[ad_1] به تعویق انداختن یک تجربه تقریباً جهانی است که بیشتر ما می توانیم به خوبی با آن ارتباط برقرار کنیم. خواه به تعویق انداختن یک کار کاری، به تعویق انداختن آن تماس تلفنی مهم یا اجتناب از شروع پروژهای که ماهها آرزوی آن را داشتیم، به ت...
[ad_1]
به تعویق انداختن یک تجربه تقریباً جهانی است که بیشتر ما می توانیم به خوبی با آن ارتباط برقرار کنیم. خواه به تعویق انداختن یک کار کاری، به تعویق انداختن آن تماس تلفنی مهم یا اجتناب از شروع پروژهای که ماهها آرزوی آن را داشتیم، به تعویق انداختن راههای مخربی برای تخریب بهرهوری و در نهایت تحقق ما دارد.
اما چرا؟ چه چیزی در مغز ما می گذرد که باعث می شود کارها را به تعویق بیندازیم، حتی وقتی که ما دانستن به نفع ما نیست؟
به تعویق انداختن کار فقط نشانه مدیریت ضعیف زمان نیست. در عوض، اغلب ریشه های روانی عمیق تری دارد. با درک این موارد، میتوانیم به تعویق در سرچشمه آن بپردازیم و اقدامات معناداری انجام دهیم.
ما به دو دلیل اصلی کار را به تعویق می اندازیم: یا کار در اولویت نیست، یا باعث ترس می شود. درک اینکه کدام یک از آنها استفاده میکند میتواند به ما کمک کند به طور مؤثرتری پاسخ دهیم.
1. وظایف با اولویت پایین
یکی از ساده ترین دلایل اهمال کاری این است که کار به اندازه کافی اهمیت ندارد. همه ما زمان، انرژی و منابع شناختی محدودی داریم. همه چیز نمی تواند – یا باید – اولویت اصلی باشد.
بر اساس تئوری بار شناختی، زمانی که مغز ما با وظایف با اولویت بالا پر بار می شود، طبیعتاً برای حفظ انرژی ذهنی، کارهای کمتر فوری را به تعویق می اندازیم. تحقیقات جان سولر این را تأیید می کند و نشان می دهد که ظرفیت شناختی ما محدود است، بنابراین باید بر این اساس اولویت بندی کنیم.
به عنوان مثال، آیا تا به حال متوجه شده اید که به تعویق انداختن کارهای غیر لذت بخش مانند پاسخ دادن به ایمیل ها چقدر آسان است؟ در حالی که چنین وظیفه ای ممکن است در طرح بزرگ مهم باشد، آنها اغلب در صندلی عقب برای کارهای فوری تر قرار می گیرند. طبیعی است که چیزهای دیگر به حاشیه بروند.
این نیست که شما در بهره وری “بد” هستید. مغز شما با فیلتر کردن وظایفی که فوری به نظر نمی رسند، کار خود را انجام می دهد. با تعریف مجدد تعلل به عنوان یک موضوع اولویتبندی، میتوانید احساس گناه در مورد کارهایی که انجام نشده باقی مانده را متوقف کنید و در عوض روی چیزهای معدودی تمرکز کنید که واقعاً مهم هستند.
نکته حرفه ای: دفعه بعد که می گویید، «وقت ندارم X را انجام دهم»، آن را با «X در اولویت قرار ندادم» جایگزین کنید. این تغییر می تواند به شما کمک کند تا تعلل را به طور عینی تری ببینید و چرخه سرزنش خود را کاهش دهید.
2. ترس و اجتناب
اما در مورد مواقعی که با وجود اینکه کار را به تعویق می اندازید، چه می شود دانستن وظیفه مهم است؟ این جایی است که معمولاً ترس وارد عمل می شود.
به تعویق انداختن کار اغلب می تواند نوعی اجتناب باشد. این به این معنا نیست که نمیخواهیم کار را کامل کنیم، بلکه میترسیم اگر این کار را انجام دهیم، چه اتفاقی میافتد. خواه ترس از شکست، ترس از طرد شدن یا چیز دیگری باشد، مغز ما به طور غریزی به دنبال اجتناب از ناراحتی است. تحقیقات انجام شده توسط Piers Steel نشان می دهد که به تعویق انداختن کار اغلب به عنوان راهی برای مقابله با ناراحتی عاطفی عمل می کند، به ویژه زمانی که ترس در میان باشد.
روانشناسان از این موضوع به عنوان “پرهیز از ترس” یاد می کنند و یکی از قوی ترین محرک های به تعویق انداختن کار است. هنگامی که از اقدام اجتناب می کنیم، به طور موقت اضطراب مربوط به کار را تسکین می دهیم. اما در درازمدت، این اجتناب تنها ترس ما را تقویت میکند و باعث میشود کار حتی دلهرهآورتر به نظر برسد.
یکی از راه های شکستن این چرخه این است که از خود بپرسید: واقعا از چی میترسم؟
هنگامی که ترس را شناسایی کردید، می توانید مستقیماً شروع به رسیدگی به آن کنید. به عنوان مثال، اگر از شکست می ترسید، در نظر بگیرید که بدترین سناریو چگونه به نظر می رسد. اغلب، ترسهای ما اغراقآمیز هستند و با رویارویی با آنها، میتوانیم از آنها عبور کنیم.
اکنون که روانشناسی پشت اهمال کاری را کشف کردیم، بیایید در مورد چگونگی غلبه بر آن صحبت کنیم. در اینجا چند استراتژی مبتنی بر شواهد وجود دارد که می تواند کمک کند:
خواندن ضروری اهمال کاری
به تعویق انداختن کار فقط مربوط به مدیریت ضعیف زمان نیست، بلکه یک رفتار روانی پیچیده است که اغلب ریشه در ترس و اولویتهای نادرست دارد. با درک اینکه چرا تعلل می کنیم، می توانیم شروع به رسیدگی به مسائل اساسی کنیم و کنترل اعمال خود را در دست بگیریم.
دفعه بعد که متوجه معطل شدن خود شدید، مکث کنید و بپرسید: آیا این کار واقعاً یک اولویت است یا ترس عمیق تری ایجاد می کند؟ پاسخ به این سوال می تواند به شما کمک کند چرخه اهمال کاری را بشکنید و با اطمینان به جلو بروید.
[ad_2]
