معمولاً با چیز بزرگی شروع نمی شود. این ممکن است یک نظری باشد مانند ، “شما واقعاً به آن چیزها اعتقاد ندارید ،؟” وقتی شمع را برای اجداد خود روشن می کنید. یا ابرو بلند شده وقتی توضیح می دهید که چرا احساس گناه می کنید به خاطر مراقبت از مراقبت از خود یا خرید چیزی برای خودتان احساس گناه می کنید. ممکن است وقتی به زبان مادری خود تغییر می دهید تا با خانواده خود صحبت کنید یا وقتی وقت می گیرید تا در مورد چیزی به آنها کمک کنید ، به عنوان بی حوصلگی یا رول چشم ظاهر شود. این ممکن است یک پیشنهاد خوب باشد که شاید زمان آن رسیده باشد که از آن سنتی که نسل ها در خانواده شما بوده اند ، یا سکوت ناخوشایند را در مورد ایمان خود رها کنیم.

این همان چیزی است که من به عنوان نورپردازی فرهنگی درک کرده ام – فرسایش ساکت و غالباً غیر عمدی هویت فرهنگی کسی در چارچوب یک رابطه نزدیک. در ریشه خود ، چراغ گاز فرهنگی یک پیام واضح و ناگفته را ارائه می دهد: داستان شما برای من معنی ندارد ، بنابراین مهم نیست. این نشان می دهد که پیشینه شما نامعتبر است ، سنت های شما بی ربط ، احساسات شما در مورد چیزی غیر منطقی است. این می تواند باعث شود که آیا ارزش ها و سنت هایی که با آنها مطرح شده اید به نوعی کمتر تکامل یافته است.

و هنگامی که این ارزش ها توسط شخصی که دوستش دارید مورد سؤال قرار می گیرد ، می تواند احساس تضاد را به شما بدهد و نتواند توضیح دهد که چرا شما را آزار می دهد.

چرا نام آن خیلی سخت است

نامگذاری چراغ های گازی فرهنگی تا حدودی سخت است ، زیرا هیچ فیلمنامه ای برای آن وجود ندارد. و هنگامی که پیام های مربوط به تربیت خود لایه بندی و متناقض بود ، حل کردن حتی سخت تر است. به شخص خود تبدیل شوید اما هرگز خیلی دور از ذهن نیستید. جذب کنید ، اما ریشه های خود را فراموش نکنید. انتخاب های خود را انجام دهید اما در مورد همه چیز با ما مشورت کنید.

بودن این، بلکه باشد که

بنابراین وقتی کسی که دوستش دارید می گوید ، “من نمی دانم که چرا هر روز با مادرتان تماس می گیرید” ، سخت است که آنچه را که دقیقاً احساس می کنید ، ناخن بزنید ، چه رسد به اینکه کلمات را پیدا کنید.

و هنوز هم سعی می کنید به آنها کمک کنید تا درک کنند. شما داستان را کوچک می کنید ، تجربه خود را به زبانی که می توانند درک کنند ، ترجمه می کنید ، شاید از زیبایی ، مقدس ، زیبایی پیچیده منشأ خود خارج شوید. شما امیدوارید که بارها و بارها ، اگر آن را توضیح دهید فقط راه درست، آنها در نهایت آن را دریافت می کنند. آنها به داستان شما می روند و نه تنها آنچه را می بینید می بینند بلکه از آن قدردانی می کنند. شاید حتی از آن بیاموزید.

اما هنگامی که تلاش های شما دائماً با سردرگمی و برکناری روبرو می شود – “ببخشید ، من فقط آن را نمی گیرم”. شاید من خیلی حساس باشم. شاید من نیاز به شل شدن داشته باشم. شاید عجیب باشد که من هنوز احساس مسئولیت کمک به خانواده ام می کنم.

و این چیز موذیانه ای در مورد تأثیر از چراغهای گازی فرهنگی. نظرات ساده لزوماً به یک مسابقه فریاد بین شما افزایش نمی یابد. این اثر به طرز چشمگیری دزدکی است. در گوشه و کنار منتظر می ماند تا اینکه خود شک و تردید شما بلندتر از احساس حقیقت شما صحبت کند و باعث شود شما چیزهایی را که شما را شکل داده است ، شیوه هایی که به شما آموزش داده شده است ، زیر سوال ببرید.

این تردید می تواند به احساس تنهایی منجر شود ، به درد آرام و دوست داشتن کسی که از خاک شما احترام نمی گذارد – که داستانهایی را که شما را شکل داده است ، میراث شما حمل می کند ، صدای کسانی که قبلاً آمده اند ، زیر سوال می برد.

مسیر درک

بعضی اوقات شخصی که چراغ گاز را انجام می دهد حتی متوجه نمی شود که آنها این کار را انجام می دهند. آنها ممکن است خود را منطقی یا مترقی بدانند ، کاملاً در تاریکی در مورد چگونگی شکل گیری لنز آنها با امتیاز یا هنجارهای مختلف. آنها ممکن است واقعاً اعتقاد داشته باشند که با تلاش برای رهایی شما از گناه یا تعهد ، به شما کمک می کنند – بدون اینکه متوجه شوند که این احساسات عمیقاً با عشق و هویت گره خورده اند.

و با این حال ، این بدان معنی نیست که شما باید از این رابطه دست بکشید. نورپردازی فرهنگی ، مانند هرگونه آسیب رابطه ، می تواند نامگذاری ، بسته بندی شده و بهبود یابد –اگر هر دو نفر مایل به انجام کار هستند.

با پرسیدن از خود شروع کنید: من کی هستم که من خود را برای آسایش شخص دیگری متوقف می کنم؟

انتظار نداشته باشید که جواب همه یکباره بیاید. با گذشت زمان ، به آرامی آشکار می شود ، همانطور که شما شروع به چرخش به سمت داخل می کنید و آنچه را که احساس می کند واقعی است ، شناسایی می کنید. چه اعتقاداتی هنوز در هسته شما طنین انداز است – و کدام یک به سادگی به شما تحویل داده شده است؟ چه بخش هایی از فرهنگ شما مانند خانه احساس می کنند ، و کدام یک از آنها احساس سنگین می کنند ، بدون انتخاب به ارث می رسند؟ چه چیزی را نگه می دارید زیرا هنوز هم شما را به زمین می اندازد – و از چه چیزی می ترسید که رها کنید ، حتی اگر دیگر متناسب نباشد؟

این در مورد رها کردن ریشه های شما نیست ، و همچنین در مورد چسبیدن به همه چیز از گناه یا ترس نیست. این در مورد تشخیص است ، در مورد روند آمدن به خانه با گوش دادن به کنجکاوی ، نه ترس.

و هنگامی که برخی از وضوح را پیدا کردید ، به اشتراک گذاشتن آن با شخصی که شما را دوست دارد آسان تر خواهد بود. نه از مکانی برای دفاع ، و مطمئناً برای اثبات چیزی بلکه دعوت از آنها به درک عمیق تر.

ممکن است بگویید: “من زیاد فکر کرده ام که از کجا آمده ام و چه چیزی را می خواهم پیش ببرد. برخی از آن فرهنگی است ، برخی از آن معنوی است – و اگر شما آن را به طور کامل دریافت نکنید ، اشکالی ندارد. اما من به شما نیاز دارم که به من احترام بگذارد.” یا:“من می خواهم از انجام کارها به گناه برای انجام آنها از عشق تغییر کنم ، و بدون اینکه احساس قضاوت کنم ، به فضا نیاز دارم تا این مسئله را کشف کنم.”

این نوع مکالمات لازم نیست که منجر به توافق شوند – فقط به تمایل عمیق تر برای داشتن فضای برای تجربیات یکدیگر.

اگر شما کسی بوده اید که چراغ گاز را انجام می دهید – شاید ناخواسته – این دعوت شما برای تکیه با فروتنی و کنجکاوی است ، نه قضاوت. سؤال کنید ، و هنگامی که آنها سنت ها ، ایمان یا روابط خانوادگی خود را به اشتراک می گذارند ، به یاد داشته باشید که این مربوط به توافق نیست. این در مورد احترام به عزت شخصی است که دوستش دارید.

پایان

چراغهای گاز فرهنگی فقط مربوط به کلمات نیست ؛ این در مورد تعلق است. این در مورد غم و اندوه آرام است که باید عشق خود را به مردم ، سنت های خود ، شیوه حضور در جهان توضیح دهید. اما شفابخشی از لحظه ای که درخواست اجازه کامل بودن را متوقف می کند ، آغاز می شود. این از زمانی شروع می شود که به یاد داشته باشید که داستان شما نیازی به ساده بودن مقدس نیست. و این ادامه می یابد که شخصی که شما دوست دارید تصمیم به لاغر شدن در آن بخواهد – نه برای رفع یا سؤال کردن ، بلکه شاهد شما باشد ، به شما احترام بگذارد ، چه چیزی را به شما شکل داده است ، و جایی برای همه آن فراهم می کند.