منبع: تصویر This_is_Engineering از Pixabay

اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید که شغل خود را کار عشق بدانید، یک روز در زندگی خود “کار” نمی کنید. و این طرز فکر عملکرد را افزایش می دهد، زیرا کارکنان شاد، کارکنان مولد هستند. اما برای افرادی که شیفته مسئولیت های حرفه ای خود نیستند، آیا هنوز راهی وجود دارد که به محل کار به عنوان منبع رضایت و رضایت عاطفی نگاه کنند؟ باور کنید یا نه، پاسخ مثبت است.

قناعت در ساعت: مدنیت مثبت است

بسیاری از مردم وقتی شغل خود را دوست ندارند به راحتی شکایت می کنند. چه ساعت‌های طولانی باشد و چه کارهایی که انجام نمی‌دهند، اکثر مردم در خواندن بلوز محل کار مشکلی ندارند. گاهی اوقات شکایات مربوط به مدیریت است – از آنجایی که بسیاری از افراد شغل را رها نمی کنند، آنها را ترک می کنند رئیسان، زیرا تجربه در محل کار بیشتر از فعالیتی است که ما برای انجام آن استخدام شده ایم. اما چند وقت یکبار یک هفته کاری را با تجلیل از دستاوردها، ستایش همکاران، یا لذت بردن از ستایش واقعی یک مافوق برای کار به خوبی به پایان می‌رسانیم؟ شاید وقت آن رسیده است که روی آن تمرکز کنیم شخصا در عوض جنبه های مثبت زندگی کاری ما.

آناماریا دی فابیو و همکاران (2016) تأثیر مدنیت رابطه‌ای در محل کار را بر رفاه و پذیرش تغییر مورد مطالعه قرار داد. (i) در میان یافته‌های دیگر، تیم اشاره کرد که تمرکز بر افراد سالم به‌عنوان کارگران شکوفا و انعطاف‌پذیر باعث ارتقای یک محیط کاری مثبت می‌شود که سلامت کارکنان را با احترام تحریک می‌کند. به عملکرد و رفاه از دیدگاه روانشناسی مثبت سازمانی، با تمرکز بر عملکرد مثبت به جای منفی. آنها خاطرنشان کردند که این تغییر در تمرکز بر تعادل شغل سودمند و تعادل کار و زندگی برای خود، خانواده و خود سازمان تأکید می کند – که شامل رضایت شغلی، ایمنی و احساس تعلق است.

یافته های دی فابیو و همکاران چندین عامل مهم را از چارچوب روانشناسی مثبت سازمانی تشخیص دادند: پرورش مهارت ها و استعدادها، رضایت از محصول کاری، و توسعه روابط بین فردی مثبت. آنها خاطرنشان کردند که افزایش منابع فردی بر زندگی حرفه ای و همچنین کیفیت کار تأثیر می گذارد و ارتباط بین کیفیت کار و روابط محل کار را تشخیص دادند و به اهمیت این ارتباط در زمینه وسیع تر کیفیت زندگی اشاره کردند.

مدنیت باعث ایجاد رضایت در زمان و خارج از ساعت می شود

دی فابیو و همکاران مدنیت رابطه‌ای محل کار را سبکی رابطه‌ای توصیف کرد که با «احترام و توجه به خود و دیگران، حساسیت بین فردی، آموزش شخصی و مهربانی نسبت به دیگران» مشخص می‌شود که با پذیرش تغییر مرتبط است. آنها دریافتند که محیط کاری که مشخصه آن رفتار محترمانه و محترمانه با یکدیگر است با افزایش رضایت از زندگی شخصی مرتبط است. بنابراین، نه تنها نشان دادن احترام و مراقبت از خود و دیگران بهزیستی در محیط کار را تقویت می کند، ایجاد یک جو مثبت در محل کار نیز می تواند بر ارزیابی کلی زندگی تأثیر بگذارد.

به عنوان یک موضوع عملی، تأثیر تعامل مثبت در محل کار در صنایع از فست فود گرفته تا پزشکی قانونی تجربه می شود – زیرا بیشتر مشاغل شامل کار با دیگران است. بسیاری از افراد شغل خود را دوست دارند، زیرا از همکاران خود خوششان می آید. در واقع، برخی از قوی‌ترین دوستی‌های ما در محل کار ایجاد می‌شود، جایی که بسیاری از افراد با افراد مهم خود ملاقات می‌کنند. بنابراین، وقتی می گوییم شغل خود را دوست داریم، ممکن است بیان کنیم که احساسی را که رئیس و همکارانمان در ما ایجاد می کنند دوست داریم. خودمان. کار کردن به چیزی بیش از آنچه انجام می‌دهیم مربوط می‌شود، همچنین به این بستگی دارد که ما چه کسی هستیم. و در حالی که چک حقوق خود را به بانک می بریم، احساس اعتماد به نفس، ارزش و ارزش احساسات مثبتی هستند که ما به خانه می بریم.

با در نظر گرفتن مدت زمانی که بسیاری از مردم در محل کار می گذرانند، اتخاذ فرهنگ عمدی از مدنیت رابطه ای در محل کار باید احتمال ارتقای سلامت کارکنان را هم از نظر حرفه ای و هم از نظر شخصی افزایش دهد. صرف نظر از صنعت، جغرافیا یا حقوق، کیفیت زندگی قیمتی ندارد و یک چک حقوقی عاطفی است که ارزش نقدی دارد.