میل یک چیز کنجکاو است.

برخی از خواسته ها را می توان به راحتی برآورده کرد. ما می توانیم آنها را افراط کنیم و رضایت فوری دریافت کنیم. لذت هایی مانند یک وعده غذایی خوشمزه ، یک حمام گرم یا یک آهنگ مورد علاقه برای درک آنها ساده است – آنها باعث می شوند احساس خوبی داشته باشیم و بنابراین وقتی به راحتی نیاز داریم ، آنها را جستجو می کنیم.

خواسته های دیگر سیری ناپذیر است. افراط در آنها فقط از هوس اصرار برآورده می شود. رضایت غیرقابل دستیابی به نظر می رسد. این قلمرو اعتیاد و اجبار یا بسیاری از عادت ها و رفتارهای دیگر است که می تواند به یک تخلیه ناسالم بر کیفیت زندگی ما تبدیل شود. در بدترین موارد ، این می تواند به وضعیت ناامیدانه ای منجر به چیزی شود که به طور جدی مضر باشد.

همانطور که نویسنده آن Clendening فصاحت آن را بیان می کند (Clendening ، 2018):

وی گفت: “اعتیاد ، در بدترین حالت ، شبیه به سندرم استکهلم است. شما مانند یک گروگان هستید که یک محبت غیر منطقی برای Captor شما ایجاد کرده است. آنها می توانند از شما سوءاستفاده کنند ، شما را شکنجه کنند ، حتی تهدید کنند که شما را می کشد ، و شما به طور غیر قابل توضیح و مزاحم وفادار خواهید ماند. “

چرا این باید باشد؟ چرا باید یک آسیب پذیری در مغز ما ایجاد شود که باعث شود ما چیزهایی را که برای ما بد است بخواهیم ، چیزهایی که حتی دوست نداریم؟

خوب ، معلوم است که ، در یک سطح اساسی ، “مایل” و “دوست داشتن” عملکردهای جداگانه مغز هستند.

شادی تشویقی

انگیزه برای جستجوی چیزهایی که می خواهیم پدیده ای است که به آن معروف است شادی تشویقیبشر این تعریف می کند که پاداش های مطلوب چقدر است و توجه ما چقدر به آنها جلب می شود.

اگر به یک اتاق کثیف که در آن بستر پراکنده بود ، قدم می زدیم ، اما همچنین یک سکه های طلایی نیز وجود داشت ، بلافاصله آنها را متوجه می شدیم و می خواهیم آنها را انتخاب کنیم. اگر به اتاقی پر از مردم می رفتیم و شخصی که ما در آن خرد شدیم در بین جمعیت قرار داشت ، بلافاصله متوجه آنها می شدیم و می خواهیم آنها را انتخاب کنیم.

سیستم پاداش مغز این روند را تنظیم می کند. این سیستم در حدود یک خوشه از سلول ها در مغز میانی مستقر است که دوپامین را به عنوان سیگنال پاداش در بسیاری از مناطق دیگر مغز آزاد می کند – مهمتر از همه ، در سیستم لیمبیک و قشر جلوی مغز.

دیدگاه محبوب دوپامین این است که این ماده شیمیایی “خوب” است ، اما در واقع ، این واقعاً صحیح نیست. دوپامین در واقع یک سیگنال پیش بینی پاداش است – به ویژه ، سیگنال می دهد خطاها در پیش بینی پاداش (شولتز ، 2016).

سیگنالینگ دوپامین به ما امکان می دهد تا پاداش ها را بشناسیم ، یاد بگیریم که نشانه های خاص را در محیط ها با پاداش مرتبط کنیم ، و (از همه مهمتر در مورد تمایل) ما را به ایجاد پاداش انگیزه می دهیم.

دوپامین درایو “مایل” را فراهم می کند.

نقاط مهم هیدونیک

اگر طعم آب قند را به ماوس می دهید ، این یک چهره مشخص را ایجاد می کند که نشان می دهد این تجربه را بسیار دوست دارد. انسانها همین کار را می کنند. طعم شیرین یک احساس ذاتاً لذت بخش است.

این پاسخ لذت در منطقه ای از سیستم لیمبیک معروف به هسته Accumbens استوار است و می تواند به طور خاص در مناطق کوچک این ناحیه مغز کوچک که به عنوان “نقاط مهم هیدونیک” شناخته می شود ، نقشه برداری کرد (مورالس و بریج ، 2020). در این نقاط مهم ، انتشار دو انتقال دهنده عصبی مختلف – اندوکانابینوئیدها و اندورفین ها – احساس لذت را تنظیم می کند. به نظر می رسد این نقاط مهم هیدونیک واحد اصلی “دوست داشتن” در مغز است.

به طور معمول ، سیستم های خواسته و دوست داشتنی ما به طور مؤثر با هم کار می کنند. اگر در حال کاوش در محیط بودید و به یک میوه شیرین و خوشمزه رسیدید ، این یک تعجب لذت بخش است که به عنوان یک پاداش غیر منتظره ثبت می شود و باعث ایجاد سنبله از انتشار دوپامین می شود. این تجربه مثبت باعث می شود شما بیشتر بخواهید.

اگر به اندازه کافی میوه پیدا کردید ، یاد می گیرید درختی را که در آن رشد می کند ، بشناسید و به دنبال بیشتر آنها برای افزایش عرضه پاداش قندی باشید. در نهایت ، شما به باغ های خود پایان می دهید.

با این وجود ، بسیار مهم ، در حالی که می خواهید و دوست داشتنی به وضوح در مغز به هم وصل شده اند ، این واقعیت که آنها یک پایه عصبی شیمیایی متفاوتی دارند به این معنی است که می توانند بدون استفاده باشند.

حساسیت تشویقی

وقتی صحبت از اعتیاد می شود ، بیشتر مواد مخدر سوء استفاده مستقیم به این سیستم های مایل و دلخواه در مغز عمل می کنند و عملکرد مناسب آنها را از بین می برند. یک نتیجه این است که عملکرد درایو تمایل می تواند به طور گسترده ای تقویت شود.

در این سناریو ، درایو دوپامین در عین حال حساس می شود که بازخورد از مغز اجرایی در قشر قبل از فرونتال تضعیف می شود و بنابراین اصرار به جستجوی پاداش اعتیاد آور غیرقابل کنترل می شود. سیری ناپذیر

نقاط مهم هیدونیک که برای ثبت نام دوستانه استفاده می کردند ، حتی می توانند عملکرد معکوس را برای سیگنال دوست نداشتن داشته باشند ، اما درایو بی امان بدون در نظر گرفتن ادامه دارد. این پدیده فراری که می خواهد “حساسیت تشویقی” نامیده شده است و احتمالاً بخش مهمی از انتقال به اعتیاد خواهد بود (بریج و رابینسون ، 2016).

حتی بدون آن افراطی از بی ثباتی ، این یک تجربه روزمره است که خودمان را بخواهیم چیزی را بخواهیم که می دانیم برای ما خوب نیست و دیگر از آن لذت نمی بریم.

بنابراین ، اگر تا به حال فکر کرده اید که چرا نمی توانید از بررسی رسانه های اجتماعی جلوگیری کنید ، حتی اگر این باعث عصبانیت و افسردگی شما شود ، نمی توانید از بازگشت به یک عاشق که با شما بد رفتار می کند ، متوقف شود ، یا نمی توانید از ریختن لیوان شراب دیگر علیرغم اینکه می دانید پشیمان خواهید شد ، در اینجا جواب شما را می دهد ، پس از آن پاسخ شما می تواند مدت ها پس از اینکه دلخواه شما را دوست دارید شلیک کنید.