وقتی صحبت از کودکان می شود ، به دلیل ماهیت لقاح داخلی ، زنان می توانند یقین داشته باشند که کودک مال آنهاست ، اما مردان نمی توانند. به عبارت دیگر ، همیشه این احتمال وجود دارد که مرد دیگری تخم زن را بارور کند. برآورد کودکانی که پدران ژنتیکی متفاوت از پدران ادعا شده خود دارند ، حدود 10 ٪ است.

یکی از منابع اطلاعاتی که مردان برای تعیین احتمال پدر ژنتیکی از آن استفاده می کنند ، برداشت از شباهت جسمی کودک است. تحقیقات نشان داده است که پدرانی که درک می کنند که فرزندانشان شبیه به آنها هستند ، بیشتر در این کودکان سرمایه گذاری می کنند – برای مثال ، با گذراندن وقت بیشتر با آنها و با ارائه والدین پشتیبانی کننده و درگیر تر.

یک مقاله علمی جدید که امروز منتشر شده است (که در آن من یک نویسنده هستم) با هدف بررسی اینکه آیا مادران در طول سونوگرافی ادعا می کنند که جنین بیشتر شبیه پدر است. حتی با چنین اطلاعات دیداری محدود ، پیش بینی کردیم که مادران بیشتر می گویند که جنین در تلاش برای اطمینان از پدر و مادر شبیه پدر است.

علاوه بر ادراک از شباهت کودک ، مردان همچنین از اطلاعاتی در مورد وفاداری و اعتماد به نفس شریک زندگی خود استفاده می کنند تا مشخص کنند که چقدر احتمال دارد که پدر بیولوژیکی باشند. به عنوان مثال ، یک مطالعه نشان داد که درک مردان از وفاداری شریک زندگی آنها سرمایه گذاری والدین آنها را پیش بینی می کند. ازدواج راهی است که در آن زوجین وفاداری را به یکدیگر متعهد کردند. در واقع ، در حالی که خیانت در زوج های متاهل اتفاق می افتد ، بروز تقلب بسیار پایین تر از آن است که در زوج های مجرد وجود دارد. بنابراین ، برای این مطالعه ، ما همچنین هدف ما بررسی تفاوت بین والدینی که متاهل بودند و والدینی که نبودند ، بررسی شد. ما پیش بینی کردیم که در بین والدین بی سرپرست ، مادران حتی بیشتر می گویند که جنین شبیه پدر است.

230 شرکت کننده در یک کلینیک زنان و زایمان ، بیشتر در طی سونوگرافی روزمره بارداری 20 هفته ای خود استخدام شدند. اگر آنها تصمیم به شرکت داشتند ، به آنها پرسشنامه داده شد و سپس سونوگرافی خود را فراخواند. هنگامی که جنین در تصویربرداری 2D قابل مشاهده بود ، اگر مادر بیولوژیکی و پدر بیولوژیکی در اتاق سونوگرافی قرار داشته باشند (طبق پاسخ پرسشنامه شرکت کنندگان) ، تکنسین سونوگرافی از آنها می پرسد “چه کسی فکر می کنید کودک به نظر می رسد؟” و پاسخ های آنها را ضبط می کند.

ما دریافتیم که پدران به همان اندازه که می گویند جنین شبیه خود (49 ٪) است ، می گویند که جنین شبیه مادر است (51 ٪). با این حال ، مادران به طور قابل توجهی بیشتر می گفتند که جنین شبیه پدر است تا اینکه بگویند جنین شبیه خود است. در حقیقت ، 26 ٪ گفتند كه جنین شباهت دارد و 74 ٪ گفتند كه جنین شبیه پدر است. علاوه بر این ، مادرانی که ازدواج نکرده اند حتی بیشتر از این می گویند که جنین نسبت به مادران متاهل شبیه پدر است. به طور خاص ، 93 ٪ از زنان بی سرپرست گفتند که جنین شبیه پدر است.

شواهد حاصل از این مطالعه جدید این فرضیه را تأیید می کند که مادران بیشتر می گویند که جنین شبیه پدر است. اگر جنین ها در واقع شبیه پدران بودند ، پدران نیز باید بیشتر بگویند که جنین مانند آنها به نظر می رسد. با این حال ، ما متوجه نشدیم که اینگونه است. در عوض ، ما فقط این تأثیر را با مادران دیدیم ، نشان می دهد که تعصب ناخودآگاه در مشاهدات مادران در مورد شباهت با پدران ، شباهت واقعی را نشان نمی دهد. این توسط تحقیقات دیگر پشتیبانی می شود که نشان می دهد وقتی از شرکت کنندگان نامربوط خواسته می شد عکس های والدین را با نوزادان مطابقت دهند ، در تطبیق مادران نسبت به پدران دقیق تر بودند.

در نتیجه ، این مطالعه جدید شواهدی را ارائه می دهد که حتی با داشتن اطلاعات بصری بسیار محدود ، مادران نسبت به ادعای شباهت پدرانه تعصب دارند. این تعصب احتمالاً سازگاری است که به مادران کمک می کند تا در فرزندان متولد نشده خود سرمایه گذاری کنند زیرا پدرانی که معتقدند فرزندانشان شبیه آنها هستند سرمایه گذاری بیشتری در آن کودکان انجام می دهند.

مطالعه “بررسی ادراک از شباهت جنین“نویسنده امی مولن ، سونیا کروفل ، لورن مربی ، و خودم امروز در مجله علمی منتشر شدیم تکامل و رفتار انسان.