قبل از اینکه در مورد کشف جدید و هیجان انگیز داروهای مبتنی بر کلسترول صحبت کنیم، آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا مغز شما سفید است؟ به این دلیل است که مغز آن را سنتز می کند کلسترول خود از طریق فرآیندی به نام لیپوژنز de novo. توانایی مغز برای تولید کلسترول ضروری است زیرا به دلیل سد خونی مغزی نمی تواند تنها به کلسترول موجود در جریان خون متکی باشد. این فرآیند عمدتاً در سلول های گلیال، به ویژه آستروسیت ها رخ می دهد.

کلمه کلسترول از ریشه یونان باستان می آید chole (صفرا) و استریو (جامد) به دنبال آن اول (یک الکل). در سال 1769 François Poulletier de la Salle کلسترول جامد را در سنگ کیسه صفرا شناسایی کرد. بعداً مشخص شد که لیپوژنز de novo در مغز فرآیندی است که در درجه اول کربوهیدرات ها را به اسیدهای چرب و لیپیدها از جمله کلسترول تبدیل می کند.

ابتدا مروری بر سایه های رنگی منحصر به فرد مغز: به دلیل وجود آکسون های میلین دار در ماده سفید، مغز در برخی نواحی سفید و در برخی دیگر خاکستری به نظر می رسد. میلین یک ماده چرب است که دور آکسون های نورون ها می پیچد. این عایق – غلاف میلین – به تسریع انتقال سیگنال های الکتریکی بین نورون ها کمک می کند.

ماده سفید در مقابل ماده خاکستری

• ماده سفید حاوی آکسون های میلین دار است که رنگ روشن تری به آن می دهد. در درجه اول ارتباط بین مناطق مختلف مغز را تسهیل می کند.
• ماده خاکستری از اجسام سلول های عصبی، دندریت ها و آکسون های بدون میلین تشکیل شده است که ظاهر تیره تری به آن می بخشد. ماده خاکستری در پردازش و یکپارچه سازی اطلاعات نقش دارد.

تضاد بین ماده سفید و خاکستری برای درک ساختار و عملکرد مغز مهم است و هر کدام نقش‌های مشخصی در نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز دارند.

کارخانه کلسترول مغز

فرآیند تولید کلسترول مغز با گلوکز شروع می شود که می تواند به استیل کوآ، بلوک اصلی سازنده اسیدهای چرب تبدیل شود. گلوکز تحت گلیکولیز قرار می گیرد و به پیروات تجزیه می شود. پیرووات سپس به میتوکندری منتقل می‌شود، جایی که به استیل کوآ تبدیل می‌شود و در نهایت از طریق یک سری واکنش‌هایی که شامل آنزیم‌هایی به نام سنتاز اسیدهای چرب می‌شوند، به اسیدهای چرب تبدیل می‌شود. علاوه بر اسیدهای چرب، مقداری از استیل کوآ به سمت مسیر موالونات هدایت می شود که در نهایت منجر به سنتز کلسترول می شود.

کلسترول مغز برای ساخت غشای سلولی، میلین سازی نورون ها و حمایت از عملکرد سیناپسی حیاتی است. این فرآیند برای حفظ تعادل چربی مغز و حمایت از یکپارچگی ساختاری، الکتریکی و عملکردی بسیار مهم است. کلسترول مغز نقش مهمی در نوروپلاستیسیته دارد که توانایی مغز برای سازگاری و سازماندهی مجدد خود در پاسخ به تجربیات، یادگیری و آسیب است. کلسترول در رشد و نگهداری سیناپس ها نقش دارد. از مونتاژ قایق‌های لیپیدی پشتیبانی می‌کند – ریز دامنه‌های تخصصی در غشای سلولی که تعاملات پروتئینی و مسیرهای سیگنالینگ مهم برای انعطاف‌پذیری سیناپسی را تسهیل می‌کنند. اکسی استرول ها که رنگ پریده یا بی رنگ هستند تعدیل کننده متابولیسم کلسترول هستند و به شدت بر نوروپلاستیسیته، تخریب عصبی و عملکردهای شناختی تأثیر می گذارند. این اثرات به توضیح چگونگی واکنش مغز به استرس، التهاب و آسیب کمک می کند.

داروهای عصبی (بر پایه کلسترول).

استروئیدهای عصبی از کلسترول مشتق می شوند. نورواستروئیدها در مغز و سایر بافت ها از کلسترول از طریق یک سری واکنش های آنزیمی سنتز می شوند که منجر به ترکیباتی مانند آلوپرگنانولون و دهیدرواپی آندروسترون (DHEA) می شود. بنابراین در حالی که نورواستروئیدها با هم مرتبط هستند، مولکول های متمایز هستند که نقش های مختلفی در سیستم عصبی دارند.

آینده نوروستروئیدها هیجان انگیز است، زیرا تحقیقات در حال انجام است که نقش امیدوارکننده آنها را در سلامت مغز و اختلالات روانی بررسی می کند. گیرنده های مغزی به نام GABA-A و گیرنده های گلوتامات در تنظیم اضطراب، خلق و خو و ثبات کلی احساسی نقش دارند. بی نظمی می تواند به اختلالاتی مانند اضطراب، افسردگی و صرع کمک کند. یک داروی جدید، زورانولون، یک داروی استروئیدی عصبی فعال است که عمدتاً به عنوان یک تعدیل کننده آلوستریک مثبت گیرنده های GABA-A عمل می کند. در اینجا چند نکته دیگر وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد:

• درمان های سلامت روان نورواستروئیدهایی مانند آلوپرگنانولون برای درمان اضطراب، افسردگی پس از زایمان و PTSD ساخته می شوند. کارآزمایی‌های بالینی در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه این ترکیبات می‌توانند خلق و خو و تنظیم هیجانی را افزایش دهند.
• محافظت عصبی نورواستروئیدها ممکن است اثرات محافظتی در برابر بیماری های تخریب کننده عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون داشته باشند. تحقیق در مورد مکانیسم های آنها می تواند به استراتژی های درمانی جدیدی منجر شود.
• تقویت شناختی. علاقه ای به این موضوع وجود دارد که چگونه نورواستروئیدها ممکن است حافظه و عملکرد شناختی را بهبود بخشند. این می تواند پیامدهایی برای جمعیت پیر و شرایطی مانند ADHD داشته باشد.
• تنظیم هورمونی درک نحوه تعامل نورواستروئیدها با هورمون ها می تواند منجر به درمان های بهتری برای عدم تعادل هورمونی و اختلالات مربوط به آن، به ویژه در زنان شود.
• پزشکی شخصی. با پیشرفت تحقیقات، پتانسیلی برای درمان های شخصی بر اساس پروفایل های عصبی فردی وجود دارد که منجر به درمان های مؤثرتر و هدفمندتر می شود.
• برکسانولون و زورانولون. اولین درمان موفقیت آمیز مورد تایید FDA برای افسردگی پس از زایمان است که همچنین می تواند سطح اضطراب و پریشانی را کاهش دهد.
• استروئیدهای عصبی فعال گیرنده های GABA را هدف قرار می دهند. ترکیبات مختلفی برای تعدیل انتخابی زیرگروه های گیرنده GABA-A با هدف کاهش اضطراب و افزایش خلق و خو طراحی شده اند.

دانشمندان به تازگی شروع به بررسی ماده خاکستری و سفید مرموز می کنند که مغز ما را تشکیل می دهد. تصویربرداری عملکردی مغز نیز شروع به کشف برخی از مدارهای مغزی تحت تأثیر نوروستروئیدها کرده است. درک بهتر کارخانه منحصر به فرد کلسترول مغز به توسعه داروهای جدید اجازه می دهد تا امیدی را برای درمان افسردگی، اختلال دوقطبی، و اختلالات تشنج و همچنین بیماری های تخریب کننده عصبی ارائه دهد.