به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، شرکت داسو-بریگت فرانسه در دهه ۷۰ میلادی پروژه ساخت جنگنده‌ای پیشرفته‌تر از میراژ ۲۰۰۰ را با نام میراژ ۴۰۰۰ آغاز کرد. این هواپیما که با هدف رقابت مستقیم با جنگنده‌های سنگین آمریکایی همچون اف-۱۵ ایگل طراحی شده بود، نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۷۹ انجام داد.

با طولی حدود ۱۸٫۷ متر و وزنی بیش از ۳۲ تن، میراژ ۴۰۰۰ دو موتوره از نوع SNECMA M53-P2 بود که توانایی رسیدن به سرعت ۲٫۲ ماخ و ارتفاع پروازی ۲۰ هزار متری را داشت. این جنگنده با استفاده از فناوری‌های نوین همچون بال‌های متحرک (کانارد) و کابین شیشه‌ای مجهز به نمایشگرهای چندمنظوره، از نظر تکنولوژیکی بسیار پیشرفته محسوب می‌شد.

چرا میراژ ۴۰۰۰ هرگز به میدان نبرد نرسید؟/ داستان جنگنده ای که با فناوری های نوین راه رافال را هموار کرد اما به تاریخ پیوست

با وجود علاقه‌مندی کشورهایی همچون عربستان سعودی و ایران به این پروژه، تحولات سیاسی منطقه و تمرکز نیروی هوایی فرانسه بر توسعه جنگنده رافال موجب شد تا پروژه میراژ ۴۰۰۰ در سال ۱۹۸۸ متوقف شود. تنها یک فروند از این جنگنده ساخته و به موزه هوایی پاریس منتقل شد.

کارشناسان معتقدند ویژگی‌ها و فناوری‌های توسعه یافته در میراژ ۴۰۰۰، نقش مهمی در طراحی و ساخت جنگنده رافال داشته و میراثی مهم در تاریخ هوانوردی نظامی فرانسه به شمار می‌آید.

اندیشه قرن را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.