زیبایی فقط به جذابیت زیبایی شناسی مربوط نمی شود. این یک تعامل پیچیده از سیگنال های بیولوژیکی است که ترجیحات اجتماعی و تولید مثلی ما را هدایت می کند. درک ما از جذابیت عمیقاً در نشانگرهای بیولوژیکی که نشانه سلامت، باروری و تناسب ژنتیکی هستند، ریشه دارد.

تقارن نشان دهنده ثبات رشد است، تأثیرات هورمونی پتانسیل باروری را برجسته می کند، و ویژگی های جوانی، برای مثال، سرزندگی را نشان می دهد. با درک این نشانگرها، می توانیم درک کنیم که چقدر قضاوت های ما در مورد زیبایی با شاخص های سلامت و تناسب اندام تکاملی در هم تنیده شده است. یک نشانگر بیولوژیکی کمتر شناخته شده رنگدانه کاروتنوئیدی است که سلامت رژیم غذایی را نشان می دهد.

رنگدانه های کاروتنوئیدی در پوست

کاروتنوئیدها رنگدانه های طبیعی هستند که در میوه ها، سبزیجات، جلبک ها و برخی باکتری ها و قارچ ها یافت می شوند. آنها مسئول رنگ های قرمز، زرد و نارنجی روشن هستند که در بسیاری از میوه ها و سبزیجات مانند هویج، گوجه فرنگی، کدو تنبل و سیب زمینی شیرین دیده می شود.

کاروتنوئیدها نیز به رنگ برگ های پاییزی کمک می کنند. آنها نقش مهمی در تعیین رنگ پوست دارند، اما برخلاف برخی دیگر از نشانگرهای جذابیت، کاروتنوئیدها منحصراً از طریق رژیم غذایی به دست می آیند. یعنی ما در بدنمان چیزی نمی سازیم، آن ها را پیدا می کنیم و در غذاها مصرف می کنیم. این آنتی اکسیدان های ضروری به محافظت از پوست و سایر بافت ها در برابر آسیب کمک می کنند.

در اینجا نحوه عملکرد آن آمده است. رنگدانه های کاروتنوئیدی با متابولیسم و ​​سلامت روده مرتبط است، اما بدن ما هیچ کاروتنوئیدی تولید نمی کند. در عوض، ما گیاهان و حیواناتی را مصرف می کنیم که آنها را دارند. اگر کاروتنوئیدهای زیادی دارید – در واقع، کاروتنوئیدهای اضافی – مواد اضافی را وارد پوست خود می کنید، اما باید روده سالمی برای جذب آنها داشته باشید. محصول جانبی داشتن مقدار زیادی کاروتنوئید این است که به پوست رنگ زرد می دهد. بنابراین، زردی در پوست می تواند نشانگر صادقانه سلامت روده باشد.

رنگ در حیوانات دیگر

علاوه بر انسان، تنوع رنگ اغلب توسط حیوانات دیگر برای ارزیابی تناسب اندام جفت‌های احتمالی استفاده می‌شود. برای مثال، گرگ‌ها ممکن است مقاومت خود را در برابر ویروس دیستمپر سگ از طریق رنگ پوشش خود نشان دهند. به نوبه خود، رنگ کت سیگنالی است که توسط گرگ های دیگر برای شناسایی شرکای استفاده می شود که می توانند فرزندان سالم تری ارائه دهند.

فلامینگوها رنگ خیره کننده خود را از کاروتنوئیدها در رژیم غذایی خود می گیرند. این رنگدانه‌های پر جنب و جوش از جلبک‌ها و سخت‌پوستانی به دست می‌آیند که با آن‌ها جشن می‌گیرند.

منبع: جیمی چان/پکسل

رنگ صورتی پر جنب و جوش فلامینگوها از رنگدانه های کاروتنوئیدی موجود در جلبک ها، میگوها و سایر سخت پوستان کوچکی که مصرف می کنند، می آید. این رنگدانه ها در دستگاه گوارش فلامینگو شکسته می شوند و سپس جذب می شوند و منجر به رنگ صورتی یا قرمز در پرها، پوست و منقار آنها می شود. بدون این رنگدانه ها در رژیم غذایی، فلامینگوها بسیار کم رنگ تر یا حتی سفید به نظر می رسند.

در میان موجودات دریایی، ماهی قزل آلا، خرچنگ، خارپشت دریایی و ماهی کوی همگی رنگ خود را از کاروتنوئیدها گرفته اند. هنگامی که خرچنگ ها پخته می شوند، به دلیل آزاد شدن رنگدانه های کاروتنوئید، قرمز روشن می شوند. پرندگان غنی از کاروتنوئید شامل کاردینال ها و قناری ها هستند که به راحتی با رنگ های قرمز و زردشان قابل تشخیص هستند.

رنگ مایل به زرد

افرادی که دارای سطوح بالاتری از کاروتنوئیدها در رژیم غذایی خود هستند، معمولاً رنگ زرد کمی در پوست خود دارند که اغلب به عنوان سالم و جذاب تلقی می شود. اگر مقدار زیادی کاروتنوئید – در واقع کاروتنوئیدهای اضافی – دارید، مواد اضافی را در پوست خود قرار می دهید. از آنجایی که یک روده سالم برای توانایی جذب کاروتنوئیدها ضروری است، وجود آنها می تواند نشان دهنده این باشد که یک فرد دارای روده سالمی است که قادر به جذب این مواد مغذی مهم است. بنابراین، زردی پوست – همه پوست ها، صرف نظر از اینکه چقدر روشن یا تیره هستند – می تواند نشانگر کاروتنوئیدها باشد که به نوبه خود می تواند نشان دهنده سلامت روده باشد.

این رنگ زرد نشان دهنده رژیم غذایی غنی از میوه ها و سبزیجات است که با سلامتی و سیستم ایمنی قوی مرتبط است.

مطالعات نشان می‌دهد که افراد با سطوح کاروتنوئید بالاتر اغلب جذاب‌تر ارزیابی می‌شوند، احتمالاً به این دلیل که این رنگدانه نشان‌دهنده سلامت و سرزندگی کلی است. وجود کاروتنوئیدها در پوست، همانطور که با رنگ مایل به زرد مشهود است، هیچ ارتباطی با DNA، ژن ها یا ویژگی های ارثی ندارد. توانایی جذب کاروتنوئیدها همچنین نشان می دهد که یک فرد دارای یک رژیم غذایی سالم و سیستم گوارشی با عملکرد خوب است، و آنها را به شرکای عاشقانه بالقوه جذاب در گذشته اجدادی قبل از کشاورزی تبدیل می کند، جایی که دسترسی به غذای با کیفیت بالا محدود بود.

نتیجه گیری

ترجیحات همسری که ما برای زیبایی قائل هستیم، به‌عنوان انطباق‌هایی که برای کمک به شناسایی شرکای بالقوه با بهترین شانس برای بقا و تولید مثل طراحی شده‌اند، تکامل یافته‌اند. همانطور که تحقیقات برای کشف پیچیدگی‌های این نشانگرها ادامه می‌یابد، ما درک عمیق‌تری از اینکه چرا برخی ویژگی‌ها را جذاب‌تر می‌دانیم و اینکه چگونه این ترجیحات تعاملات و روابط ما را شکل می‌دهند، به دست می‌آوریم. در حالی که تفاوت‌هایی در استانداردهای زیبایی بین فرهنگ‌ها و افراد وجود دارد، برخی از نشانگرهای جهانی می‌توانند سلامت و سرزندگی را نشان دهند و آنها را تقریباً به طور جهانی جذاب کنند. سلامت روده یکی است.

© کوین بنت، دکترا، 2024.