چگونه می دانید چه احساسی را بیان می کند؟ یک روش متداول که توسط محققان روانشناسی مورد استفاده قرار می گیرد ، بررسی بیان صورت است – از این رو بیان شده برای تلاش برای انتقال یک احساس خاص. اما دنیای واقعی کثیف است. بیان صورت یکی از نشانه ها در بین بسیاری است ، از جمله موقعیت بدن و صدای صدا ، و این نشانه ها همیشه مطابقت ندارند. هنگام تفسیر نشانه های متناقض یا مبهم برای احساسات چه می کنیم؟

تحقیقات جدید Ensberg-Diamant و همکارانش در Jروانشناسی تجربی: عمومی می فهمد که نحوه تفسیر نشانه ها به شما بستگی دارد. برخی از افراد تمایل دارند که به طور مداوم به بیان صورت اعتماد کنند ، در حالی که برخی دیگر بیشتر به نشانه های متنی متکی هستند. شما می توانید مانند یک ویژگی شخصیتی یا یک سبک پایدار از تفکر در مورد جهان به این فکر کنید. برخی از افراد “چهره محور” هستند و برخی دیگر “متن محور” هستند.

در طی شش مطالعه ، محققان دریافتند که این گرایش به مرور زمان پایدار است. اگر یک روز بیشتر به چهره اعتماد کردید ، احتمالاً بیشتر به آنها روز دیگری نیز اعتماد خواهید کرد.

مطالعات مختلف جنبه های مختلف این رابطه را آزمایش کرده است:

در این مطالعه ، به افراد چهره های جفت شده با وضعیت بدن داده شد. چهره با وضعیت مطابقت نداشت – بنابراین ممکن است شخصی با چهره عصبانی داشته باشید که پوشک (چیزی منزجر کننده) یا چهره منزجر کننده ای را با کسی که مشت می کند (نشان می دهد عصبانیت) دارد. از آنها خواسته شد تا مشخص كنند كه چه احساسی را بیان می كند ، اما اطلاعات متناقضی از این مطلب داشتند. آنها چه کردند؟

برخی از مردم به طور مداوم از این نمایش چشم پوشی می کردند و فقط در مورد صورت گزارش می دادند – اما برخی دیگر تمایل داشتند که تفسیر خود را از چهره بر اساس ژست بدن تغییر دهند. بر اساس پاسخ های خود ، به مردم نمره متن محور (در مقابل چهره محور) داده شد. سپس آنها 3-7 روز بعد دوباره آزمایش شدند. نمرات انجام این کار دو روز متفاوت بسیار با همبستگی بسیار زیاد است ، نشان می دهد که این یک ویژگی پایدار بود که در بین افراد متفاوت بود.

در این مطالعه ، تمایل شرکت کنندگان به استفاده از زمینه در قضاوت احساسات با استفاده از زمینه در قضاوت در مورد اشکال انتزاعی تر (مجموعه ای از فلش های بزرگ و کوچک) مقایسه شد. به نظر می رسد ، محور بودن متن برای احساسات از “متفکر جامع” بودن در یک کار انتزاعی تر متمایز است.

در این مطالعه ، روش محور داوری احساسات در یک عکس ثابت (با چهره و یک نمایش) با یک نشانه متن گفتاری مقایسه شد. شرکت کنندگان مجبور بودند یک کار جدید را انجام دهند ، جایی که آنها یک چهره را می بینند و صدایی را می شنوند که وضعیت عاطفی را توصیف می کند که با آن مطابقت ندارد (به عنوان مثال ، چهره انزجار با بیانیه “نگاه کنید ، او چاقو دارد!”-که با یک وضعیت ترسناک ارتباط برقرار می کند).

به نظر می رسد که اگر تمایل به استفاده از وضعیت روی چهره در کار عکس دارید ، تمایل دارید از یک جمله گفتاری بر روی صورت استفاده کنید. این شروع به نظر می رسد مانند یک ویژگی سازگار مربوط به استفاده از چهره ها برای رمزگشایی احساسات.

این مطالعه به همان کار وضعیت چهره چهره نگاه کرد و بررسی کرد که آیا دستورالعمل صریح برای تمرکز بر روی سبک های تغییر یافته در زمینه افراد است. ممکن است مردم بتوانند در صورت دستورالعمل های جدید سبک های خود را تغییر دهند؟ به نظر می رسد که یک سبک چهره محور فقط مربوط به دستورالعمل های زیر نبوده است.

این مطالعه روش متفاوتی را برای اندازه گیری در صورت روبرو بودن یا متن محور معرفی کرده است. به جای اینکه کسی را مجبور کند که چهره ای را که چهره ای بیان شده است انتخاب کند ، وظیفه جدید به افراد اجازه می داد تا هر کلمه بیان مورد نظر خود را بنویسند. رمزگذارهای آموزش دیده سپس وارد شدند و پاسخ های باز را خواندند تا ببینند کدام احساسات بیان شده است. به نظر می رسد این روش پایان باز برای پاسخ به همان نوع تعصب چهره در مقابل چهره در افراد.

در این مطالعه ، از ضبط های واقعی افرادی که به موقعیت های ترسناک یا عصبانیت پاسخ می دهند استفاده شد. اینها ضبط هایی بودند که به طور خاص برای ابهام انتخاب شده بودند: رأی دهندگان قبلی دریافتند که صورت و بدن مطابقت ندارد. باز هم ، شیوه پردازش چهره در مقابل-در مقابل پایدار بود.

محققان همچنین بررسی کردند که آیا شخصیت با این نوع استفاده از نشانه احساسات مرتبط است یا خیر. افرادی که برون گرا تر و وجدان بیشتری داشتند بیشتر از متن استفاده می کردند ، اما این یک اثر بزرگ نبود.

پیامدهای

این تحقیق می تواند توضیح دهد که چرا افراد گاهی اوقات چنین تفسیرهای متفاوتی از موقعیت های اجتماعی دارند. محققان نمونه ای قانع کننده در دنیای واقعی را ارائه می دهند: “اگر کسی توجه بیشتری به چهره خندانش و دیگری به پاهای لرزش خود می دهد ، ممکن است برداشت های بسیار متفاوتی از یک فرد دستگیر شده تشخیص دهند.”

این یافته ها سؤالات جالبی را در مورد افزایش شیوع تماس های ویدیویی و تعامل آنلاین ایجاد می کند ، جایی که ممکن است نشانه های متنی محدود باشد. افرادی که برای تفسیر عاطفی به شدت به متن متکی هستند ، ممکن است این تعامل ها را چالش برانگیزتر یا رضایت بخش تر بدانند.

این مطالعه همچنین پیامدهای مربوط به شرایط مرتبط با مشکلات در درک احساسات ، مانند اختلال طیف اوتیسم (ASD) را دارد. محققان به جای در نظر گرفتن نقص در تشخیص بیان صورت ، پیشنهاد می کنند که ما باید در نظر بگیریم که چگونه ASD بر ادغام اطلاعات صورت و متنی تأثیر می گذارد.

آیا داشتن چهره محور یا محور محور باعث می شود کسی در درک احساسات بهتر شود؟ محققان هیچ مدرکی پیدا نکردند که نشان دهد هر دو سبک برتر است. در عوض ، آنها پیشنهاد می کنند که ممکن است “سوله های زیست محیطی” وجود داشته باشد که متناسب با سبک های ادراکی مختلف باشد. برخی از موقعیت ها ممکن است از تمرکز قوی تر روی بیان صورت بهره مند شوند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است توجه بیشتری به نشانه های متنی داشته باشند.

این تحقیق تمرکز سنتی روی بیان صورت را به عنوان منبع اصلی اطلاعات عاطفی به چالش می کشد. همانطور که نویسندگان متذکر می شوند ، در حالی که هزاران مطالعه بیانگر چهره های منزوی شده را بررسی کرده اند ، انسان به ندرت در زندگی واقعی با “سر شناور” روبرو می شود. درک چگونگی ادغام افراد در مورد اطلاعات صورت و متنی – و چگونگی تفاوت آنها در این ادغام – ممکن است برای درک ادراک احساسات در دنیای واقعی بسیار مهم باشد.