همسرم روان درمانی کودک است. در کمال تعجب هیچ کس ، کودکانی که برای معالجه با کمترین و کمترین علائم شدید به او مراجعه می کنند ، از خانواده هایی است که والدین زمان بیشتری را با فرزندان خود سرمایه گذاری می کنند.

با غم و اندوه ، اکثریت “بچه های او” به یک روش یا دیگری شکایت می کنند که والدین آنها وقت کافی را با آنها نمی گذرانند. در بعضی از موارد ناخوشایند ، والدین وقت کمی با فرزندان خود می گذرانند ، در عوض ، مراقبت های زیادی برای اقوام ، دوستان ، مراقبان پرداخت شده و خدمات نگهداری از وسایل الکترونیکی باقی مانده است.

مجوز والدین؟

والدین آنها ، بسیاری از کودکان ، افرادی که بیشترین موظف به ارائه بالاترین کیفیت مراقبت هستند ، متأسفانه از وظیفه خودداری می کنند. ما باید قبل از رانندگی اتومبیل های خود مجوز بگیریم ، شاید والدین نیز باشند؟

“اینجا ، بچه من را برطرف کن”

با نگرانی قابل درک ، همسرم مشاهده می کند که پدر و مادرم فرزندان خود را برای درمان با نگرش ناگفته اما قابل تشخیص از “اینجا ، کودک من را برطرف می کنند” رها می کنند. این “کشویی” ها اغلب همان کودکانی هستند که شکایت می کنند که والدینشان با آنها بسیار کم کار می کنند.

در نتیجه ، یکی از متداول ترین نسخه های رفتاری که همسرم برای والدین “می نویسد” این است که وقت با کیفیت بیشتری را با فرزندان خود بگذرانند ، تأکید کنید که این ممکن است مهمترین کاری باشد که می توانند برای پیشرفت فرزندشان انجام دهند.

همسرم با استفاده از همه چیز در “کمربند ابزار بالینی” خود ، این والدین را به طور منظم و معناداری با فرزندان خود تشویق می کند. در بعضی مواقع ، هنگامی که از نظر بالینی مصلحت به نظر می رسد ، یعنی وقتی بچه های او مایل و آماده هستند ، بازی مورد علاقه کودک که در طول بازی درمانی خود استفاده می شود با کودک به خانه فرستاده می شود تا زمان بازیگوش والدین و کودک را تشویق کند.

انتقال پس از زایمان صفات

روی دیوار دفتر همسرم پلاکارد را با عاقلانه آویزان می کند: کودکان می آموزند که چه زندگی می کنند. در ادامه می گوید: اگر کودکی با تأیید زندگی می کند ، کودک می آموزد که خود را ارزش قائل باشد. اگر کودکی با امنیت زندگی کند ، کودک یاد می گیرد که اعتماد کند. اگر کودکی با شرم و تمسخر زندگی کند ، کودک یاد می گیرد که خجالتی باشد و احساس گناه کند. اگر کودک با تشویق زندگی کند ، کودک اعتماد به نفس را می آموزد. (نویسنده ناشناخته). در اینجا ، بسیار قانع کننده ، محیط اولیه مسلماً انکوباتور یا فرستنده ویژگی های شخصیت کودک است.

به طور مشابه ، اما در سطح مولکولی ، اریک کندل ، برنده جایزه نوبل و روانپزشک رشد ، اظهار داشت: “بیان ژن تابعی از یادگیری و تجربه است.” اعلامیه جسورانه کندل مورد علاقه من است زیرا به تقدم محیط اشاره می کند و محیط ها قابل انعطاف هستند. نکته مهم این است که کیفیت محیط والدین و کودک ، یادگیری و تجربه اولیه کودک را به روشی شبیه اپی ژنتیکی شکل می دهد و به جعل ویژگی های شخصیت از پیش بینی های ژنتیکی کودک کمک می کند.

زمان با کیفیت تجدید نظر شد

من و همسرم به عنوان روانشناسان ، در مورد اهمیت زمان با کیفیت کاملاً موافق هستند ، توصیه های کلیشه ای اما هنوز هم بسیار مهم که والدین در برنامه های خود برای فرزندان خود وقت می گذارند – در واقع ، زمان هایی را تعیین می کنند. مطمئناً ، زمان سرمایه گذاری در فعالیت مشترک تقریباً هر نوع ، غیرقابل انکار است.

ما در ادامه موافقت می كنیم كه زمان كیفیت به بالاترین بیان خود دست می یابد – از مزایای اوج خود استفاده می كند – با اینكه والدین به یك درک دقیق یا همدلی ریز تنظیم شده برای آنچه فرزندشان تجربه می كند ، به خصوص عاطفی ، با آن لحظه های آرزو می شود. هنگامی که کودک با روشی عمیق ، دلسوز و مفصل احساس حساسیت و احترام می کند ، والدین به طور جدی اعتبار و اهمیت را در نحوه واکنش ، پاسخ و پاسخ دادن کودک به تجربیات خود تزریق می کنند. این به نوبه خود ، سرمایه گذاری والدین را به ارزش کودک دو برابر می کند.

فرزند من فاقد نظم و انضباط است

همسرم غالباً به والدین اشاره می کند که ساده ترین و اقتصادی ترین استفاده از زمان و انرژی والدین به کودک می گوید چه کاری انجام دهد: “شما باید این کار را انجام دهید.” “شما باید این کار را انجام دهید.” شما باید این کار را انجام دهید. ” برای بسیاری از والدین ، ​​این احکام طبیعی ترین و بازتابی ترین شکل نظم و انضباط است.

شاید به طور مؤثرتر ، سرمایه گذاری های منظم و هدفمند از زمان والدین می تواند روابط والدین و فرزند را به خوبی تغذیه و سالم نگه دارد ، بنابراین پیروی از کودک با انتظارات والدین و بهبود نظم و انضباط را بالا می برد.

مطمئناً ، یک ویژگی برتر از هوش هیجانی خود نظم و انضباط خود یا بعدی خویشاوند ، خود تنظیم است. با این حال والدین غالباً از عدم نظم و انضباط فرزندشان غافل می شوند. در حالی که نظم و انضباط کودک اغلب مملو از دشواری و ناامیدی است ، ممکن است بخش قابل توجهی از این مشکل با ارزیابی سریع از کیفیت روابط والدین و فرزند در لحظه های قبل از اجرای هرگونه تلاش انضباطی کاهش یا کاهش یابد.

به سادگی ، اثربخشی نظم و انضباط والدین اغلب به کیفیت اینجا و اکنون رابطه والدین و فرزند بستگی دارد. نظم و انضباط که بر اساس یک رابطه خوب تأسیس شده است ، بیشتر مؤثر است. از دیدگاه کودک ، “من نمی خواهم به من گفته شود که توسط کسی که به سختی با من می گذراند ، کسی که واقعاً من را نمی فهمد چه کاری انجام دهم؟”

یک داستان شخصی

یک بار ، هنگام بازگشت به خانه از دفتر من ، دیدم که پسر 8 ساله ام از کارهای خود غفلت کرده است. وقتی از او خواستم که آنها را انجام دهد ، او سرسختانه امتناع ورزید. من درخواست خود را با لحنی محکم تر تکرار کردم و یک بار دیگر او امتناع کرد. به جای اینکه دور سوم مخالفت را به خطر بیاندازد ، برای من پیش آمد که مدتی است که ما زمان پدر و پسر را به اشتراک می گذاریم.

اکنون روشنگری ، از پسرم پرسیدم که آیا او دوست دارد قبل از شام به پارک برود تا “دو لمس” بازی کند ، بازی ای که او دوست داشت. بعداً ، هنگام بازگشت به خانه از پارک ، بدون سؤال من ، او کارهای خود را انجام داد. بازگرداندن روابط ما پرداخت شده است. این تمایل پسرم برای همکاری را برهنه کرده بود ، و هر دو ما از آن سود بردیم.

شناسایی و تنظیم نیاز به احساس

این فاجعه “در خانه” را تصور کنید ، خواهران و برادران در جنگ با یکدیگر بر سر یک اسباب بازی “سرقت شده” و پانچ تلافی جویانه مورد انتظار. با شنیدن فریاد و فریاد زدن ، مامان مانند اولین پاسخ دهنده صحنه جنایت می شنید و می شنود ، “او عروسک من را دزدید ، وقتی از او خواستم که آن را پس بده ، او به من اصابت کرد. این صدمه دیده است!”

در چنین شرایطی ، توجه والدین به طور معمول به آشکارترین و نشانه های عجیب و غریب از سوء رفتار ، در این حالت ، مشت زدن جلب می شود. با این حال ، بدون نادیده گرفتن نامناسب بودن خشونت جسمی ، والدین کامل شامل مشروعیت بخشیدن به نیازها و احساسات کودک تهاجمی است که از جاه طلبی وی برای بازی با عروسک خواهرش نشان داده شده است. با این کار ، سرمایه گذاری مادر از زمان و درک ، احتمال مشارکت کودک تهاجمی در یک بحث به رهبری مادر را در بهترین حالت ، مناسب ترین راه برای کودک ترتیب می دهد تا با عروسک خواهرش بازی کند یا یکی از خودش را بدست آورد.

درمجموع ، موقوفات والدین از زمان با کیفیت ، در تمام اشکال آن ، همان چیزهایی است که هوش هیجانی کودک ظهور و شکوفایی می شود.