[ad_1] تروما متأسفانه بخشی از زندگی برای بسیاری از افراد است. مطالعات نشان می دهد که بیش از 70 درصد از ما در طول زندگی ما حداقل با یک رویداد آسیب زا روبرو خواهیم شد. در حالی که برخی از افراد از تروما نسبتاً ناخوشایند بیرون می آیند ، برخی ...
[ad_1]
تروما متأسفانه بخشی از زندگی برای بسیاری از افراد است. مطالعات نشان می دهد که بیش از 70 درصد از ما در طول زندگی ما حداقل با یک رویداد آسیب زا روبرو خواهیم شد. در حالی که برخی از افراد از تروما نسبتاً ناخوشایند بیرون می آیند ، برخی دیگر دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می شوند ، شرایطی که توسط خاطرات مزاحم ، فلاش بک ها و کابوس ها مشخص شده است.
اما اگر یک بازی ویدیویی ساده مانند تتریس بتواند خطر ابتلا به PTSD را به میزان قابل توجهی کاهش دهد؟ همانطور که در یک قسمت از پادکست من ، از نظر ذهنی قوی تر بحث می کنم ، بازی پازل کلاسیک که ممکن است به عنوان یک کودک بازی کرده اید ممکن است فقط ابزاری پیشگامانه برای کاهش اثرات تروما باشد.
هنگامی که اتفاق آسیب زا رخ می دهد ، خواه یک تصادف رانندگی باشد یا شاهد عمل خشونت باشد ، مغز شما برای پردازش و ارائه تجربه در حافظه شروع به کار اضافه کاری می کند.
مغز مانند کابینت تشکیل پرونده است. حوادث آسیب زا مانند انبوهی از مقالات است که سیستم را تحت الشعاع قرار می دهد. این اضافه بار می تواند منجر به ذخیره خاطرات به روشی بی نظم شود و باعث می شود آنها به عنوان افکار مزاحم و پریشانی دوباره زنده شوند.
با این حال ، اگر یک فرد پس از یک واقعه آسیب زا ، تتریس را بازی کند ، خاطرات به عنوان یک تجربه آسیب زا روی مغز نمی شوند. بازی یک بازی بصری خواستار اندکی پس از یک تجربه آسیب زا ، سیستم پردازش بینایی مغز مغز را درگیر می کند – همان سیستم مسئول ذخیره خاطرات بصری از تروما.
هنگامی که شما روی قرار دادن اشکال در ردیف های مرتب تمرکز می کنید ، به طور موثری تشکیل حافظه مزاحم مرتبط با PTSD را قطع می کنید.
تحقیقات از این تئوری پشتیبانی می کند. دانشگاه آکسفورد مطالعه ای را انجام داد که شرکت کنندگان در معرض تصاویر پریشانی بودند. نیمی از آنها به مدت 20 دقیقه بعد از آن تتریس بازی کردند ، در حالی که نیمی دیگر هیچ کاری نکردند. کسانی که تتریس بازی می کردند ، در روزهای بعد افکار مزاحم کمتری را تجربه کردند. این بازی ساده اساساً برای منابع مغز رقابت می کند ، “استفاده از سیستم” قبل از اینکه خاطرات تروما بتوانند خود را تعبیه کنند.
این علم فقط محدود به آزمایشگاه ها نیست. اولین پاسخ دهندگان در سوئد تتریس را به بازماندگان تصادف در اتاقهای انتظار بیمارستان داده اند. نتیجه؟ کسانی که این بازی را انجام داده اند ، هفته ها بعد علائم کمتری از تروما را گزارش کردند. به همین ترتیب ، ارتش آمریكا به عنوان بخشی از استراتژی های رفع فشار پس از جنگی سربازان ، پتانسیل های خود را آغاز كرده است.
با این حال ، زمان بندی بسیار مهم است. این مطالعات نشان می دهد که تتریس برای حداکثر سود باید طی شش ساعت از رویداد آسیب زا بازی شود. اگرچه ممکن است به نظر برسد که یک بازی پس از یک تجربه ناراحت کننده به کسی یک بازی عجیب باشد ، این استراتژی می تواند از ایجاد مشکلات جدی در زمینه سلامت روانی جلوگیری کند.
اگر شما یا شخصی که می شناسید با یک رویداد آسیب زا روبرو می شوید ، این مراحل را برای استفاده از تتریس به عنوان ابزاری بالقوه برای مداخله تروما در نظر بگیرید:
تروما غیرقابل پیش بینی است. تعداد کمی از ما می توانیم هنگام اعتصاب کنترل کنیم ، اما می توانیم نحوه پاسخگویی را کنترل کنیم. ابزارهایی مانند تتریس به ما فرصتی می دهند تا قدم های فعال در جهت مقاومت و بهبودی برداریم. این قدرتمند است که بدانید که یک اقدام ساده و عمدی می تواند در آن لحظه های قریب به اتفاق کنترل خود را ارائه دهد.
اختلال استرس پس از سانحه خواندن ضروری است
بعید به نظر می رسد که بازی تتریس به محض توسعه PTSD کمک کند. اگر علائم PTSD را دارید ، ممکن است از معالجه حرفه ای با یک درمانگر بهره مند شوید. درمان شناختی رفتاری (CBT) یا حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکات چشم (EMDR) نشان داده شده است که علائم را کاهش می دهد.
به یاد داشته باشید ، هیچ رویکرد یک اندازه ای برای بهبودی وجود ندارد. اما یکی از بهترین راهکارهای ما ممکن است جلوگیری از PTSD در وهله اول باشد – و تتریس ممکن است یکی از بهترین راه های انجام این کار باشد.
برای یافتن یک درمانگر ، لطفاً به روانشناسی امروز دایرکتوری درمانی.
[ad_2]
