در آخرین پست من ، من استراتژی هایی را برای چگونگی رهبران می توانند درهم و برهمی ذهنی خود را پاک کرده و تمرکز و انرژی را که حواس پرتی ها اغلب دزدی می کنند ، بازیابی کنند. زیرا ، بیایید با آن روبرو شویم ، قبل از اینکه بتوانید با وضوح رهبری کنید ، باید با هدایت خود شروع کنید.

اما هنگامی که تمرکز خود را پس گرفتید ، یک چالش جدید پدیدار می شود:

چگونه به تیم خود کمک می کنید همین کار را انجام دهد؟

با داشتن چرخه خبری 24 ساعته ، رسانه های اجتماعی دائماً به روزرسانی های پینگ و جریان مداوم از عوامل استرس زا ، چه جهانی و چه عمیقاً شخصی ، کارکنان زیادی را حمل می کنند. برخی نگران وقایع جهانی هستند. برخی دیگر در حال حرکت در موقعیت های سخت در خانه هستند. و همه این موارد در محل کار نشان می دهد.

هنگامی که مردم پریشان ، غرق یا عاطفی از بین می روند ، متمرکز ماندن می تواند تقریباً غیرممکن باشد. مثل این است که سعی کنید در یک کنسرت راک یک مکالمه عمیق داشته باشید.

تأثیر؟ تیمی که به راحتی محاصره می شود ، تلاش می کند تا درگیر بماند ، یا حتی به طور ظریف بر بحث های خارجی تقسیم شود که هیچ ارتباطی با کار واقعی آنها ندارد.

در حالی که شما نمی توانید حواس پرتی ها را از بین ببرید ، می توانید وضوح ، هدف و ارتباط را ارائه دهید – به اندازه کافی برای توجه آنها و نگه داشتن آنها به طور معناداری. در اینجا چگونه:

1. اهداف تجاری را واقعی و مرتبط کنید

وقتی مردم هدف واقعی کار خود را می بینند ، حواس پرتی ها چنگال خود را از دست می دهند. این مثل این است که به کارمندان GPS بدهید تا آنها دقیقاً بدانند که به کجا می روند و چرا اهمیت دارد. اما این نکته وجود دارد: بیشتر اهداف تجاری به جای چیزی ملموس و انگیزه ، مانند شماره در گزارش احساس انتزاعی می شوند. رهبران باید این اهداف را به گونه ای که طنین انداز باشد ، به زندگی بیاورند.

و ، بله ، ممکن است کمی بیشتر طول بکشد. فریم کردن “چرا” در پشت یک هدف یا به اشتراک گذاشتن یک داستان مشتری واقعی در طول یک جلسه تیم ممکن است مانند یک مسیر انحرافی از دستور کار بسته بندی شده شما باشد. اما بازگشت؟ تعهد بیشتر تمرکز بیشتر تعامل واقعی تر.

ظرفیت مراقبت از تیم خود یا توانایی آنها در اتصال نقاط را دست کم نگیرید. غالباً ، رهبران تصور می كنند كه كاركنان علاقه مند به تصویر بزرگتر نیستند یا استراتژی را نمی فهمند. اما حقیقت این است که مردم می خواهند بدانند که کارشان اهمیت دارد. و وقتی وقت خود را برای نشان دادن آنها می گذارید ، آنها برای دیدار با شما در آنجا بالا می روند.

در یک شرکت فناوری بهداشت و درمان ، رهبری در ابتدا ابتکار عمل را به این شکل قاب بندی کرد:

“هدف ما افزایش پذیرش پورتال بیمار در این سه ماه 20 درصد است.”

روی کاغذ ، خوب به نظر می رسید. اما برای تیم که کار را انجام می دهد ، فقط یک متریک دیگر احساس می شود.

سپس ، یک پزشک داستانی را به اشتراک گذاشت: یکی از بیماران سالخورده اش ماهها برای مدیریت نسخه های خود ، از دست دادن پر کردن مجدد و در معرض خطر خود تلاش کرده بود. هنگامی که دخترش به وی کمک کرد تا در پورتال بیمار ثبت نام کند ، او توانست این روند را خودکار کند و داروهای خود را به طور مداوم دریافت کند.

ناگهان ، کار فقط مربوط به ضربه زدن به یک شماره نبود. این در مورد کمک به افراد واقعی زندگی سالم تر و ایمن تر بود.

اگر مردم هدف خود را در کار خود نمی بینند ، به دنبال آن در جایی دیگر می روند (سلام ، Scroll بی پایان). اما وقتی این کار را می کنند؟ آنها با انرژی و هدف تکیه می دهند.

2. با وضوح و خلاقیت تحویل دهید (زیرا نحوه ارائه آن اهمیت دارد)

حتی در صورت دفن در نقاط گلوله و نمودارهای نوار ، حتی معنی دار ترین کار نیز می تواند در ترجمه از بین برود. اگر می خواهید تیم شما با پیام درگیر شود ، باید آن را به روشی ارائه دهید که چسبیده باشد.

با تجدید نظر در مورد نحوه برقراری ارتباط به روزرسانی های عملکرد یا ابتکارات جدید شروع کنید. از اینفوگرافیک ها ، نمودارها یا مصنوعات استفاده کنید که به افراد کمک می کند داستان را ببینند ، نه فقط داده ها را بخوانید.

و هنگام بیرون کشیدن چیز جدید ، از غواصی مستقیم به جزئیات فنی خودداری کنید. با اتصال آن به چیزی آشنا ، آن را به آن بخشید:

“این ابتکار مانند بهار گذشته است که ما در بهار گذشته قرار گرفتیم – اما این بار ، ما آن را در بخش ها مقیاس می کنیم.”

یا پیچیدگی را با یک قیاس قابل اعتماد ساده کنید:

“ما این ویژگی را مانند یک ابزار ماژولار می سازیم تا مشتریان بتوانند آنچه را که لازم دارند ، در صورت نیاز به آنها بگیرند.”

این شیفت های ظریف به ایده ها کمک می کنند تا سریعتر به زمین بیایند و طولانی تر شوند ، بدون اینکه تیم خود را ملزم به رمزگشایی شرکت های شرکتی در طول مسیر کند.