پسر تیم والز دارای اختلال یادگیری غیرکلامی است. رسانه ها به دقت توضیح دادند که چرا اغلب اشتباه گرفته می شود.

منبع: Gage Skidmore/Wikimedia

گاس والز، پسر تیم والز، نامزد معاون ریاست جمهوری، در کنوانسیون ملی دموکرات ها با واکنش عاطفی خود به فریاد پدرش به خانواده اش، یک ستاره برجسته بود. تیم والز از صحنه کنوانسیون اعلام کرد: “هوپ، گاس و گوئن، شما تمام دنیای من هستید و من شما را دوست دارم.” گاس بلند شد و بلند شد و فریاد زد: «این پدر من است!» بسیاری از داستان های رسانه ای در مورد آن نمایش دلگرم کننده شامل این واقعیت بود که گاس یک اختلال یادگیری غیرکلامی دارد.

وضوح در روزنامه نگاری

قبلاً در مورد نمونه‌ای از یک نویسنده علمی در حال تصحیح اطلاعات نادرست که سهواً در یک پست به اشتراک گذاشته بود، نوشتیم. داستان گاس والز اندکی متفاوت است: این یک نمونه درخشان از خبرنگارانی است که با توضیح این اختلال به عنوان بخشی از گزارش خود، از تصورات نادرست احتمالی پیشی می گیرند.

به نظر می رسد “اختلال یادگیری غیرکلامی” دلالت بر این دارد که فردی در واقع غیرکلامی است – که نمی تواند صحبت کند. اما اصلاً اینطور نیست. فرهنگ لغت انجمن روان‌شناسی آمریکا اختلالات یادگیری غیرکلامی را اینگونه تعریف می‌کند: «با مهارت‌های محدود در تفکر انتقادی و نقص در پردازش اطلاعات غیرکلامی مشخص می‌شود». در این تعریف اشاره شده است که این اختلال می تواند بر عملکرد تحصیلی، توانایی های دیداری-فضایی و حرکتی و عملکرد اجتماعی و عاطفی تأثیر بگذارد.

بحث در مورد گاس والز و اختلال یادگیری غیرکلامی، در بسیاری از رسانه‌ها، به طرز شگفت‌انگیزی با ظرافت همراه بوده است. همانطور که تیم والز و همسرش گوئن گفتند مردم مجله، “زمان می برد، اما چیزی که بلافاصله برای ما روشن شد این بود که وضعیت گاس یک پسرفت نیست، بلکه قدرت مخفی اوست.” والزها نقاط قوت گاس را برجسته کردند و خاطرنشان کردند که او “باهوش است، از جزئیاتی که بسیاری از ما از آنها عبور می کنیم بسیار آگاه است، و مهمتر از همه، او یک پسر و برادر عالی است.” مایه دلگرمی است که بسیاری از خبرگزاری ها این جزئیات را در مورد گاس، و نه فقط یک جنبه از زندگی او، درج کردند.

در واقع، بسیاری از روزنامه نگاران مراقب بودند که این اختلال را به عنوان بخشی از گزارش خود توضیح دهند. آنها همچنین شامل جزئیاتی در مورد نقاط قوت گاس والز و جزئیاتی درباره او به عنوان فردی بودند که فراتر از اختلال یادگیری او بود.

فقط به عنوان یک مثال (از نمونه های بسیار زیاد)، نیویورک تایمز خبرنگار Callie Holtermann به دقت توضیح داد: «اختلالات یادگیری غیرکلامی بر توانایی فرد برای پردازش الگوهای بصری و اجتماعی تأثیر می گذارد. (این یک تصور غلط رایج است که افراد مبتلا به اختلالات یادگیری غیرکلامی صحبت نمی کنند.) علاوه بر این، هولترمن به نقل از مردم مقاله در مورد قدرت مخفی گاس

قدرت توضیحات پیشگیرانه

البته روزنامه نگارانی مانند هولترمن اصلاحیه ای صادر نکردند. اما، شاید، آنها از یکی دوری می کردند.

یک مطالعه، یک متاآنالیز (یک تکنیک آماری که یافته‌های بسیاری از مطالعات مختلف را ترکیب می‌کند، یک تکنیک تحقیقاتی که قبلاً توضیح داده‌ایم)، تأکید کرد که اصلاحات مؤثر نمی‌توانند ظریف باشند (والتر و مورفی، 2018). باز هم، این یک تصحیح نبود، اما این مثال با این تحقیق مطابقت دارد. گنجاندن پیشگیرانه اطلاعات صحیح نامحسوس نبود. روزنامه نگارانی مانند هولترمن اشاره کرد تصور غلط رایج درست مانند آنها تصحیح شد آن برداشت نادرست

آنها همچنین، همانطور که در مردم مقاله، اشاره کرد که چرا این تصور نادرست رخ می دهد. یک جمله در آن قطعه باعث سردرگمی در نام این اختلال می شود: “غیر کلامی” در این مورد با “غیر صحبت کردن” یکی نیست.

به گفته محققان متاآنالیز، “اگر اطلاعات بدون ارائه توضیح جایگزین پس گرفته شود، درک افراد از یک موضوع ممکن است منسجم نباشد و آنها را به انکار اطلاعات جدید و بازگرداندن باورهایی که قبل از پس گرفتن وجود داشته اند، سوق دهد.” گنجاندن پیشگیرانه توضیحات از چرا سردرگمی در مورد اختلال یادگیری غیرکلامی، همراه با توضیحات واضح در مورد وجود دارد چی در واقع چنین است، به‌طور هوشمندانه و واضح، نیاز به هرگونه پس‌گیری یا اصلاح آینده را از بین می‌برد.