یک پست قابل توجه در اینستاگرام و فیس بوک در آوریل 2025 ، چیزی جالب توجه بود: “مرد تگزاس اعتراف می کند که مردم را آدم ربایی می کند تا در حالی که به عنوان یک بیگانه پنهان می شوند ، آنها را مورد بررسی قرار دهند.”

این پست با همراهی با تصویری از یک پیرمرد ، توضیح داد که این فرد ، یک کامیون بازنشسته ، در طی مدت 40 سال به 79 آدم ربایی در غرب آمریکا اعتراف کرد. وی همچنین به استفاده از داروهای روانگردان برای تسخیر قربانیان خود و “حمله” آنها در حفره های مختلف بدنی ، به صورت دستی و با انواع دستگاه های عجیب و غریب که ظاهراً خودش طراحی و تولید کرده است ، اعتراف کرد.

قربانیان متهم شامل محققان UFO بودند که در مجاورت منطقه 51 در نوادا و روزول در نیومکزیکو پیدا شدند. جزئیات دستگیری وی و اتهامات قانونی علیه وی نیز ارائه شده است.

البته مشکل این است که هیچکدام از این موارد هرگز اتفاق نیفتاده است. این یک مقاله شوخی بود که توسط گزارش روزانه اخبار جهانی ، یک تولید کننده نسبتاً شناخته شده از محتوای طنز داستانی. داستان یک ساختگی کامل بود که برای خنده ایجاد شده بود و احتمالاً قرار بود به همین ترتیب گرفته شود.

با این حال ، مشکل دیگر این بود که بسیاری از مردم ظاهراً آن را جدی گرفتند. برخی از این افراد در سایت های مختلف بررسی و بررسی حقایق کار می کردند و آنها به این داستان سطح قابل توجهی از توجه تحقیقاتی را نشان دادند. به عنوان مثال ، نشان داده شد كه عكس كه همراه با مقاله بود ، در واقع یك لیوان از یك پست وبلاگ 2011 بود كه در واقع هیچ ارتباطی با مقاله نداشت. برخی از چکرهای واقعیت غیرت حتی تا این نکته را دنبال کردند که می توانند ادعا کنند که نه دفتر کلانتر ال پاسو ، پلیس ال پاسو و نه FBI در واقع نقش های اجرای قانون را که در پرونده کاوشگر مقعد مورد نظر ادعا شده بود ، انجام نداده اند.

ممکن است کسی تعجب کند که چرا هر کسی وقت خود را برای از بین بردن چیزی عجیب و غریب ، تا زمانی که متوجه شوید هنوز هم می توانید این داستان باورنکردنی را پیدا کنید ، بدون هیچ گونه شک و ضمیمه ، در منابع اینترنتی ، و حداقل 6000 نفر در ابتدا “دوست داشتند”. چه تعداد از آنها آن را سرگرم کننده دانستند ، برخلاف اینکه بسیاری از آنها واقعاً به آن اعتقاد داشتند ، کاملاً برای سؤال باز است. با این حال ، برخی از نظرات عمومی اولیه در مورد نسخه اصلی این پست ، که دیگر به راحتی در منابع اصلی اینترنت در دسترس نیست ، حداقل به نظر می رسد که دارای یک سطح اعتبار کمی ناآرام است.

چرا بیگانگان در همه جا هستند: درک اکتشافی در دسترس بودن

بخشی از تمایل اولیه برای سرگرم کردن این موضوع به عنوان یک مقاله جدی ممکن است مربوط به آن باشد در دسترس بودن اکتشافی: تمایل ما به قضاوت بر اساس در دسترس بودن نسبی نمونه های مربوطه. به عنوان مثال ، چرا بر روی زمین ، کسی معتقد است که این مرد واقعاً خود را به عنوان یک بیگانه فضایی مبدل می کند؟

در حافظه زنده ، توجه به بیگانگان فضا و مباحث مرتبط تا حد زیادی محدود به قلمرو داستان های علمی یا قلمروهای فکری بود. با این حال ، امروز همه چیز متفاوت است.

امروز ، بسیاری از برنامه های رسانه ای محبوب وجود دارد که به طور مرتب اعتقادات محکم را در فضاپیمای بیگانه و بیگانگان فضایی که آنها را دوست دارند ، ادعا می کنند. حتی دولت آمریكا وارد این عمل شده است ، به طور جدی سرگرم کننده و به طور گسترده ای از برخوردهای ادعا شده بین فضاپیما ، “بیولوژیک بیگانه” ، انواع مأمورین مخفی و هواپیمای جنگنده گاه به گاه.

در نتیجه این همه پوشش ، اکنون بیگانگان فضایی داریم که مرتباً ما را در چهره خیره می کنند ، نه به عنوان ایجاد نویسندگان علمی تخیلی بلکه به عنوان یک واقعیت قابل لمس. بیگانگان فضایی اکنون در همه جا قرار دارند. بنابراین او خود را به عنوان یک بیگانه مبدل کرد ، چرا ، چرا نه؟

نقش مهم سردرگمی منبع

با این حال ، تأثیر روانشناختی قدرتمندتر در اینجا ممکن است در قلمرو باشد سردرگمی (به شارپس ، 2024 مراجعه کنید).

تحقیقات زیادی نشان می دهد که ما انسان ها به طور متوسط ​​در یادآوری خوب نیستیم منابع از اطلاعات ، در یادآوری چه زمانی یا کجا این یا آن را شنیدیم. این ناشی از منابع شناختی نسبتاً محدودی است که ما به طور معمول به آن اختصاص می دهیم نظارت بر منبع –به طور کلی برای ما مهمتر از مکان و یا زمانی است که برای اولین بار با آنها روبرو شدیم.

بسیاری از مطالعات تأثیر و اهمیت نظارت بر منبع و سردرگمی منبع را نشان داده اند. از جمله این موارد ، آزمایش های اولیه عالی Sulin و Dooling (1974 ؛ گسترش در Dooling و Christiannsen ، 1977). یافته مهم این تحقیق ناشی از استفاده از پاراگراف در مورد افراد مشهور از انتهای مخالف طیف اخلاقی ، هلن کلر و آدولف هیتلر.

این پاراگرافها در مورد زندگی آنها یا نام آنها ارائه شد درجا ، یا با نام های “کارول هریس” یا “جرالد مارتین” به ترتیب جایگزین شد. پاسخ دهندگان این پاراگراف ها را می خوانند و سپس با موارد محرک روبرو می شدند که شامل جمله هایی بود که از نظر موضوعی برای هیتلر یا کلر مناسب بودند ، اما در واقع در بندهای اولیه وجود نداشتند. پاسخ دهندگان به طور نادرست تمایل داشتند که این اظهارات را به عنوان موجود در پاراگراف ها در هنگام استفاده از نام های هیتلر یا کلر ، تشخیص دهند ، اما نه وقتی نام های هریس یا مارتین جایگزین شدند.

به عبارت دیگر ، پاسخ دهندگان حقایق را از دانش عمومی خود در مورد هیتلر یا کلر به یاد آوردند حضور در پاراگرافهای مربوطه ، هنگامی که در واقع نبودند. استفاده از نام بدنام یا معروف منجر به فراخوان ماهیت موضوعی و مناسب بودن متن از بیانیه داده شده است ، اما در یادآوری دقیق آن نیست منبع، پیشرفت آن در دانش عمومی مخاطب یا در خود پاراگرافهای تجربی. بنابراین ممکن است انسان به آسانی مقاله شوخی را به عنوان یک خبر واقعی به یاد بیاورد.

سردرگمی منبع در دنیای گیج کننده

در دنیای مدرن ، مجموعه ای از منابع اینترنتی ، مشروع ، نامشروع و کاملاً مسخره ، برای توجه ما رقابت می کند و ده ها پیشنهاد “اخبار” در رسانه ها ممکن است یا ممکن است ارتباطی با واقعیت مشخص نداشته باشند. منابع اطلاعاتی بی شمار و بچه های مزخرف کامل برای ما روز و شب از طریق انبوهی از سیستم ها و دستگاه های الکترونیکی. بنابراین ممکن است ما را در دنیای مدرن جلب کند تا بیشتر به موضوعات روانشناختی در دسترس بودن اطلاعاتی و سردرگمی منبع توجه کنیم.

چنین آگاهی روانشناختی حداقل ممکن است به ما کمک کند تا از فرار در وحشت قبل از بیگانگان موجود ، تقلید کنندگان بیگانه و کاوشگرهای کاملاً توهمی آنها جلوگیری کنیم.