هرچه تعداد بیشتری از افراد برای ساختن خانواده های خود به اهدای تخم مرغ و اسپرم روی آورند ، احتمال افراد اهدا کننده اهدا کننده با خواهر و برادرهای نیمه خود افزایش می یابد. برخی از والدین شفافیت را در آغوش می گیرند و آشکارا در مورد منشأ کودک از ابتدا بحث می کنند و با خوشحالی از نیم خواهر و برادر در حلقه خانواده کودک قرار می گیرند. برخی دیگر با پیچیدگی های افشای اطلاعات روبرو می شوند ، که اغلب تصمیم می گیرند حقیقت را پنهان نگه دارند. این تصمیم می تواند به یک شبکه درهم و برهم از نیمه حقایق و حذفیات منجر شود ، به ویژه هنگامی که والدین برای دیدار با خانواده های نیمه خواهر و برادر باز هستند.

نسبتاً ناشناخته

تصور کنید که یک زمین بازی با هرج و مرج شاد کودک بازی می کند. دو خانواده ، که به ظاهر با علاقه های مشترک یا شاید یک ارتباط مدرسه جمع شده اند ، بچه هایشان را سرگرم می کنند و با یکدیگر درگیر می شوند. در زیر این صحنه به ظاهر معمولی ممکن است یک حقیقت پیچیده و ناگفته باشد. این کودکان یک ارتباط بیولوژیکی به مراتب عمیق تر از دوستی به اشتراک می گذارند ، و عمداً در رازداری قرار گرفته است. آنها نیمه خواهر و برادر هستند ، با همان اسپرم یا اهدا کننده تخم مرغ تصور می شوند ، و والدین آنها بدون آشکار کردن داستان کامل میراث ژنتیکی مشترک خود ، این نمایشنامه را ارکستر کرده اند. یک مجموعه والدین بر راز اصرار داشته اند. این سناریو ، گرچه جهانی آشنا نیست ، اما به دور از نادر است. چرا والدین از این فریب راحت هستند؟

انگیزه های این ملاقات های پنهان ممکن است خوب باشد. بعضی اوقات ، والدین بر این باورند که آنها فرزندان خود را از حقیقت محافظت می کنند که از نظر عاطفی مجهز نیستند. آنها ارتباط نیمه خواهر و برادر را بسیار پیچیده یا دردناک می دانند که آشکار می شوند ، و خواهران و برادران را به عنوان دوستان یا پسر عموی معرفی می کنند و ادعا می کنند که درک بچه ها راحت تر است. حقیقت این است که خواهر و برادرهای نیمی از بسیاری از روابط خانوادگی مشترک دیگر برای توضیح پیچیده تر نیستند.

عادلانه غیرقانونی یا اشتباه پنهان است؟

والدین بعضی اوقات می ترسند که فرزندان اهدا کننده آنها متفاوت یا ننگ احساس کنند ، اما نگرانی های آنها معمولاً بیشتر در مورد عواقب اجتماعی برای خود است. ناامنی و مبارزات با احساس خجالت یا شرم در مورد دلایل استفاده از اهدا کننده (به عنوان مثال ، ناباروری) توضیحات متداول برای دروغ است. یک هویت ناخواسته می تواند حس خود را به شدت زخمی کند ، بنابراین محافظت از خود در برابر قضاوت می تواند تمایل به صداقت در خانواده را نادیده بگیرد ، زیرا والدین می ترسند که “کمتر از” درک شوند. برای بسیاری ، روی آوردن به مفهوم اهدا کننده مملو از احساسات پیچیده ، از جمله اندوه ، عدم کفایت یا احساسات حل نشده در مورد ناباروری است. تصدیق نقش اهدا کننده می تواند مانند پذیرش آنها باشد درک شده کاستی ها ، خواه این ناباروری باشد و چه شریک زندگی نداشته باشد. آنها ممکن است اعتقاد داشته باشند که با پنهان نگه داشتن حقیقت ، احساس عادی بودن و کنترل روایت خانواده خود را حفظ می کنند.

یک بار عاطفی

با این حال ، این رازداری با ذکاوت می تواند بار عاطفی قابل توجهی ایجاد کند ، به ویژه برای کودک که از برداشت اهدا کننده خود آگاه است. وزن آن دانش را تصور کنید ، آگاهی از اینکه کودک در کنار آنها می خندد فقط یک دوست نیست بلکه یک خویشاوند بیولوژیکی است. کودک در یک وضعیت غیرممکن قرار می گیرد ، مجبور به شرکت در یک کاراکتر می شود و اساساً از او خواسته می شود که با نادیده گرفتن خواهر و برادر خود دروغ بگویند. این می تواند به احساس انزوا ، گناه و سردرگمی منجر شود. کودک ممکن است با سؤالات هویت ، تعلق و ماهیت خانواده مبارزه کند. راز مانند یک سنگ سنگین ، می تواند بر وجدان خود وزن داشته باشد و بین دنیای درونی آنها و ظاهر بیرونی عادی ایجاد شود. آنها ممکن است با این که چرا در این شرایط دروغ گفتن با والدینشان خوب است ، دست و پنجه نرم کنند.

پتانسیل سقوط آینده برای کودکان از پیوند ژنتیکی مشترک آنها بی خبر است. شانس حقیقت در حال ظهور از طریق آزمایش DNA گاه به گاه یا یک تحقیق پزشکی در حال رشد است. وقتی حقیقت آشکار شود ، همانطور که اغلب وجود دارد ، عواقب می تواند ویران کننده باشد. کودکان ممکن است احساس خیانت کنند ، نه تنها توسط والدین خود بلکه توسط نیم خواهر و برادرهایی که معتقدند به سادگی دوست بودند. روایتی با دقت ساخته شده از تاریخ خانواده آنها فرو می رود و احساس عصبانیت ، نارضایتی و حس عمیق از دست دادن را پشت سر می گذارد. اعتماد بین والدین و فرزند ، که با زحمت در طی سالها ساخته شده است ، می تواند به شدت آسیب دیده باشد.

محافظت از چه کسی؟

استدلال برای حفظ رازداری اغلب بر این ادعا است که از کودک محافظت می کند. با این حال ، تحقیقات به طور مداوم نشان می دهد که کودکان می توانند ساختارهای پیچیده خانواده را با توضیحات و پشتیبانی متناسب با سن درک کنند. ارتباطات باز و صادقانه در مورد مفهوم اهدا کننده ، درست از ابتدا ، اعتماد را تقویت می کند و پیوند والدین و فرزند را تقویت می کند. برعکس ، محرمانه به بی اعتمادی می پردازد و می تواند بر رفاه عاطفی کودک تأثیر منفی بگذارد.

ملاحظات اخلاقی پیرامون جلسات پنهان نیز قابل توجه است. در حالی که والدین حق دارند در مورد خانواده خود تصمیم گیری کنند ، اما حق ندارند از اطلاعات مهم در مورد هویت کودک خودداری کنند. کودک حق دارد منشأ ژنتیکی خود را بشناسد ، که به طور فزاینده ای در چارچوب های اخلاقی (اگر نه تولید مثل) شناخته می شود. فریب در این جلسات ارکستر شده می تواند توسعه روابط معتبر ایجاد شده بر اعتماد و صداقت را تضعیف کند.

شفافیت

در حالی که تصمیم برای افشای برداشت اهدا کننده عمیقاً شخصی است ، مزایای بالقوه باز بودن از خطرات محرمانه فراتر می رود. والدینی که تصمیم می گیرند با فرزندان خود در مورد ریشه های خود شفاف باشند ، محیطی از اعتماد و پذیرش ایجاد می کنند. آنها فرزندان خود را قادر می سازند تا این اطلاعات را در احساس خودشان ادغام کنند و هویت قوی ، با اعتماد به نفس و سالم را تقویت کنند.

ما می دانیم که افراد تصور شده اهدا کننده از این فرصت برای بزرگ شدن با دانستن خانواده ژنتیکی خود ، از جمله خواهر و برادرهای نیمه خود قدردانی می کنند. هنگامی که والدین با اقوام اهدا کننده ارتباط برقرار می کنند ، ارتباطات باز با همه طرفین ضروری است. آیا والدین باید به دلیل استرس ناشی از فریب درخواست شده ، از جلسه نیمه خواهر و برادر خودداری کنند؟ درک بین یک ماده خصوصی و یک فریب فعال می تواند مانند یک شیب لغزنده باشد.

صحنه زمین بازی یک فرصت از دست رفته را نشان می دهد. این می تواند صحنه ای از ارتباط شاد باشد ، یک جشن از راه های منحصر به فرد و زیبا که خانواده ها شکل می گیرند. اما در محرمانه بودن ، به نمادی از شبکه های درهم و برهم از نیمه حقایق و حذفیات تبدیل می شود که می تواند پایه و اساس خانواده را تضعیف کند. با پذیرش شفافیت و ارتباطات باز ، می توانیم دنیایی را ایجاد کنیم که کودکان ، صرف نظر از داستان تصور آنها ، بتوانند با روشی صادقانه ، سالم و توانمند با بستگان بیولوژیکی خود ارتباط برقرار کنند.