علم به ما واکسن ، درمان های پزشکی صرفه جویی در زندگی ، پیشرفت های تکنولوژیکی و درک عمیق تر از رفتار انسان داده است. و با این حال ، با وجود این کمک های غیرقابل انکار ، به نظر می رسد عدم اعتماد عمومی به علم در همه زمانها قرار دارد.

شاید شما آن را متوجه شده باشید-ظهور نظریه های توطئه ، عدم تمایل به اعتماد به متخصصان ، نحوه “انجام تحقیقات خود” به یک فریاد نبرد در رسانه های اجتماعی تبدیل شده است (حتی وقتی “تحقیقات” مورد نظر یک پیمایش پنج دقیقه ای از طریق Reddit است).

بنابراین ، این شک و تردید چیست؟

برخی از آن ناشی از اشتباهات واقعی تاریخی است (علم سابقه کاملی ندارد) ، اما بخش اعظم بی اعتمادی امروز به دلیل اطلاعات نادرست ، تعصبات شناختی و ناراحتی عمیق با عدم اطمینان ناشی می شود.

بیایید تجزیه کنیم که چرا بی اعتمادی به علم در حال رشد است ، آنچه روانشناسی به ما می گوید که چرا مردم به اطلاعات نادرست اعتقاد دارند ، و چگونه می توانیم در دوره ای از شک و تردید علمی ، متفکران بهتر و مهم تر شویم.

چرا مردم بیش از هر زمان دیگری به علم بی اعتماد هستند؟

هیچ دلیل واحدی وجود ندارد ، اما چند عامل اصلی در حال تغییر تغییر هستند:

1. سونامی اطلاعات نادرست: رسانه های اجتماعی باعث شده است که اطلاعات دروغین سریعتر از واقعیت ها گسترش یابد – و مغز ما سیم کشی می شود تا آنچه را که مکرراً می بینیم باور کنیم.

2. تجدید نظر سادگی: علم می تواند کثیف باشد. با پیشرفت فناوری ما تکامل می یابد. مطالعات تجدید نظر می شود. اما اطلاعات غلط؟ این می تواند پاسخ های ساده و با اعتماد به نفس ارائه دهد زیرا به بار اثبات نمی رسد – این دقیقاً همان چیزی است که مردم هنگام مواجهه با عدم اطمینان می کنند.

3. تأثیر تجربه شخصی: مردم به داستانها به آمار اعتماد دارند. به عنوان مثال اگر کسی تجربه بدی با درمان داشته باشد ، ممکن است چندین دهه تحقیق در مورد مزایای آن را رد کند.

4. اشتباهات تاریخی ظن ایجاد می کنند: علم پیش از این اشتباه کرده است (به عنوان مثال ، آزمایش های روانشناختی غیر اخلاقی ، تحقیقات پزشکی مغرضانه) ، و این را برای شکاک ها آسانتر می کند که بگویند ، “ببینید؟ دانشمندان نمی دانند چه کاری انجام می دهند. “

5. مشکلات ارتباطی علمی: دانشمندان آموزش داده می شوند که محتاط باشند ، از زبان پیچیده استفاده کنند و یافته های موجود را با ظرافت ارائه دهند. در همین حال ، اطلاعات نادرست از طریق داستان پردازی جسورانه و عاطفی گسترش می یابد. حدس بزنید کدام یک می چسبد؟

روانشناسی اطلاعات نادرست: چرا افراد باهوش برای علم بد سقوط می کنند

اگر تا به حال فکر کرده اید که چرا افراد باهوش و تحصیل کرده به شبه علوم (یا نظریه های توطئه آشکار) اعتقاد دارند ، روانشناسی پاسخ هایی دارد.

تعصبات شناختی همه ما را مستعد تفکر معیوب می کند. چند مورد از بزرگترین مقصر:

• تعصب تأیید: ما به دنبال اطلاعاتی هستیم و ایمان داریم که با آنچه ما هماهنگ است پیش از این فکر کن
• اثر حقیقت توهم آور: هرچه چیزی بیشتر بشنویم ، احتمال دارد که آن را باور کنیم – حتی اگر نادرست باشد.
• اثر dunning-kruger: افراد با تخصص کم در یک موضوع اغلب دانش خود را بیش از حد ارزیابی می کنند (“من یک فیلم YouTube را در مورد شیمی مغز تماشا کردم ، بنابراین می دانم که در مورد چه چیزی صحبت می کنم.”).
• استدلال عاطفی: اگر چیزی احساس کردن درست است ، ما آن را باور داریم – حتی اگر داده ها در غیر این صورت بگویند.

این تعصبات فقط در نظریه پردازان توطئه یافت نمی شود – آنها تأثیر می گذارند همه از ما به همین دلیل پرتاب “حقایق” به سمت افراد ذهن را تغییر نمی دهد.

چگونه می توان با انتقاد بیشتر در مورد علم فکر کرد (بدون اینکه احساس غرق شدن کند)

اگر می خواهید بدون اینکه وارد تله اطلاعات غلط شوید ، آگاه باشید ، از کجا شروع می شود:

1. منبع را بررسی کنید: آیا این یک مطالعه همکار بررسی شده است یا یک Tiktok؟ آیا این تحقیقات در یک ژورنال معتبر منتشر شده است ، یا این یک پست وبلاگ است که توسط شخصی که دارای اعتبار است نوشته شده است؟

2. به دنبال اجماع علمی باشید ، نه مطالعات واحد: علم یک فرایند است ، نه یک مطالعه واحد. اگر یک یافته جدید با همه چیزهایی که قبلاً می دانستیم مغایرت داشته باشد ، احتمالاً هنوز کل داستان نیست.

3. از پاسخ های بیش از حد ساده احتیاط کنید: اگر چیزی ادعا کند “راز آنها نمی خواهند شما بدانید” ، احتمالاً در بهترین حالت گمراه کننده است و در بدترین حالت مضر است.

4- بپرسید: آیا این ادعا به ترس یا احساسات متکی است؟ پیام رسانی مبتنی بر ترس سریعتر از واقعیت ها گسترش می یابد. اگر چیزی باعث می شود قبل از به اشتراک گذاری احساس وحشت کنید ، مکث و بررسی کنید.

5. با عدم اطمینان راحت شوید: علم همیشه پاسخ های فوری و واضح ندارد – و این اشکالی ندارد. یادگیری نشستن با دانستن همه چیز بلافاصله یک مهارت است

علم کامل نیست ، اما بی اعتماد بودن آن کاملاً بدتر است

شک و تردید سالم است. بی اعتمادی کور نیست.

دفعه بعد که ادعای ویروسی را مشاهده می کنید که با ده ها سال تحقیق مغایرت دارد ، نفس بکشید. سؤال کنید بررسی واقعیت و از همه مهمتر – مایل به نشستن با پیچیدگی به جای جستجوی پاسخ های آسان.

از آنجا که اعتماد به علم خوب به معنای اعتقاد به هر آنچه می شنوید نیست – این مربوط به یادگیری چگونگی فکر کردن ، سؤال بهتر است و تشخیص می دهد که چه چیزی کاملاً اضافه نمی شود.