وقتی دانشمندان از مردم می‌خواهند رضایت از زندگی خود را ارزیابی کنند، تعداد آنهایی که می‌گویند حداقل تا حدودی راضی هستند، معمولاً از افراد ناراضی بیشتر می‌شوند. با این حال، مردم در نحوه ارزیابی رضایت خود متفاوت هستند.

چرا؟

دلایل واضح و در عین حال نه چندان مهم

شهودی است که فکر کنیم کسانی که از زندگی خود راضی هستند معمولاً به اندازه کافی خوش شانس هستند که یک زندگی خوب را تجربه می کنند – از لحاظ مادی در رفاه باشند، از نظر اجتماعی در ارتباط باشند، سالم باشند و چیزهای خوب دیگری را تجربه کنند که برای آنها اتفاق می افتد.

در واقع، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کسانی که درآمد بیشتری دارند، روابط بهتری دارند و از سلامت قوی‌تری برخوردار هستند، تمایل دارند رضایت از زندگی خود را کمی بالاتر از کسانی که درآمد کمتری دارند، فاقد روابط قوی یا سلامت ضعیف هستند، ارزیابی می‌کنند.

رویدادهای اخیر زندگی، مانند شروع یک رابطه عاشقانه جدید یا یک شغل، می تواند برای برخی افراد نقش داشته باشد.

اما درک این نکته ضروری است که این عوامل بسیار ضعیف تر از آن چیزی هستند که بسیاری ممکن است فکر کنند. حتی در مجموع، آنها فقط کسری از دلایلی هستند که رضایت از زندگی در بین افراد متفاوت است.

تنوع قابل توجهی در رضایت از زندگی در میان افراد دارای رفاه مالی وجود دارد، و همین امر در مورد کسانی که از سلامتی خوب، یک رابطه جدید و یک مسیر شغلی رو به رشد برخوردار هستند، صادق است.

برای اکثر مردم، رضایت از زندگی آنها را نمی توان به طور دقیق از روی درآمد یا سایر شرایط زندگی پیش بینی کرد.

بنابراین، رضایت از زندگی باید بسیار بیشتر از چیزی باشد که به طور کلی “زندگی خوب” در نظر گرفته می شود. پس شاید رضایت از زندگی بیشتر یک ویژگی باشد تا بازتابی از جنبه های عینی زندگی افراد.

راضی بودن یک ویژگی است

در واقع، رضایت از زندگی دارای ویژگی هایی است که معمولاً روانشناسان از ویژگی ها انتظار دارند.

افرادی که امروزه بسیار راضی هستند، احتمالاً جزو کسانی بودند که پنج و ده سال پیش راضی بودند. کسانی که از یک حوزه زندگی (کار) راضی هستند، تمایل دارند از دیگران (روابط، سلامت، دولت) و به طور کلی از زندگی خوشحال باشند. و افرادی که از نظر ژنتیکی مرتبط هستند تمایل دارند سطوح رضایت از زندگی مشابه بیشتری داشته باشند.

علاوه بر این، سطح رضایت از زندگی فقط چیزی نیست که مردم در مورد خودشان باور دارند – اگر بخواهید یک افسانه شخصی است. درعوض، برای دیگران نیز قابل مشاهده است، زیرا خود رتبه‌بندی رضایت و رتبه‌بندی توسط دیگران نزدیک به خوبی با هم ارتباط دارد.

رضایت از زندگی ممکن است بیشتر منعکس کننده ویژگی های شخصیتی افراد باشد تا جزر و مدهای زندگی آنها.

قوی ترین منبع رضایت

صدها مطالعه ارتباط بین رضایت از زندگی و پنج ویژگی شخصیتی بزرگ را بررسی کرده اند.

یک متاآنالیز که این تحقیق را خلاصه می‌کند به این نتیجه رسید که افراد بسیار راضی از نظر عاطفی باثبات، برون‌گرا، وظیفه‌شناس و تا حدی موافق هستند. در مجموع، این پنج ویژگی بزرگ، بخش قابل توجهی از دلایل متفاوت بودن افراد در رضایت را تشکیل می دهند – بیشتر از درآمد، روابط، سلامتی یا رویدادهای اخیر زندگی.

یک مطالعه اخیر این تحقیق را با ارزیابی ویژگی‌های شخصیتی افراد با دو روش مختلف – خود رتبه‌بندی و رتبه‌بندی توسط افراد نزدیک – دو بار در یک دوره ده ساله به سطح جدیدی رساند.

علاوه بر این، نویسندگان رضایت کلی از زندگی و رضایت از حوزه‌های مختلف زندگی را ارزیابی کردند و سه نمونه بزرگ از افراد را که به زبان‌های مختلف مورد آزمایش قرار گرفتند، انتخاب کردند.

همه اینها به آنها اجازه داد تا استحکام پیوندهای بین رضایت از زندگی و ویژگی های شخصیتی را از زوایای مختلف بررسی کنند.

به طور خاص، استفاده از دو منبع اطلاعاتی مهم بود، زیرا گزارش‌های شخصی دارای سوگیری‌های شناخته‌شده‌ای هستند، اما ترکیب آن‌ها با رتبه‌بندی‌های افراد دیگر به کاهش این موارد کمک می‌کند.

حتی واضح‌تر از تحقیقات گذشته، یافته‌ها نشان داد که رضایت بیشتر افراد از زندگی بیشتر اوقات با ویژگی‌های شخصیتی آنها مطابقت دارد.

علاوه بر پنج ویژگی بزرگ ثبات عاطفی، برونگرایی و وظیفه شناسی، افراد راضی با احساس درک، هیجان و قاطعیت مشخص می شوند، در حالی که افراد کمتر راضی تمایل به حس حسادت، بی حوصلگی، استفاده، ناتوانی و پاداش نداشتند.

با دانستن سطوح برخی از ویژگی های شخصیتی افراد، دانشمندان می توانند رضایت آنها از زندگی را با دقت غیرعادی بالا در تحقیقات روانشناختی پیش بینی کنند (همبستگی 0.90).

برای مثال، چهار نفر از هر پنج نفری که بر اساس مشخصات ویژگی های شخصیتی خود پیش بینی می کردند در زندگی بسیار راضی باشند، در واقع در میان افراد بسیار راضی بودند و همین امر در مورد افراد با رضایت پایین صادق بود.

همبستگی بین رضایت از زندگی پیش بینی شده (r = 0.90) و رضایت واقعی از زندگی به این معنی است که پیش بینی ها (کم، متوسط ​​یا زیاد) با رضایت واقعی اکثر افراد مطابقت دارد.

منبع: René Mõttus

علاوه بر این، پیوندهای قوی بین رضایت از زندگی و ویژگی‌های شخصیتی که در طول زمان تداوم یافت، برای اینکه آیا افراد رضایت خود را از زندگی به طور کلی یا از جنبه‌های مختلف آن ارزیابی می‌کنند، قوی بود و در بین نمونه‌های مختلف تکرار می‌شد.

این امر فضای نسبتاً کمتری را برای شرایطی که با ویژگی‌های شخصیتی مرتبط نیستند – یعنی جزر و مد زندگی – باقی می‌گذارد.

برای خوب و بد

بنابراین، در بیشتر موارد، میزان رضایت از زندگی افراد بیشتر به شخصیت آنها مربوط می شود تا شرایط بیرونی و متغیر زندگی آنها.

این ممکن است با تجربیات روزمره نیز طنین انداز شود. بسیاری احساس کرده اند که بین بهبود عینی شرایط و نارضایتی، گسستگی وجود دارد، یا این قطع ارتباط را در دیگران دیده اند. به نظر می رسد همه چیز خوب است … با این حال ما اغلب برای احساس خوشبختی تلاش می کنیم.

و ممکن است برعکس باشد: حتی در مواجهه با مشکلات، بسیاری از مردم احساس خوبی نسبت به زندگی خود دارند. برخی ممکن است این را تاب آوری بنامند.

این بدان معناست که تغییرات مطلوب در شرایط بیرونی بعید است که تأثیر پایداری بر رضایت از زندگی ما داشته باشد، مگر اینکه شخصیت ما را به طور گسترده‌تری تغییر دهد.

اگر این خبر بد به نظر می رسد، به طور متفاوتی در مورد آن فکر کنید: معمولاً، تغییرات نامطلوب در شرایط ما بعید است که ما را از زندگی کمتر از حد معمول راضی کنیم.

چه خوب و چه بد، عوامل خارجی کمتر از آن چیزی که فکر می کنیم به ما شکل می دهند.