متادون، یک داروی سم زدایی اثبات شده، به عنوان بخشی از درمان نگهدارنده متادون (MMT)، یک درمان طولانی مدت موثر برای افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد افیونی (OUDs) است. مطالعات نشان می دهد افرادی که متادون مصرف می کنند تقریباً 60٪ هستند. کمتر احتمال مرگ در اثر مصرف بیش از حد مواد افیونی وجود دارد. بسیاری از افراد مبتلا به OUD می توانند از درمان با متادون بهره مند شوند. با این حال قوانین و مقررات قدیمی، دریافت نسخه متادون را مستقیماً از پزشک برای افراد مبتلا به OUD غیرممکن می کند. آنها همچنین نمی توانند درمان متادون را از بیمارستان دریافت کنند یا نسخه ای برای متادون در داروخانه محله خود پر کنند. در مقابل، متادون از سال 1963 در کانادا، از سال 1968 در بریتانیای کبیر و از سال 1970 در استرالیا با نسخه در دسترس بوده است.

نورا ولکو، مدیر مؤسسه ملی سوء مصرف مواد مخدر، می‌گوید: «متادون، قدیمی‌ترین و هنوز یکی از مؤثرترین داروها در جعبه ابزار درمان OUD ما، نادیده گرفته شده است… زمان آن رسیده است که این داروی مؤثر را برای همه قابل دسترس‌تر کنیم. چه کسی می تواند سود ببرد.» با بیش از 10000 مورد مصرف بیش از حد مواد افیونی در سال، ما باید بهتر عمل کنیم.

نورا ولکو، دکتر NIDA

منبع: موسسه ملی سوء مصرف مواد مخدر

بوپرنورفین، یک اپیوئید، در حال حاضر می تواند توسط پزشکان برای OUD تجویز شود. نسخه از داروخانه گرفته می شود و در خانه بیماران گرفته می شود. با این حال، دسترسی قابل مقایسه به متادون بسیار دشوارتر است. قوانین اخیر به پزشکان MMT اجازه می‌دهد تا متادون را برای مصرف در کلینیک‌هایشان در دوزهای بزرگ‌تر تجویز کنند، و اجازه می‌دهند داروی «در خانه» را برای بیماران در آن کلینیک‌ها مصرف کنند و تعداد روزهای رفت و برگشت بیماران به مطب‌های MMT را کاهش دهند. درخواست ها برای اجازه دادن به پزشکان برای تجویز متادونی مانند بوپرنورفین در حال افزایش است. پزشکان قبلاً مجاز به تجویز متادون هستند – اما فقط به عنوان درمانی برای درد، نه اختلال مصرف مواد افیونی سناتور اد مارکی (D-Mass.) و رند پل (R-Ky.) در سال 2023 لایحه ای را ارائه کردند که به پزشکان اجازه می داد مستقیماً متادون را برای بیماران OUD تجویز کنند. انجمن پزشکی اعتیاد آمریکا (ASAM) پیشنهاد مارکی-پل را تایید می کند.

دیوید فیلین از دانشکده پزشکی ییل در حال حاضر بوپرنورفین را با متادون مقایسه می کند. به گفته فیلین، «در حالی که ما از متون علمی اشاراتی داریم مبنی بر اینکه متادون نتایج بهتری در رابطه با ماندگاری در درمان و کاهش مصرف مواد غیرقانونی دارد، در واقع در بیمارانی که عمدتاً از فنتانیل استفاده می‌کنند، چنین ادبیاتی نداریم.»

دیوید کوررایت، دکترا

منبع: دانشگاه فلوریدا شمالی

کاهش انگ

Volkow می گوید کاهش نماهای منفی شامل MMT مهم است. دکتر دیوید کورت رایت، استاد دانشگاه فلوریدا شمالی، می‌گوید: «این تصور عمومی وجود دارد که بوپرنورفین «متادون لایت» است – برای استفاده ایمن‌تر و کمتر مستعد انحراف است. من اکنون حاضر نیستم بگویم که چه مقدار از این تصور مبتنی بر علم و چه میزان در بازاریابی است. آنچه می توانم با اطمینان به شما بگویم این است که سابقه نگرانی در مورد انحراف متادون وجود دارد. در حالی که ممکن است این نگرانی‌ها در دهه 1970 وجود داشته باشد، اما آزادسازی اخیر مرتبط با کووید-19 باعث انحراف، مصرف مواد مخدر غیرقانونی یا مصرف بیش از حد نشد.

اصلاحات نظارتی و پزشکی از راه دور

با دوز اجباری در کلینیک، MMT وقت گیر است، با درایوهای طولانی به جلو و عقب، اما چنین قوانین و مقررات گسترده MMT امروزه چندان منطقی نیست. افزودن درمان های پزشکی از راه دور، پزشکی و روانپزشکی به MMT منطقی است. متاآنالیز اخیر نشان داده است که افزودن مداخله روانی اجتماعی به MMT به طور قابل توجهی عدم استفاده از مواد افیونی مشکل ساز و ماندگاری در درمان را بهبود می بخشد. محققان دریافتند که بهترین اساختلال مصرف مواد اقدامات درمانی (SUD) باید شامل دارودرمانی باشد، درمان شناختی رفتاری (CBT)، یا سایر روان درمانی های مبتنی بر شواهد.

محدودیت هایی در مورد آنچه که پزشکان خصوصی می توانند برای بیماران مبتلا به OUD تجویز کنند

استوارت گیتلو، MD، رئیس سابق ASAM

منبع: اموال شخصی استوارت گیتلو

استوارت گیتلو، رئیس سابق انجمن پزشکی اعتیاد آمریکا (ASAM)، می‌گوید که وضعیت بوپرنورفین در 20 سال گذشته به این صورت بوده است: «ما با محدود کردن تعداد مواد مخدر، از درمان تعداد زیادی از بیماران مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی توسط متخصصان اعتیاد جلوگیری کردیم. بیمارانی که می‌توانستند برایشان بوپرنورفین، یکی از استانداردهای طلایی این جمعیت، تجویز کنند. این محدودیت در نهایت به عنوان یک شکست تلقی شد و اخیراً حذف شد. اما استاندارد طلایی دیگری وجود دارد، متادون، که حداقل کاربرد یکسانی دارد و در برخی از افراد مبتلا به OUD موثرتر است. و در آنجا، متخصصان اعتیاد که در مطب های خصوصی خود کار می کنند محدودیتی ندارند. ممنوعیت کامل دارند“

گیتلو می‌افزاید: «البته متادون خطرات بالقوه‌ای در ارتباط با آن دارد، بیشتر از بوپرنورفین، و پزشکان باید در تجویز آن دقت بیشتری به خرج دهند. اما ما انتظار داریم که متخصصان اعتیاد از این خطرات آگاه باشند، مراقبت بیشتری انجام دهند و به طور منطقی تجویز کنند، درست همانطور که از متخصصان درد هنگام تجویز متادون برای بیماران انتظار داریم. چرا به آنها اجازه نمی دهیم که یک درمان نجات دهنده با خطرات و مزایای شناخته شده برای جمعیت بیماران خود تجویز کنند؟ چرا ما به بیماران خود با عدم امکان دسترسی به درمان های ضروری پزشکی توسط پزشک انتخابی خود، انگ اعتیاد را به آنها می زنیم؟ غیر منطقی به نظر می رسد.»

Rehabs و بوپرنورفین، نه MMT، اولین انتخاب برای افراد مشهور، سیاستمداران، پزشکان و تاجران بوده و هستند. گیتاریست افسانه ای اریک کلاپتون در دهه 1970 با اعتیاد به هروئین مبارزه کرد. او به دنبال توانبخشی بود و در دهه 90، Crossroads، یک مرکز توانبخشی را در آنتیگوا تأسیس کرد. کلاپتون و سایر افراد مشهور دارای OUD مراقبت شخصی‌شده از OUD را نسبت به MMT انتخاب می‌کنند. پس از سال ها اعتیاد به مواد مخدر و الکل، التون جان، مدافع بهبود اعتیاد، به دنبال درمان خصوصی رفت و از اوایل دهه 1990 هوشیار بود. بازیگر رابرت داونی جونیور در دهه 1990 با اعتیاد شدید به مواد مخدر مبارزه کرد. او بیش از 20 سال است که هوشیار بوده و احیای مجدد شغلی خود را به بهبودی خود نسبت می دهد. از سال 1999 هوشیار، جیمی لی کرتیس بهبودی خود را به عنوان بزرگترین دستاورد زندگی خود توصیف می کند. کلی آزبورن که از سال 2017 در حال بهبودی است، در مورد مبارزات خود با اعتیاد به مواد مخدر و چالش‌های هوشیار ماندن صحبت کرده است و از پلتفرم خود برای تشویق دیگرانی که با نبردهای مشابه روبرو هستند، استفاده می‌کند.

سلبریتی ها با به اشتراک گذاشتن درمان و بهبودی خود در تلویزیون، مجلات و آنلاین به دیگران نشان داده اند که اعتیاد چگونه است و چه باید کرد. نقاط داغ درمان سلبریتی شد مکان های جذاب برای رفتن برخی دیگر از پزشک خود می پرسند کجاست آنها اگر OUD داشتند می رفتند. بسیاری از پزشکان به مراکز توانبخشی خصوصی و برنامه‌های درمانی تحت رهبری متخصصان می‌روند، جایی که ممکن است بوپرنورفین برای آنها تجویز شود. معتادان به پزشک به ندرت (اگر هرگز) با متادون درمان می شوند. این وضعیت عجیبی را ایجاد کرده است که در آن پزشکان با پای خود رای می دهند اما برخی از بیماران را برای متادون ارجاع می دهند – نه خانواده، دوستان و همکارانشان.

خلاصه

برنامه های MMT از زمانی که Dole & Nyswander برای اولین بار در دهه 60 گزارش داد به صدها هزار بیمار مبتلا به OUD کمک کرده است. اما می توان به افراد بیشتری کمک کرد و از مرگ و میر بیشتر و مصرف بیش از حد فنتانیل جلوگیری کرد. پزشکان باید متادون را برای OUD تجویز کنند، همانطور که می توانند بوپرنورفین را تجویز کنند. اگرچه MMT جان هزاران نفر را نجات داده است، اما یک درمان نیست. SUD و بیماری های روانپزشکی، به ویژه مسائل مربوط به محرک های روانی و افسردگی، به ترتیب در میان افراد مبتلا به OUD وجود دارد، و اگر درمان نشود، این بیماری های همراه بهبودی بیمار را تضعیف می کند.