این مصاحبه که برای بزرگداشت روز جهانی زن ارسال شده است ، در سال 2024 قبل از بازنشستگی Kiyou Shimuzu از هنرهای رزمی رقابتی انجام شد.

یک روز ، هنگامی که او 9 ساله بود ، Kiyou Shimuzu از ژاپن به دنبال برادرش به کلاس کاراته برای تماشای او در قطار بود. به زودی ، او به تمرین روی تشک پیوست. برادرش پس از مدت کوتاهی متوقف شد ، اما اکنون ، در دهه سوم تمرینات خود ، Kiyou Shimuzu ، قهرمان کاراته جهانی کاتا ، قهرمان بازی های آسیایی و مدال آور نقره المپیک ، هنوز هم قوی است.

E. Paul Zehr: چگونه در ابتدا کاراته را کشف کردید؟

kiyou shimizu: برادرم کاراته را شروع کرد و یک روز برای تماشای او به تمرین رفتم و می خواستم هم امتحان کنم. او در واقع خیلی سریع ترک کرد ، اما من هرگز متوقف نشدم!

EPZ: در گذشته ، شما گفتید که وقتی از 9 سالگی شروع کردید ، از کاراته لذت می برید زیرا سرگرم کننده بود. هنوز سرگرم کننده است؟

KS: کار روی تکنیک و کامل کردن و یادگیری بیشتر در مورد تاریخ و عمیق بودن کاراته هنوز هم بسیار جالب و سرگرم کننده است. اما وقتی صحبت از رقابت و پیروزی یا از دست دادن می شود ، البته وقتی برنده می شوید سرگرم کننده است ، شاید وقتی از دست می دهید سرگرم کننده نیست! من هر دو را قبلاً تجربه کرده ام ، بنابراین گاهی اوقات سرگرم کننده است و گاهی اوقات نه.

EPZ: اگر کاراته را پیدا نکردید ، فکر می کنید اکنون چه کاری انجام می دهید؟ آیا “کاراته خود را در چیز دیگری پیدا کرده اید؟

KS: (بلافاصله پاسخ می دهد) من بسکتبال بازی می کردم. من بسکتبال را دوست دارم اما در بسکتبال واقعاً خوب نیستم! و من واقعاً خیلی تماشا نمی کنم. من فقط بازی را دوست دارم.

https://www.youtube.com/watch؟v=mc5wk1gh0tk

وقتی برنده می شوید ، روز بعد تمرین می کنید. وقتی از دست می دهید ، روز بعد تمرین می کنید.

EPZ: هنگامی که شما در رقابت Kata اجرا می کنید ، ساختاری وجود دارد که باید به روش خاصی انجام شود ، اما بیان شخصی شما از هنرهای رزمی نیز وجود دارد. آیا این بخشی از آنچه باعث سرگرم کننده می شود ، جرقه و زندگی به کاراته فراتر از انجام آموزش می دهد؟

KS: من باید کاتا را به عنوان شکل کاتا انجام دهم. همه و به ویژه قضات انتظار این را دارند. دقیقاً مانند زندگی ، انتظارات وجود دارد. قوانینی وجود دارد ، و این همان چیزی است که باید به نظر برسد. اما زمان دقیق و چگونگی نگاه کردن به شکل بدن به من بستگی دارد. این یک چالش است ، اما این همان چیزی است که آن را بسیار جالب می کند – احترام به تاریخ کاراته و روش حرکت بلکه در عین حال خود را نیز بیان کنید. این یک فرآیند است و سالها طول می کشد قبل از اینکه بگوییم شما یک روش معتبر و ویژه برای انجام یک تکنیک برای سالها دارید. برای آموزش اصول اولیه و در نهایت شخصیت خود را در آن قرار دهید.

EPZ: بیایید بگوییم که شما در مسابقات جهانی پیروز می شوید ، و روز بعد ، شما تمرین می کنید. یا بعد از اینکه نقره می گیرید تمرین می کنید. آیا یکسان است یا به آن متفاوت نزدیک می شوید؟

KS: هیچ تفاوتی وجود ندارد. وقتی برنده طلا می شوم ، روز بعد همان تمرین می کنم. وقتی نقره می گیرم ، روز بعد همان تمرین می کنم.

EPZ: در المپیک توکیو ، باید فشار زیادی احساس کرده باشید زیرا این کشور وطن شماست. آیا این یک احساس متفاوت از همه مسابقات دیگر بود؟

KS: البته این فشار بسیار بیشتری بود زیرا من ژاپنی هستم ، کاراته اهل ژاپن است و المپیک در ژاپن بود. بنابراین من چاره ای جز رفتن و تلاش برای برنده شدن نداشتم. بیشتر اوقات ، هر زمان که به کشور دیگری می روم ، همان فشار بود ، فشار هنوز وجود دارد. اما مطمئناً برای این رویداد بسیار زیاد بود.

https://www.youtube.com/watch؟v=p69r2-Dupra

آماده سازی و رشد ذهنی کلیدهای موفقیت است

EPZ: اخیراً مدتی از رقابت فاصله گرفتید. این احتمالاً یک ایده واقعاً سالم بود ، و من فقط می دانم که چگونه این اتفاق افتاد.

KS: در طول استراحت ، بازگشت به ریشه هایم و آنچه در مورد کاراته دوست دارم بسیار مهم بود. به دلیل تمام مسابقات ، من همیشه در شرایط پر فشار هستم و برنده شدن و از دست دادن بسیار مهم است. اگر من سه مدال طلا کسب کنم ، اما پس از آن یک بار طلا نمی گیرم و با نقره یا برنز به پایان می رسم ، این بار بسیار مهمتر از سه مورد دیگر است. برای حفظ احساس خوب در مورد کاراته ، باید فقط یک قدم عقب بردارم و به انجام آنچه دوست دارم برگردم. چون این زندگی من است. بله ، مطمئناً ، من بسیاری از افراد به بسیاری از افراد گفته می شود ، اما در پایان ، این انتخاب من است که من انجام می دهم.

EPZ: کاراته شما وقتی 50 یا 60 ساله هستید و شاید مربیگری کنید چگونه خواهد بود؟ آیا در مورد تدریس در دوجو با مردمی در جامعه فکر دارید؟

KS: من قصد دارم کاراته را انجام دهم تا اینکه بمیرم. هیچ چیز وجود ندارد که بتوانید در کاراته (و در زندگی) کامل کنید ، و همیشه چیزی برای به چالش کشیدن و کسب اطلاعات بیشتر در مورد آن وجود دارد! البته ، من می خواهم مربیگری و مواردی از این دست را انجام دهم ، اما می خواهم هر تکنیکی را برای کل زندگی خود مطالعه کنم. من واقعاً تدریس را دوست دارم. و سرانجام ، من دوست دارم در آن نوع جامعه شرکت کنم.

EPZ: واکنش شما به این سؤال چیست ، “آیا زندگی یک سفر است یا یک مقصد؟”

KS: مطمئناً زندگی یک سفر است. از آنجا که زندگی کوتاه است ، من آن را به عنوان جاده ای با چیزهای زیادی دنبال می کنم تا هر روز را امتحان کنم و پیشرفت کنم. ما باید از آن بهترین استفاده را کنیم. من دوست دارم به جای فرار با چالش ها روبرو شوم. شاید شما بتوانید از دشواری خودداری کنید و زندگی ساده تر داشته باشید ، اما من ترجیح می دهم آنچه را که در مقابل من است بپذیرم ، آن را به عنوان یادگیری در نظر بگیرید و سپس آن را در سفر کاراته خود ادامه دهید.

https://www.youtube.com/watch؟v=h0sbehzfo1c

هر شخص باید آن چیز را در درون آن پیدا کند که چیز آنهاست.

EPZ: وقتی به کل سفر زندگی خود تاکنون نگاه می کنید ، کلیدی که در مورد خودتان کشف کرده اید چیست؟

KS: قدرت ذهنی ، اساساً. مهم نیست که چه مدت تکنیک ها را تمرین می کنید و مهم نیست که چقدر در Dojo کار می کنید ، اگر به قدرت ذهنی نیز توجه نکنید ، این امر به هر چیزی منجر نمی شود. من از طریق سفر خود فهمیدم که بعضی اوقات در زندگی ، چیزهایی وجود دارد که می خواهید از آن فرار کنید. اگر سعی می کنید رویکردی یکنواخت و شادتر از آن داشته باشید ، حتی اگر این کار سخت باشد ، اگر ذهنیت خوبی داشته باشید که با آن بروید ، در پایان کمی بهتر خواهد بود.

EPZ: وقتی فکر می کنید وقتی هنرهای رزمی را شروع کردید ، چقدر در مورد قدرت ذهنی خود به یاد دارید؟ فکر می کنید قبلاً واقعاً قوی بودید ، و سپس آموزش کاراته آن را قوی تر کرد؟ یا کوچکتر بود و در نتیجه آموزش به چیزی بسیار قوی تر تبدیل شد؟

KS: من فکر می کنم این هر دو چیز است. آموزش من به من کمک کرد تا واقعاً بخشی از شخصیت من را بیان کنم. اما من فکر می کنم هر کسی می تواند چیزی برای کمک به قدرت ذهنی و مقاومت خود پیدا کند. لازم نیست هنرهای رزمی باشد. شاید حتی بسکتبال.

EPZ: مهمترین چیزی که در مورد زندگی آموخته اید چیست؟

KS: خوب ، آموزش های سختی وجود داشته است. اما چیز بسیار مهمی از این همه به وجود آمده است. کاراته تنها چیزی است که به من امکان می دهد شخصیت خود را بسازم. این فداکاری زیادی به طول انجامید ، اما این باعث شد من به عنوان یک شخص رشد زیادی کنم. برای من کاراته بود ، اما لازم نیست برای همه کاراته باشد. هر یک از ما می توانیم این یک چیز را در زندگی خود پیدا کنیم. یک چیز که به شما انگیزه می دهد تا روی خود کار کنید. در پایان ، این تمام نقطه سفر زندگی هر کسی است که در آنجا وجود دارد.

با تشکر از rei jiloca از هنرهای رزمی ریسکی در سوری قبل از میلاد، علی نجفی از کیمنیک کاراته در لانگلی قبل از میلاد، و به خصوص به Héloïse thiboutot در ونکوور قبل از میلاد بخاطر کار ماهرانه خود به عنوان مترجم.

© E. Paul Zehr (2025)