مؤسسات مذهبی، به‌ویژه کلیساها، دیدگاه شگفت‌انگیزی در مورد مدل کسب‌وکار پلتفرم ارائه می‌دهند. در حالی که از لحاظ تاریخی به عنوان شرکت های تجاری دیده نمی شوند، امروزه بسیاری از کلیساها ثروتمند و فراملی هستند و ویژگی های بسیاری را با شرکت های پلت فرم مدرن مشترک دارند. در قلب آنها، کلیساها به عنوان سکوها عمل می کنند و اعضا را با خدمات مذهبی، آموزه ها و احساس اجتماعی مرتبط می کنند.

در مقابل، پیروان هم به‌عنوان مصرف‌کننده و هم به‌عنوان تولیدکننده سرمایه دینی و اجتماعی مشارکت می‌کنند. کلیساها از مقیاس و جلوه های شبکه، مشابه پلتفرم های دیجیتال، با مزیت اضافه معاف بودن از مالیات در بسیاری از کشورها بهره می برند. این ترکیب منحصربه‌فرد به مؤسسات مذهبی اجازه می‌دهد تا به شیوه‌هایی شبیه به پلتفرم‌های مدرن مانند فیس‌بوک یا Airbnb شکوفا شوند.

چگونه کلیساها مدل کسب و کار پلتفرم را مثال می زنند

یک مدل کسب و کار پلت فرم نه تنها از طریق خود کسب و کار، بلکه با تسهیل تعاملات بین گروه های مختلف، مانند تولیدکنندگان و مصرف کنندگان، ارزش ایجاد می کند. پلت فرم صرفاً ساختاری را فراهم می کند که ارزش مبادله می شود. یک کلیسا با فراهم کردن فضایی برای تعاملات مذهبی و اجتماعی به عنوان یک پلت فرم عمل می کند. دنبال‌کنندگان به‌عنوان مصرف‌کننده با شرکت در خدمات، پیوستن به رویدادها و اهدا مشارکت می‌کنند. آنها همچنین به عنوان تولیدکننده با داوطلب شدن، گسترش ایمان و حمایت از یکدیگر مشارکت می کنند. این تبادل دو طرفه شبیه به نحوه عملکرد پلتفرم های مدرن است و کلیساها را به نمونه ای از تعاملات پلت فرم تبدیل می کند.

اثرات شبکه در کلیساها شبیه به سیستم عامل های دیجیتال معمولی است. با پیوستن افراد بیشتر، کلیسا فعال تر و جذاب تر می شود و اعضای بیشتری را به خود جذب می کند. جماعت های بزرگتر می توانند از کارهای کمک رسانی و خیریه حمایت کنند و کلیسا را ​​جذاب تر کنند.

کلیساها مدتهاست که از این اثر برای انتشار پیام خود و رشد جامعه خود استفاده می کنند. درست همانطور که پلتفرم‌هایی مانند فیس‌بوک از یک پایگاه کاربری بزرگ تولید و مصرف محتوا سود می‌برند، کلیساها از جماعتی درگیر سود می‌برند که ارزش‌های مذهبی و اجتماعی ایجاد و مصرف می‌کنند.

مؤسسات مذهبی موفق بوده اند، زیرا می توانند به راحتی رشد کنند، بسیار شبیه به مدل های پلت فرم. کلیساها، به ویژه کلیساهای بزرگ، از دو جهت گسترش می یابند: با گسترش به مکان های جدید و با ارائه خدمات بیشتر، مانند برنامه های جوانان و کارهای خیریه. دنبال‌کنندگان اغلب داوطلبانه از این سرویس‌ها پشتیبانی می‌کنند، مشابه اینکه پلتفرم‌ها برای ارائه محتوا یا خدمات به دنبال‌کنندگان متکی هستند، مانند میزبان‌های Airbnb یا سازندگان YouTube. این ظرفیت رشد، همراه با اثرات شبکه، به کلیساها کمک می کند تا افراد بیشتری را گسترش دهند، به آنها دسترسی پیدا کنند و با آنها تعامل داشته باشند.

یکی دیگر از مؤلفه های کلیدی که ماهیت پلتفرم مانند مؤسسات مذهبی را تقویت می کند، وضعیت معافیت مالیاتی آنها در بسیاری از کشورها است. این مزیت مالی به کلیساها اجازه می دهد تا منابع بیشتری را برای گسترش پلت فرم خود و دستیابی به پیروان بیشتری سرمایه گذاری کنند. به عنوان مثال، بسیاری از کلیساها از وجوه معاف از مالیات برای حفظ و گسترش زیرساخت ها و عملیات خود، اجرای برنامه های خیریه و مشارکت در کارهای تبلیغی استفاده می کنند. معافیت های مالیاتی به مؤسسات مذهبی اجازه می دهد کارآمدتر عمل کنند و سریعتر رشد کنند و مانند یارانه عمل کنند که به آنها کمک می کند فراتر از محدودیت های معمولی گسترش پیدا کنند.

مؤسسات مذهبی از وفاداری قوی بهره مند می شوند و پیروانی که به طور منظم در آن شرکت می کنند، اهدا می کنند و داوطلب می شوند. این تعهد که توسط باورهای مشترک هدایت می شود، یک جامعه نزدیک ایجاد می کند و به کلیسا کمک می کند تا خود را در طول زمان حفظ کند، مشابه وفاداری به برند در مشاغلی مانند اپل یا آمازون.

به طور خلاصه، مؤسسات مذهبی، به ویژه کلیساها، بسیاری از ویژگی های منحصر به فرد مدل کسب و کار پلت فرم کلاسیک را برجسته می کنند. آنها به عنوان فضاهایی عمل می کنند که پیروان هم به عنوان مصرف کننده و هم تولیدکننده در فعالیت های مذهبی و اجتماعی شرکت می کنند. این مؤسسات از اثرات شبکه، مقیاس پذیری و وضعیت معافیت مالیاتی بهره می برند. توانایی آنها برای رشد و حفظ جوامع بزرگ و وفادار نشان دهنده موفقیت پلتفرم های دیجیتال مدرن است. مؤسسات مذهبی از طریق ظرفیت خود برای اتصال مردم، تقویت جوامع و افزایش تأثیر آنها، برای قرن ها رشد کرده اند، دقیقاً مانند موفق ترین مشاغل پلت فرم امروزی.