[ad_1] بیایید در مورد چیزی که در اتاق خواب اتفاق می افتد صحبت کنیم (یا نه اتفاق می افتد ، دقیق تر) در سراسر جهان: مردم رابطه جنسی کمتری دارند. این فقط حکایتی نیست. تحقیقات رو به رشد نشان می دهد که فرکانس جنسی در گروه های سنی در حال کاهش ا...
[ad_1]
بیایید در مورد چیزی که در اتاق خواب اتفاق می افتد صحبت کنیم (یا نه اتفاق می افتد ، دقیق تر) در سراسر جهان: مردم رابطه جنسی کمتری دارند. این فقط حکایتی نیست. تحقیقات رو به رشد نشان می دهد که فرکانس جنسی در گروه های سنی در حال کاهش است ، حتی در بین افراد در مشارکت های طولانی مدت. من در این مورد در کتاب خود نوشتم ، و این فقط بدتر می شود. فراتر از چالش های ایجاد شده توسط دلبستگی های رو به رشد ما به دستگاه های ما به جای یکدیگر ، برنامه های شلوغ ما یا حواس پرتی های زندگی مدرن ، بزرگترین ، بدترین ، سمی ترین مقصر این است استرس.
من به عنوان یک متخصص علوم اعصاب ، سکس درمانگر و کسی که زندگی خود را وقف درک علم لذت می برد ، می توانم به شما بگویم: استرس یک قاتل میل جنسی است. این تعادل هورمونی ما را مختل می کند ، مدارهای لذت مغز را ربوده می کند و ارتباط با خود جنسی را سخت می کند – بعضی اوقات غیرممکن است. اگر حتی اصلاً رابطه جنسی داشته باشند ، نقش بزرگی در چند نفر دارد که در حال حاضر احساس نارضایتی جنسی می کنند.
بیایید آن را تجزیه کنیم.
هنگامی که ما با یک تهدید درک شده – شیر در ساوانا یا یک صندوق ورودی سرریز روبرو هستیم – اجسام ما را فعال می کنند محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA)، انتشار هورمونهای استرس مانند کورتیزول وت هندلینبشر در کوتاه مدت ، این یک چیز خوب است. این به ما کمک می کند تا زنده بمانیم.
اما استرس مزمن؟ این یک داستان کامل دیگر است. هنگامی که پاسخ استرس روشن می شود ، سطح کورتیزول بالا می رود ، و این همان جایی است که مشکل به خصوص در قلمرو سلامت جنسی شروع می شود.
سطح بالای کورتیزول در تولید و عملکرد هورمونهای سکس کلیدی ما تداخل دارد: تستوسترونبا استروژنوت پروژسترون برای مردان و افراد مبتلا به بیضه ، کورتیزول با تستوسترون رقابت می کند و منجر به کاهش میل جنسی ، مشکلات نعوظ و کاهش تولید اسپرم می شود. برای زنان و افراد دارای تخمدان ، کورتیزول بالا می تواند چرخه قاعدگی را مختل کند ، برانگیختگی را کاهش دهد ، تمایل جنسی را کاهش داده و به مقاربت دردناک یا خشکی واژن کمک کند.
در اصل ، هنگامی که بدن شما فکر می کند که در معرض خطر هستید ، تولید مثل و لذت را بر روی مشعل پشتی قرار می دهد.
رابطه جنسی فقط مربوط به هورمون ها نیست. این عمیقاً در سیستم های عاطفی و پاداش مغز ریشه دارد. یکی از مهمترین بازیکنان در اینجا این است سیستم لیمبیک، به خصوص آمیگدال، که نشانه های ترس و ایمنی را پردازش می کند هسته، که لذت و پاداش را پردازش می کند.
تحت استرس مزمن ، آمیگدال بیش از حد فعال می شود و این باعث می شود مغز هوشیارتر و واکنشی تر شود. این حالت نسبت به شرایط مورد نیاز برای برانگیختگی جنسی ضدیت است. به یاد داشته باشید: لذت نیاز به حضور داردبشر اگر در حالت مبارزه یا پرواز گیر کرده اید ، بدن شما قصد ندارد اولویت را روشن کند.
در مسیر دوپامین مزولیمبیک– لذت مغز یا مدار پاداش مغز – در اثر استرس طولانی مدت مختل می شود. این سیستم (با نام مستعار دنبال سیستم) شامل موارد ناحیه شکمی و هسته، و مسئولیت ایجاد احساس انگیزه ، پیش بینی و پاداش را بر عهده دارد. اگر می خواهید در مورد سیستم های عاطفی سیمی اصلی ما و نقشی که در رابطه جنسی و لذت بازی می کنند ، اطلاعات بیشتری کسب کنید ، می توانید در اینجا در مورد آنها بخوانید.
وقتی این سیستم تنظیم شود ، ما فقط علاقه به رابطه جنسی از دست نمی دهیم – ما علاقه خود را از دست می دهیم همه چیزبشر این پاسخ پاداش مبهم بخشی از چیزی است که ما در افسردگی و آنهدونیا می بینیم و جای تعجب نیست که استرس ، اختلال عملکرد جنسی و اختلالات خلقی اغلب دست به دست هم می دهند.
این ضربه دهنده است: نمی توانید رابطه جنسی داشته باشید (یا از آن لذت ببرید) استرس بیشتری ایجاد کنیدبشر من این را همیشه در عمل بالینی خود می بینم. مردم احساس شکسته یا شرمنده می کنند زیرا تمایل آنها مسطح شده است یا رابطه جنسی به جای شادی به منبع اضطراب تبدیل شده است.
و شرم ، دوستان من ، محرک عظیمی از استرس است.
هنگامی که ما مبارزات جنسی را به عنوان شکست های شخصی به جای پاسخ های فیزیولوژیکی به استرس و تروما درونی می کنیم ، استرس را تقویت می کنیم که باعث ایجاد مشکل می شود. می شود حلقه بازخورد: استرس منجر به مشکلات جنسی می شود که منجر به استرس و شرم بیشتری می شود و این باعث می شود عملکرد جنسی بیشتر شود.
در جامعه پر سرعت و پر فشار ما ، ما در حال پیمایش آنچه می نامم “تروما روزمره” است. این همیشه آسیب های بزرگ T نیست که ویران می شود-این استرس مزمن و درجه پایین است که دائماً وصل می شود ، بیش از حد و از نظر عاطفی تحت تغذیه قرار نمی گیرد. این عوامل استرس زا کوچک ، محور HPA ما را بیش از حد جمع می کنند و ظرفیت ما را برای لذت و اتصال از بین می برند.
رابطه جنسی ، به ویژه رابطه جنسی با همکار ، نیاز دارد ضمیمه ، اعتماد و آسیب پذیری– همه اینها وقتی که ما فقط سعی می کنیم سرمان را بالای آب نگه داریم ، دسترسی به آنها دشوار است
خبر خوب این است که مغز و بدن ما هستند پلاستیکی– آنها می توانند تغییر کنند. ما می توانیم ظرفیت خود را برای لذت و صمیمیت بازیابی کنیم ، اما به قصد نیاز دارد.
در اینجا چند مورد وجود دارد که من توصیه می کنم (همچنین این لینک را برای شارژ مجدد زندگی جنسی خود مشاهده کنید):
من می خواهم شما را با این کار ترک کنم: وجود دارد هیچ مشکلی با شما وجود ندارد اگر استرس بر زندگی جنسی شما تأثیر می گذارد. شما شکسته نیستید شما انسان هستید در دنیایی که اغلب برای استراحت ، ارتباط و لذت خصمانه است ، بازپس گیری حق شادی جنسی یک عمل رادیکال عشق به خود است. این فرصتی برای تمرکز بر افزایش پتانسیل شهوانی شما است.
بنابراین نفس بکشید. کنجکاو شوید و به یاد داشته باشید: لذت شما اهمیت دارد-نه فقط به عنوان یک لوکس ، بلکه به عنوان یک بخش اساسی از بهزیستی عاطفی ، جسمی و رابطه ای شما.
[ad_2]
