمک دیگران برای “کار” از دست دادن نیاز دارند ، در حالی که برخی دیگر سطح پریشانی را تجربه می کنند. امواج عصبانیت ، گناه ، شرم ، غم و ترس همه پاسخهای طبیعی هستند. همچنین معمول است که احساس کنیم هیچ چیز احساس نمی شود ، یا تجربه ناسازگاری را تجربه می کنیم.

لحظه ای وقت بگذارید تا در مورد آنچه در حال حاضر احساس می کنید مربوط به جدیدترین باخت خود است ، تأمل کنید. چه چیزی به خودتان گفتید “طبیعی نیست” در مورد واکنش شما؟ از چه چیزی سعی کردید از آن جلوگیری کنید؟ شاید با توجه به تحقیقات فعلی ، داوری و اجتناب شما قابل استفاده مجدد باشد.

شما ممکن است هرگز با احساسات دشوار مربوط به از دست دادن خود انجام نشود. برخی از خسارات باعث ناراحتی ، سختی ، گناه یا عصبانیت برای یک عمر می شود. با این حال ، همانطور که شما به آرامی تجربیات عاطفی خود را هضم می کنید ، از دست دادن می تواند یکپارچه شود و یک روش جدید برای دیدن جهان می تواند ظهور کند. احساسات انرژی در حال حرکت هستند. اگر “با جریان” بجنگیم و سعی کنیم احساسات خود را سرکوب یا نگه داریم ، خستگی و دلسردی را به اندوه خود اضافه می کنیم. درعوض ، بگذارید انرژی هر احساسات از طریق شما حرکت کند ، مثل این که به خودتان اجازه دهید با آب و هوا حرکت کنید و موج موج را در اقیانوس حرکت دهید.

مقابله با ضرر قسمت 2: رها کنید

آیا شما بر روی اعتقادات محدود کننده ای که مانع از حرکت شما پس از از دست دادن خود می شود ، نگه دارید؟ مثالها ممکن است شامل افکاری مانند “من غیرقابل تحمل” ، “من رابطه دیگری را به خوبی آن یکی پیدا نمی کنم” یا “این عادلانه نیست”. این می تواند ترس ، کینه ، نارضایتی یا احساس ارزش کم باشد که می دانید می توانید برای به چالش کشیدن عمل کنید. این ممکن است رفتاری باشد که می دانید شما را گیر می کند ، مانند ماندن در رختخواب ، منزوی کردن خود ، شرکت در خرده فروشی درمانی یا رابطه جنسی اجباری. این حتی می تواند کاری باشد که شما اصرار دارید دیگران انجام دهند ، مانند رانندگی به روشی خاص یا برخورد با روشی خاص. اگر تشخیص دادید که چیزی به طور مداوم شما را محدود می کند ، شاید وقت آن رسیده است که رها شوید.

از خود بپرسید: برای رها کردن از چه چیزی لازم است؟ چگونه می توانم آن را انجام دهم؟

• از وضعیت خود عقب بروید و چشم انداز خود را بدست آورید. به قلب خود گوش دهید. آرزو می کنید؟ آیا می توان از ارزش پشت سر خود احترام گذاشت ، حتی اگر آنچه از دست داده اید برای همیشه از بین رفته است؟
• آیین را ایجاد کنید تا آنچه را که شما آنقدر محکم نگه دارید رها کنید:
  • یک سنگ کوچک پیدا کنید که نشان دهنده آنچه شما روی آن نگه دارید. بگذارید احساسات و ارزشهای شما از طریق آگاهی شما جریان یابد. هزینه و وزن نگه داشتن روی این سنگ را احساس کنید. هنگامی که آماده هستید ، دست خود را باز کرده و آن را رها کنید. شاید در یک رودخانه یا در باغ که بخشی از اکوسیستم جدید است. همچنین به هر حس تسکین ، آزادی ، سهولت یا بینش باز باشید.
  • نامه ای را که در بالا نوشتید و خوانده اید ، بگیرید و به طور تشریفاتی با انجام کاری با نامه خداحافظی کنید (مراسم تشییع جنازه گشت و گذار را برای آن دارید؟ آن را بسوزانید؟ آن را به فضای بیرونی بفرستید؟ آن را دفن کنید و یک درخت کاشته کنید تا کود شود؟ به سفالگری که برای شما معنی دارد – بدنهای ما برای جلب ذهن ما باید کاری انجام دهند – بنابراین چیزی خلاقانه را انتخاب کنید که با شما طنین انداز باشد.

مقابله با ضرر قسمت 3: اجازه دهید

چیزی که شما را امنیت ، شادی و معنا به ارمغان آورده است از بین رفته است. خوب ، حالا چی؟ یک سیاره کامل از موجودات-مردم ، حیوانات ، گیاهان و زیبایی-استار ، اقیانوس و غیره وجود دارد. به فضایی که ضرر در قلب شما باقی مانده است توجه کنید. هنگامی که شما آماده هستید ، به اتصالات جدید اجازه دهید. این همان “احساس خوب بودن خود” نیست. – این یک استراتژی برای سرکوب و کنترل غم و اندوه است. این به شما کمک نمی کند تا از امواج دشوار احساساتی که به شما ضربه می زند حرکت کنید. همانطور که دکتر اوکنر توضیح داد ، این توانایی را پرورش می دهد “قادر به پرش به گودال اندوه و پرش دوباره از آن” (هانسون ، 2022). توانایی لمس غم و اندوه و لمس خوب در زندگی ، غم و اندوه سالم است بشر

• حرکت به تنهایی: آنچه را که می دانید می توانید برای ارتباط با دیگران انجام دهید. اگر در بیابان و بدون تأمین آب در بیابان بودید ، هر کاری را که می توانستید خیس می کنید – بر روی کاکتوس ها ، آب کثیف می نوشید. اگر “در بیابان” اتصال هستید ، دلپذیر نباشید! منابع اجتماعی را به راحتی در دسترس قرار دهید. کسی به شما لبخند زد؟ آیا همسایه شما مثل شما است؟ آیا کسی گفته است که از شما قدردانی می کند؟ آیا شما احساس دیده اید؟ آیا کسی شما را دوست دارد؟ سپس ، شما ثروتمندتر از بسیاری هستید – آن را وارد کنید!
• لذت های کوچک را تجربه کنید. بین امواج احساسات دشوار ، خود را در بدن خود پیدا کنید ، همانطور که احساسات دشوار بوجود می آیند ، به درون گودال اندوه پرش کنید و پیدا کردن زمین جامد در حالی که بدن شما با زیبایی ، لذت ، راحتی و ترس و نگاه می کند.
• اجازه دهید در دلسوزی خود. ابتدا از قضاوت خود رها شوید و با تجربه خود بمانید. دوم ، به قبیله غم و اندوه Lonely بپیوندید ، و آنچه را که می توانید انجام دهید تا رنج خود و دیگران را تسکین دهید.
• آنچه را که دوست دارید در مورد دوست خود به یاد داشته باشید و از طریق بیان خود ، مراسم و آیین به آن احترام بگذارید. “غم و اندوه با صدای بلند ، غیرقابل توصیف و صادقانه ابراز کرد ، برای کسی که ما از دست داده ایم ، یا یک کشور یا خانه ای که از دست داده ایم ، به خودی خود بزرگترین ستایشی است که تا به حال به آنها می دادیم. غم و اندوه ستایش است ، زیرا این روش طبیعی است که عشق از آنچه از دست می دهد افتخار می کند. »(پرشتل ، 2015). شاید بتوانید ستایش و اندوه خود را بیان کنید:
  • یافتن تصاویر و تنظیم یادبود
  • رفتن به یک وب سایت یادبود یا قبرستان
  • گرفتن دستبند یا خال کوبی
  • ساختن یک یادبود فیزیکی مانند پلاک یا مجسمه در یک مکان عمومی
  • اهدای پول یا خدمات به یاد ضرر
  • سازماندهی و رهبری جشن زندگی برای از دست دادن شما
  • نوشتن ادای احترام (یا تهیه یک کولاژ عکس) برای از دست دادن
  • ساخت یک لیست پخش با افتخار
  • تماشای فیلمی که به شما کمک می کند چشم انداز را به خاطر بسپارید و از آن استفاده کنید
  • ارتباط قلب خود را ادامه دهید: مولی نوشت ، “Yبدن ما از من دور است ، اما پنجره ای از قلب من به شما باز است. از این پنجره ، مانند ماه ، من به طور مخفیانه اخبار را ارسال می کنم. “

در میان غم و اندوه ، ما می توانیم هنوز هم باشیم ، آنچه را که برای همیشه از بین رفته است ، رها کنیم و به خود انتظار داشته باشیم و به زمزمه های ارتباطات جدید ، زیبایی های غیب و مداحی های خنده به عنوان آگاهی ما از خزش های زندگی توجه کنیم. بازگشت به. با پذیرش فرایند “اجازه دهید ، رها شوید ، اجازه دهید ،” ما می توانیم با سهولت بیشتر موج های غم و اندوه را حرکت دهیم ، در این آگاهی که احساسات ما معتبر است ، می توان از ضررهای ما تجلیل کرد و امکانات جدیدی را پیدا کرد. می توان در افق کشف کرد.