وقایع اخیر و مداوم در ایالات متحده و در سراسر جهان-رهبری سیاسی غیرقابل تحمل ، بلایای طبیعی ، درگیری های مسلحانه ، خشونت و نژادپرستی-تأثیر عمیقی بر احساس جمعی ما از بهزیستی خواهد گذاشت. میزان استرس در بین آمریکایی ها طی 20 سال گذشته افزایش یافته است. بسته به نزدیکی گروه با تجربه این رویداد ، این اثرات می تواند از استرس مزمن گرفته تا چالش های سلامت روان تا PTSD باشد. آیا این وقایع آسیب های جمعی محسوب می شوند؟ و آیا وقایع جاری می تواند باعث ایجاد آسیب های حل نشده گذشته شود؟

در حالی که تروما فردی مورد مطالعه قرار گرفته است ، تروما جمعی هنوز یک منطقه نسبتاً جدید از تحقیقات است. جامعه شناس ، کای اریکسون ، یک سیل کومین ویرانگر در سال 1972 را در ویرجینیا غربی به عنوان یک تروما جمعی توصیف کرد و با مشاهده “ضربه ای به بافتهای اساسی زندگی اجتماعی که به اوراق قرضه آسیب می رساند (منجر به آن می شود) یک تحقق کلی که جامعه دیگر به عنوان منبع مؤثر پشتیبانی وجود ندارد.”

در حالی که اریکسون تروما جمعی را به عنوان کوتاه مدت و محتمل توضیح داد و ناشی از یک فاجعه گسترده یا یک رویداد ، تحقیقات جدیدتر ماهیت موذیانه و تأثیر مضر و گسترده آن را مورد بررسی قرار داده و آن را به عنوان یک نگرانی مهم بهداشت عمومی معرفی کرده است. جامعه شناس ، ست Abrutyn از دانشگاه بریتیش کلمبیا می نویسد ، “تروما جمعی به نابودی ناگهانی و حاد زیرساخت های اجتماعی اشاره دارد.” این زیرساخت ها را به عنوان پیوندهای اجتماعی و روابط جامعه ای که همه ما به آن اعتماد داریم ، فکر کنید.

هنگامی که آتش سوزی می سوزد ، طوفان ها کل جوامع را نابود می کنند ، خشونت سلاح گرم همچنان ادامه می یابد ، و نژادپرستی مداوم و ساختاری و ظلم گروه های کم نماینده رخ می دهد همزمان، این آسیب های جمعی آبشار می تواند منجر به اضطراب کوتاه مدت به افسردگی طولانی مدت و PTSD شود. به عنوان مثال تاریخ اخیر را بگیرید. با ایجاد اختلال در بیماری همه گیر ، در سالهای 2020 و 2021 در ایالات متحده چندین اتفاق آبشار رخ داده است ، از جمله فاجعه های مربوط به آب و هوا و قتل های نژادی. ژنرال جراح سابق ویوک مورتی گفت ، خشونت اسلحه منجر به تروما و ترس جمعی می شود.

Roxane Cohen Silver of University of California ، Irvine ، در مورد بحران های ترکیبی سال 2020 قبل از مجلس نمایندگان ایالات متحده شهادت داد و اظهار داشت: “با هم ، ترکیبی از فاجعه های پزشکی ، اقتصادی ، نژادی و مبتنی بر آب و هوا ، نیاز به توجه به معنی و پیامدهای تجمعی ، پخش گسترده را نشان می دهد.” وی خاطرنشان کرد: تروما جمعی Covid-19 به طور نامتناسب تحت تأثیر جوامع سیاه ، لاتینکس و بومی در ایالات متحده قرار گرفته است که “به طور نامتناسب از Covid-19 رنج می برند ، که توسط تروما تاریخی ، نژادپرستی سیستمی و فقر مداوم ، تخصیص منابع اضافی به سنتی که به طور نامحدود و جامعه های کارگروه ای انجام می شود ، بسیار مهم است.

در یک مطالعه طولی از 6500 نفر ، کوهن نقره و همکارانش دریافتند که با پیشرفت همه گیر ، به ویژه در بین کسانی که دارای شرایط سلامت روانی و جسمی هستند ، میزان استرس حاد و علائم افسردگی افزایش یافته است. آنها همچنین دریافتند که از دست دادن شغل و دستمزد و کمبود ضروریات نیز منجر به استرس و علائم افسردگی می شود. قرار گرفتن در معرض گسترده اخبار و اطلاعات متناقض با استرس حاد ارتباط داشت.

در حالی که ممکن است این نمونه از آسیب های جمعی “از آبی بیرون بیاید” ، بسیاری از این وقایع منشأ آنها در بحران های حل نشده گذشته دارند. اعتقاد بر این است که سیل مین بوفالو نهر توسط صاحبان معدن ایجاد شده است. آنچه که به طور بالقوه جالب است ، بررسی وقایع جمعی گذشته است که ممکن است در حافظه ما دفن شده باشد ، که در جمعی ناخودآگاه ما قرار گرفته است. وقتی بعداً یک واقعه آسیب زا اتفاق می افتد ، ما شوکه می شویم و اغلب بی حس می شویم. تعجب و شوک نشانگر قطع ارتباط ما است و بی حسی و بی تفاوتی می تواند ما را از دیدن عمق تکه تکه شدن در بافت اجتماعی که منجر به این رویداد شده است ، جلوگیری کند. در مطالعه این “مواد تروما” ، می آموزیم که پیشرفت یا تجمع تروما خطی نیست ، با ریشه هایی که شاید قبل از نسل فعلی یا از آسیب های تاریخی چند ساله گسترش یابد.

آیا می توان وضعیت سیاسی فعلی و قطبش در ایالات متحده را یک تروما جمعی تلقی کرد؟ هیچ پاسخ عینی به این سوال وجود ندارد. تحولات سیاسی و حتی تهدیدات برای دموکراسی می تواند تغییر و مقاومت را فعال کند و منجر به مقاومت بیشتر در بین شهروندان شود. هنوز مشخص است که آیا سالهای آینده استرس جمعی را ادامه خواهد داد که در سالهای اخیر بخش اعظم ایالات متحده را نفوذ کرده است یا خیر. با این حال ، به دلیل دیدگاه ها و زبان افراطی در شرایط سیاسی فعلی ، کسانی که نژادپرستی ، استعمار و سایر اشکال ظلم را تجربه می کنند ، احساس شوک را تجربه می کنند – و در درجات مختلفی از شدت ایجاد می شوند.

برای گروهی که آسیب های تاریخی را تجربه کرده اند ، اوضاع سیاسی فعلی می تواند ترس های قدیمی را دوباره ببخشد و منجر به افراد جدید شود. و ، بسیاری استدلال می كنند كه این اوضاع سیاسی فعلی منجر به بازگرداندن شوك در سراسر ایالات متحده و سراسر جهان شده است و این پتانسیل را دارد كه چرخه های جدیدی از تروما را مجدداً تغییر دهد.

در این میان ، به طور غیرقابل تحمل روحیه استرس و ترس وجود دارد که جوامع مهاجر ، زنان و دیگران را تحت تأثیر قرار می دهد ، زیرا امسال همچنان در حال آشکار شدن است. آیا این تجربه می تواند نوعی آسیب های فرهنگی باشد؟ Abrutyn آسیب های فرهنگی را به عنوان آنچه “از چند طریق بر سلامت روان تأثیر می گذارد ، تعریف می کند. گروه ها اعضای خود را بر اساس نوعی از فرهنگ مشترک (Subica و Link 2021) ادغام و تنظیم می کنند ، و آسیب های فرهنگی شامل تخریب این فرهنگ ، محدودیت های مربوط به تحریک آن و حتی تخصیص آن است. ”

Joy DeGruy ، محقق و نویسنده از سندرم برده پس از سانحه: میراث آمریكا از آسیب دیدگی و شفابخشی، ادعا می کند که یک تروما جمعی حل نشده ، بر فراتر از آنکه از آن جدا شود ، تأثیر می گذارد. او توضیح می دهد که چگونه میراث برده داری و عدم پذیرش متعاقب آن شهروندان سیاه پوست منجر به انکار عمیق و جمعی گذشته از طرف بسیاری از آمریکایی های سفید پوست و همچنین عدم توانایی یا عدم تمایل به تصدیق امتیاز مبتنی بر نژاد آنها شده است. با بازگشت به منشأ تروما غیرقانونی ، پذیرش مسئولیت به عنوان یک ملت و تشویق شفابخشی جمعی ، مسیری را به سمت ترمیم باز می کنیم ، چرخه این آسیب های تاریخی دیرینه و مداوم را می شکیم.

تمایز سطح تروما که در معرض آن قرار دارد به طور بالقوه می تواند به کاهش علائم استرس کمک کند. به عنوان مثال ، بهبودی از پس از طوفان ممکن است یک روند شخصی و جامعه غیرقابل اجتناب باشد. با این حال ، استراحت از خواندن اخبار در مورد وقایع در مقیاس بزرگ آسیب زا ممکن است به به حداقل رساندن استرس کمک کند. ایجاد جامعه و محافل که از مقاومت اجتماعی و گوش دادن پشتیبانی می کنند می تواند به کاهش استرس جمعی کمک کند ، با تأکید بر ایمنی و همبستگی. شیوه های تسکین دهنده استرس مانند یوگا ، ورزش و مراقبه ممکن است به ایجاد آرامش کمک کند.

در سال 2017 ، کلیساها و سایر مکانهای عبادت شاهد افزایش حضور در شرکت کنندگان بودند که به نظر می رسید بسیاری از آنها به دنبال احساس جامعه و رهایی از اضطراب پس از انتخابات بودند. از این گذشته ، به حداقل رساندن استرس جمعی با انتخاب های فردی آغاز می شود که در نهایت می تواند مسیر بهزیستی ملی ما را تغییر دهد.