[ad_1] فشار برای دائماً تولیدی و کارآمد می تواند احساس غیرقابل اجتناب کند-به ویژه برای متخصصان با دست و پا گیر. من با بسیاری از افراد که مشاغل بسیار موفقی داشته اند کار کرده ام ، اما مسئله اصلی کارآیی یا اثربخشی نیست ، بلکه دانستن است چگو...
[ad_1]
فشار برای دائماً تولیدی و کارآمد می تواند احساس غیرقابل اجتناب کند-به ویژه برای متخصصان با دست و پا گیر.
من با بسیاری از افراد که مشاغل بسیار موفقی داشته اند کار کرده ام ، اما مسئله اصلی کارآیی یا اثربخشی نیست ، بلکه دانستن است چگونه و چه موقع باید کار را متوقف کنیم – چگونه کند و استراحت می کنیم.
برای بسیاری ، استراحت می تواند مانند لوکس بودن باشد که از عهده آن نیستید. بهره وری می تواند به یک اعتیاد تبدیل شود.
پیگیری بی امان از بهره وری می تواند منجر به کاهش بازده ، فرسودگی و خستگی شناختی شود. وسواس ما در انجام کارهای بیشتر در نهایت می تواند توانایی ما در اتصال و گذراندن وقت را به روشهایی که عمیق تر می یابیم ، تضعیف کند.
پس چرا قدم گذاشتن و استراحت بدون گناه اینقدر سخت است؟
دلهره ناسالم با بهره وری فقط مربوط به ساعات طولانی نیست-این مربوط به گره زدن به ارزش و احساس امنیت شما با دستاوردهای شما است. این ارزش خودآمدی است ، جایی که احساس ارزش شما به دستاوردهای خارجی بستگی دارد.
برای دستاوردهای بالا ، این اغلب زودتر شروع می شود. ستایش و شناخت ، غالباً از والدین یا چهره های اقتدار ، به عملکرد گره خورده و این عقیده را تقویت می کند که “اگر من به دست نیاوردم ، ارزشمند نیستم.” با گذشت زمان ، این طرز فکر یک نیاز اجباری را برای مشغول ایجاد می کند. Workaholism با افزایش اضطراب ، افسردگی ، سیستم ایمنی ضعیف تر و بیماری های قلبی عروقی مرتبط است.
اعطا می شود ، این صفت می تواند همزمان یک قدرت باشد و اغلب در کار پاداش می گیرد.
با این حال ، بدون استراحت فعال ، بدن را می توان از حد مجاز خود عبور داد. هنگامی که برای بیشتر حرفه خود 200 درصد در حال کار هستید ، افراد در اواخر دهه 30 و 40 می توانند مشکلات جسمی را تجربه کنند: افزایش وزن ، تنش در قفسه سینه ، کمردرد ، میگرن ، درد بدن ، فرسودگی و بیشتر مستعد ابتلا به صدمات جسمی یا سرماخوردگی. اضطراب و شایعه به دور طولانی تر می چسبد ، خواب و روحیه را مختل می کند.
تصادفی نیست که محققان استنفورد در 44 و 60 سالگی دو “انفجار” شتاب از پیری پیدا کرده اند که بسیاری از کارگران را از گارد محافظت می کنند.
استراحت وقتی مغز شما با بهره وری با ایمنی برابر باشد ، می تواند احساس ناراحتی کند.
تمرکز روی کار اغلب به مردم امکان می دهد تا از برخورد با احساسات و واقعیت های سخت تر زندگی خود ، مانند غم و اندوه ، غم و اندوه یا عدم معنی یا هدف خودداری کنند.
تحقیقات علوم اعصاب نشان می دهد که افرادی که دارای شبکه حالت پیش فرض بیش از حد (DMN) هستند-بخشی از مغز مسئول تأمل در خود ، برنامه ریزی آینده و استراحت-کمتر خوشحال هستند. وقتی سرانجام استراحت می کنیم ، به جای اینکه احساس آرامش کنیم ، ذهن ما با افکار اضطراب در مورد آنچه که ما هستیم سیل می شود باید انجام شود
این ناراحتی بسیاری از افراد را به سمت “استراحت جعلی” سوق می دهد – جمع آوری ایمیل ها ، چند وظیفه ای یا منطقه بندی در رسانه های اجتماعی – همه در تلاش برای جلوگیری از خرابی واقعی. اما این نوع استراحت تکه تکه شده برای بازگرداندن ذهن کمی نیست.
استراحت واقعی بهبودی شناختی و عاطفی را بازیابی می کند. مطالعات نشان می دهد که استراحت استراتژیک می تواند:
با وجود این مزایا ، بسیاری از دستاوردهای بالا به دلیل “گناه بهره وری” تلاش می کنند – احساس ناخوشایند که باید مرتباً بیشتر انجام دهند.
1. استراحت را به عنوان یک سرمایه گذاری استراحت دهید ، نه پاداش
یکی از بزرگترین شیفت های ذهنیت ، شناخت این است که استراحت چیزی نیست که شما پس از رسیدن به فرسودگی “بدست آورید” – این یک پیش نیاز برای موفقیت پایدار است. درست همانطور که ورزشکاران نخبه روزهای استراحت را در تمرینات خود ایجاد می کنند ، مجریان بالا باید زمان بهبودی را برای حفظ عملکرد اوج شناختی در خود جای دهند.
برنامه اقدام:
2. “استراحت فعال” را تمرین کنید
تحقیقات نشان می دهد که حالات جریان ، از طریق خلاقیت ، ورزش یا طوفان مغزی حاصل می شود ، انعطاف پذیری و تمرکز شناختی را تقویت می کند.
برنامه اقدام:
حداقل یک ساعت استراحت فعال در هفته را انجام دهید و کاری لذت بخش را انجام دهید که مربوط به کار نیست.
3. مرزها را در اطراف کار و استراحت تنظیم کنید
تنظیم مرزهای شرکت می تواند به کار جداگانه از اوقات فراغت کمک کند و از استرس مزمن جلوگیری کند.
برنامه اقدام:
4. منتقد درونی را به چالش بکشید
اگر در مورد استراحت احساس گناه می کنید ، از خود بپرسید: “از کجا یاد گرفتم که ارزش من براساس بهره وری من است؟”
برنامه اقدام:
5. خواب را به عنوان غیر قابل مذاکره اولویت بندی کنید
کمبود خواب نشان افتخار برای بسیاری از مجریان عالی است ، اما محرومیت از خواب باعث ایجاد تصمیم گیری ، تنظیم عاطفی و حافظه طولانی مدت می شود. اولویت بندی خواب یکی از ساده ترین راه ها برای بهبود وضوح ذهنی و مقاومت است.
برنامه اقدام:
لازم نیست بین جاه طلبی و مراقبت از خود انتخاب کنید. مؤثرترین متخصصان کسانی نیستند که خود را خرد می کنند ، بلکه کسانی هستند که به هنر استراحت استراتژیک تسلط دارند.
با یادآوری می توانید از اعتیاد به بهره وری خلاص شوید: استراحت اتلاف وقت نیست – این یک گام ضروری برای موفقیت پایدار است.
Marlynn Wei ، MD ، PLLC کپی رایت © 2025 کلیه حقوق محفوظ است.
[ad_2]
