منبع: Mauro Gigli/Unsplash

وقتی از شما خواسته می شود بزرگترین نقطه ضعف خود را بیان کنید، احتمال این وجود دارد که بخشی از شما بخواهد با به اشتراک گذاشتن یک نقطه قوت در ظاهر یک ضعف، باهوش باشد. به عنوان مثال، ممکن است وسوسه شوید که بگویید بزرگترین نقطه ضعف شما کمال گرا بودن است. از این گذشته، در جامعه موفقیت‌محور ما، کمال‌گرایی به عنوان یک نشان افتخار تلقی می‌شود. این اصطلاح به این معنی است که شما استانداردهای بالایی دارید و مایلید برای انجام کار تلاش بیشتری کنید. مترادف با سخت کوش بودن، وظیفه شناسی، جزئیات گرا بودن و سازنده بودن شده است.

برعکس، کمال گرایی ربطی به این ویژگی ها ندارد. در هسته خود، کمال گرایی نشان دهنده نیاز اجباری به کامل به نظر رسیدن است، زیرا هر چیزی کمتر از کمال غیرقابل قبول تلقی می شود.

هزینه های کمال گرایی

برخلاف تصور عمومی، کمال گرایی می تواند مانع عملکرد شغلی شود. کمال گراها می توانند آنقدر جزئیات محور شوند که انجام کارها زمان زیادی را صرف کند. من با پزشکانی کار کرده‌ام که تلاش می‌کردند یادداشت‌های خود را به‌موقع تکمیل کنند، زیرا آنها با یک شانه دندانه‌ای ظریف به دنبال اشتباهات املایی و گرامری آنها را مرور می‌کردند. این یک چیز است که یادداشت های خود را مرور کنید تا مطمئن شوید که آنها منسجم هستند و حاوی تمام اطلاعات مرتبط هستند. نگرانی در مورد اینکه آیا باید یک کاما به جمله اضافه کنید یا خیر، موضوع دیگری است.

علاوه بر این، افراد کمال گرا مستعد به تعویق انداختن کار هستند. وقتی کاری به آنها محول می شود، فشار زیادی بر خود وارد می کنند تا کامل باشند. این فقط آنها را در برابر سطوح بالای اضطراب آسیب پذیر می کند و مستعد اجتناب از کار اضطراب آور است.

علاوه بر این، کمال گرایان از شکست بیزارند. آنها ممکن است از انجام کارهای چالش برانگیز که آنها را فراتر از منطقه آسایش خود می کشاند اجتناب کنند و کارهایی را انتخاب کنند که از نظر آنها احتمال شکست کم است. این تمایل می تواند با محروم کردن آنها از تجربیات ارزشمند یادگیری، پیشرفت شخصی و حرفه ای آنها را خفه کند.

علاوه بر تأثیر منفی بر عملکرد شغلی، کمال گرایی می تواند بر پویایی بین فردی تأثیر بگذارد. مقابله با کمال گراها ممکن است دشوار باشد، زیرا آنها انتظارات عالی خود را به دیگران نشان می دهند. آنها همچنین می توانند زمانی که دیگران در مواجهه با آنها شکست می خورند بیش از حد انتقادی باشند.

کمال گرایان نیز تمایل زیادی به کنترل دارند که می تواند به صورت تمایل به مدیریت خرد دیگران آشکار شود. اگر تا به حال برای یک رئیس سرسخت کار کرده اید که مراقب هر حرکت شما بوده است، می توانید درک کنید که این رفتار چقدر برای فرهنگ کار و بهره وری مخرب است.

علاوه بر این، نیاز آن‌ها به کنترل می‌تواند باعث شود که در واگذاری وظایف با مشکل مواجه شوند. این به این دلیل است که آنها معتقد نیستند که دیگران می توانند استانداردهای بالای آنها را هنگام انجام وظایف برآورده کنند. ناتوانی در واگذاری مناسب، بهره وری کار و پویایی بین فردی را مختل می کند.

در نهایت، کمال گراها شادترین افراد نیستند. شواهد نشان می دهد که کمال گرایی با انبوهی از مشکلات عاطفی از جمله افسردگی و اضطراب همراه است. همچنین با شرایط سلامتی مانند فشار خون بالا و سردردهای مزمن همراه است.

فرو رفتن عمیق‌تر در کمال‌گرایی به‌خوبی روشن می‌کند که این کمال‌گرایی بیشتر یک پرچم قرمز است تا نشان افتخار. این برای سلامتی، روابط بین فردی و عملکرد کاری شما هزینه دارد. دفعه بعد که از شما خواسته شد در یک مصاحبه شغلی یا بیانیه شخصی ضعف شخصی خود را به اشتراک بگذارید، قبل از تلاش برای ایجاد یک چرخش مثبت در کمال گرایی، دو بار فکر کنید. به‌جای تجلیل از کمال‌جویی، معتقدم رویکرد سالم‌تر این است که اصیل باشید و نقص‌های خود را به‌عنوان فرصت‌هایی برای رشد شخصی بپذیرید.

یک رویکرد سالم تر

اکنون که علیه کمال‌گرایی مطرح کردم، می‌خواهم پنج نکته را به شما ارائه دهم تا به شما کمک کند کمال‌گرایی خود را رام کنید.

1. خاکستری را در آغوش بگیرید.

کمال گراها تمایل دارند در دام همه یا هیچ بیفتند. در ذهن آنها، اگر یک نتیجه کامل نباشد، یک شکست کامل است.

این طرز فکر ناقص است زیرا بر نقاط پایانی تثبیت می شود و طیفی از نتایج احتمالی بین آنها را نادیده می گیرد. به عنوان مثال، یک کمال گرا هنگام شرکت در یک امتحان ممکن است آن را شکستی در عدم کسب A در نظر بگیرد. با این حال، شما می توانید به اکثر سوالات پاسخ دهید اما به دلیل چند اشتباه کوچک، A- را کسب کنید. اگرچه A- ناقص است، اما یک نمره قابل احترام است و مطمئناً معادل F نیست.

2. به خودت لطف کن.

کمال گرایی اغلب نشان دهنده تلاشی برای اجتناب از منتقد درونی خشن است. شما سعی می‌کنید کامل باشید تا از انتقاد خودتان به دلیل داشتن نقص‌ها اجتناب کنید. طنز این رویکرد این است که قرار دادن نوار خود در سطوح دست نیافتنی و ناپایدار فقط شما را مستعد انتقاداتی می کند که سعی می کنید از آن اجتناب کنید.

یک رویکرد سالم تر این است که با تمرین شفقت به خود، نواقص خود را در آغوش بگیرید. با پذیرفتن اینکه نقص بخشی از شرایط انسان است، به خود لطف عطا کنید. همه ما چیزهایی داریم که باید روی آنها کار کنیم.

3. نبردهای خود را انتخاب کنید.

شما نمی توانید در همه چیز کامل باشید. شما نمی توانید همزمان والدین، شریک و کارمند عالی باشید و در عین حال زمانی را برای مرتب نگه داشتن خانه، تهیه وعده های غذایی سالم، ورزش، معاشرت با دوستان و شرکت در مسئولیت های اجتماعی پیدا کنید.

هر «بله» با یک «نه» همراه است. بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که به نحوه تخصیص زمان و انرژی محدود خود توجه داشته باشید.

4. به یاد عزیزان خود باشید.

کمال گرایی یک راه خفه کننده برای زندگی است. رام کردن کمال گرایی نه تنها برای شما، بلکه برای عزیزانتان نیز مفید خواهد بود.

شما می توانید عزیزانتان را تشویق کنید که به خودشان سخت نگیرند. با این حال، اعمال بلندتر از کلمات صحبت می کنند. اگر کمال گرایی خود را رام نکنید، آنها به سادگی راه شما را دنبال می کنند و همان طرز فکر و رفتار را می پذیرند.

5. هدف درست را تعیین کنید.

مطمئناً شرایطی وجود دارد که کمال لازم است. من می خواهم خلبانم هنگام پرواز با هواپیما بی نقص باشد. همین امر در مورد جراح که عمل می کند نیز صدق می کند.

با این حال، در اکثر سناریوها، برای موفقیت نیازی به کامل بودن ندارید. شما می توانید بدون معدل 4.0 عالی فارغ التحصیل شوید. برای موفقیت حرفه ای حتی نیازی به فارغ التحصیلی با ممتاز ندارید.

سخت کار کنید، بهترین کار را انجام دهید و به جای کامل بودن، روی پیشرفت مداوم تمرکز کنید. این فرمول بیشتر به موفقیت و تحقق حرفه ای منجر می شود.