[ad_1] اگر 93706 می توانست صحبت کند ، گریه می کند. این به شما در مورد کودکانی که در متل می خوابند به شما می گوید. در مورد دانش آموزانی که قبل از خواندن “بد” برچسب خورده اند. درباره بزرگان خیلی زود دفن شده است. این به شما می گو...
[ad_1]
اگر 93706 می توانست صحبت کند ، گریه می کند. این به شما در مورد کودکانی که در متل می خوابند به شما می گوید. در مورد دانش آموزانی که قبل از خواندن “بد” برچسب خورده اند. درباره بزرگان خیلی زود دفن شده است. این به شما می گوید که چگونه تروما در اینجا نادر نیست – هوا است. و اینکه چگونه شفابخشی هرگز مانند چیزی که ما برای دسترسی به آن نبودیم احساس نکرده است. حداقل ، نه از طریق سیستمهایی که به ما داده شد.
زیرا در جاهایی مانند 93706 – در جنوب غربی فرسنو ، و در میان کدهای زیپ مانند آن – ما فقط از بیماری نمی میریم. ما از قطع ارتباط می میریم. از برکناری از سیستم هایی که درد ما را آسیب می بینند و بقا ما را صدا می کنند وابسته بهبشر
این نشان دهنده آنچه اتفاق می افتد هنگامی که فقر به عنوان آسیب شناسی رفتار می شود. هنگامی که تروما به جای درک مجازات مجازات می شود. وقتی فرهنگ به جای افتخار پاک می شود. هنگامی که انعطاف پذیری خواسته می شود ، اما تعمیر رد می شود. این کد پستی میکروسکوپی از آنچه در سراسر ایالات متحده و کره زمین در حال آشکار شدن است – از برانکس تا باتون روژ ، اوکلند تا اواکساکا است. ممکن است نام و مرزها تغییر کند ، اما داستان با دلهره آشنا است.
هر جا که جوامع از آن استفاده نمی شوند ، بیش از حد و تحت شنیدن قرار می گیرند ، همان حقیقت را تکرار می کند: مردم مورد مراقبت قرار نمی گیرند-آنها اداره می شوند. اما اگر بتوانیم در اینجا شفابخشی ایجاد کنیم ، جایی که شانس انباشته شده و زخم ها عمیق هستند ، می توانیم آن را در هر مکانی بسازیم. زیرا طرح به جغرافیا گره خورده است. این به حقیقت گره خورده است.
از آنجا که حقیقت این است: هر جامعه ای منتظر مراقبت است که احساس بالینی نمی کند – مانند خانه احساس می شود.
بیایید آن را آنچه در آن است بنامیم: ما پوچ را عادی کرده ایم.
در 93706:
و با این حال ، ما چه پیشنهادی داریم؟ کلینیک های بیش از حد. لنت های تجویز مراجعه به لیست های انتظار. معیارهایی که انطباق را اندازه می گیرند ، نه اتصال. ما وقتی مردم شکاف هایی را که با طراحی حک شده اند ، غافلگیر می شویم. سیستم خراب نیست. از این طریق ساخته شده است. ادامه کار مانند آن ممکن است روزی ما را نجات دهد؟ این استراتژی نیست. این جنون است.
ما به یک برنامه دیگر احتیاج نداریم ، ما به مراقبت از روح نیاز داریم
خلبان دیگری نیست. شکل تروما دیگری نیست. ابتکار دیگری با یک برچسب نیست. ما به تغییر پارادایم نیاز داریم. ما به مراقبت از روح احتیاج داریم. مراقبت از روح هنگامی اتفاق می افتد که شفابخشی شود ، نه فقط بالینی. وقتی دارو دیده می شود. وقتی سلامتی به معنای یادآوری کیست ، اثبات نمی کند که “سازگار” هستید. وقتی مقدس جایگزین استریل می شود. هنگامی که فرهنگ برنامه درسی است و بزرگان متخصص هستند.
در سال 93706 و هر جامعه ای مانند آن ، این نوآوری نیست. این بقا است.
چه مراقبت از روح به نظر می رسد
1. مراکز مراقبت از روح
شفابخشی نباید مانند راه رفتن به یک کلینیک باشد. باید احساس کند که به آشپزخانه مادربزرگ خود می روید.
آرایشگاه ها کلیساها سالن های ورزشی مدرسه. این مکانهایی است که مردم ما قبلاً جمع می کنند. بیایید آنها را در آنجا ملاقات کنیم. کارکنان پزشکان ، بله. بلکه بزرگان ، مروج (مشاوران فرهنگی) ، رهبران قبلاً زندانی و مربیان همسالان.
نه فضاهای استریل ، آنهایی که مقدس هستند.
2. یک نیروی کار شفابخش
بیایید کسانی را که زندگی کرده اند آموزش دهیم – نه فقط با مدرک ، بلکه با خرد زندگی. کسانی که می دانند از هم جدا شدن چیست و چه چیزی لازم است که خود را به هم بخورید.
این مربوط به اعتبارنامه نیست. این در مورد اعتبار در جامعه است.
3. مدارس شفابخش
مدارس می توانند مراکز درمانی باشند ، نه آسیب.
کلاسهای درس باید سواد عاطفی ، دانش اجدادی و تنظیم سیستم عصبی را آموزش دهند ، نه فقط نمرات آزمون. آیین قصه گویی. هنر نفس کشیدن این همان چیزی است که آموزش آزادانه به نظر می رسد (خلیفه و همکاران ، 2019).
4. شفابخشی مستقر در زمین
شفابخشی در حرکت ، در خاک ، در ریتم اتفاق می افتد.
باغ ها غذاهای اجدادی. مراسم طبل زدن دعا وقتی به زمین باز می گردیم ، به خودمان برمی گردیم (هنسون و همکاران ، 2021).
5. بهبودی متفاوت
معیارهای سنتی آنچه مهم است را از دست می دهد. ما در کادر انتخابی بهبود نمی یابیم.
ما در روابط بهبود می یابیم. در عزت در احساس ایمنی و ارتباط.
بیایید شروع به اندازه گیری آنچه مهم است: آیا مردم دوباره کامل می شوند؟
6. محافل حاکمیت
شفابخشی نمی تواند از بالا به پایین باشد. این می تواند به رهبری جامعه باشد.
شوراهای مقدس بزرگان ، جوانان ، بازماندگان و متخصصان فرهنگی باید تعریف کنند که موفقیت به نظر می رسد و تصمیم می گیرد که چگونه منابع جریان می یابد.
7. روایت را تغییر دهید
ما شکسته نیستیم. ما شکسته شده ایم. و از طریق آن باز ، چراغ وارد می شود. این فقط مربوط به از دست دادن نیست. این در مورد میراث است.
آنچه واقعاً می گوییم
ما علائم گیج کننده ای را با داستان انجام داده ایم. ما دارویی را انجام داده ایم که چه فرهنگ می تواند بهبود یابد. ما در حال تماشای مردم در حال مرگ هستیم – نه از بیماری ، بلکه از قطع ارتباط و غفلت.
ما فقط روایت را بازنویسی نمی کنیم. ما در حال افشای دستگاه هستیم و ارتباط انسانی را به عنوان پادزهر ارائه می دهیم.
ما به مجوز احتیاج نداریم ، به یکدیگر احتیاج داریم
من در هر طرف این سیستم نشسته ام: به عنوان مدیر مدرسه. یک مددکار اجتماعی یک کارگزار فرهنگی. یک درمانگر به کمک روانگردان. و من همان حقیقت را دیده ام ، بارها و بارها: سیستم ها مردم را بهبود نمی بخشند. مردم انجام می دهند. و مردم به فضا احتیاج دارند. روح ایمنی داستان. آنها باید احساس نگه داشتن داشته باشند ، نه از بین بروند. آنها به مراقبت از روح احتیاج دارند.
اگر بتوانیم در اینجا بهبود یابیم ، می توانیم در هر جایی بهبود یابیم
93706 میکروسکوپ است. اگر بتوانیم در اینجا شفابخشی ایجاد کنیم ، در یکی از کدهای زیپ کم ارزش در کالیفرنیا ، می توانیم آن را در هر مکانی بسازیم. چون اینجا چه می سازیم؟ این خیریه نیست. این یک مطالعه موردی نیست. این آینده است.
[ad_2]
