بسیاری از مراجعین من گزارش می دهند که به طور فزاینده ای ناامید و دلسرد شده اند که چگونه به راحتی ، با قدرت و/یا مکرر می توانند تحریک شوند ، خواه در محل کار ، آنلاین ، در حین مکالمات سیاسی یا با خانواده یا شرکای خود باشد. من شخصاً می توانم با این کار مبارزه کنم. بعضی اوقات وقتی تحریک می شوم ، باید چند دقیقه ، ساعت یا حتی چند روز قبل از پاسخ دادن به اوضاع ، از این وضعیت فاصله بگیرم تا احتمال اینکه از بهترین من پاسخ دهم ، افزایش یابد. یکی از اهداف اصلی من امسال این است که یاد گرفتن از محرکهای من

محرک های عاطفی اغلب به عنوان تجربیات منفی دیده می شوند – عضلات ما احساس عصبانیت ، صدمه دیده یا ناامید می کنیم احساس کردن خارج از کنترل ما. بسیاری آرزو می کنند که بتوانیم خودمان را از این محرک ها کاملاً خلاص کنیم و از ناراحتی و درد عاطفی خودداری کنیم. با این حال ، روش ها و موقعیت هایی که در آن ایجاد می شویم می تواند به عنوان فرصت های ارزشمندی برای خود ، قدرت و رشد خود خدمت کند. به جای درک این محرک ها منفی ، می توانیم آنها را به عنوان پیام های عاقلانه تغییر دهیم که نشان می دهد کار درونی ما در کجا نهفته است. با نزدیک شدن به کنجکاوی و باز بودن ، محرک های عاطفی می توانند در مورد زخمهای حل نشده ، اعتقادات ناشناخته و فرصت های رشد ، خردمندانه ای ارائه دهند ، در نهایت ما را به سمت بهبود خود ، خودآزایی مؤثرتر ، روابط بهتر و مقاومت عاطفی هدایت می کنند.

درک محرک های عاطفی

محرک های عاطفی واکنشهای عمیق شخصی نسبت به وقایع ، کلمات یا رفتارهایی هستند که احساسات شدید را در درون ما به وجود می آورند. این واکنش ها اغلب ناشی از تجربیات گذشته ، آسیب های حل نشده یا الگوهای تفکر است که حتی ممکن است متوجه نشویم که پاسخ های ما را شکل می دهند. واضح ترین راه برای گفتن اینکه آیا این یک محرک است ، این است که اگر اوضاع را ارزیابی کنید ، بیشتر آنها را به عنوان یک واکنش بیش از حد عینی نسبت به وضعیت مورد نظر قرار می دهند. به عنوان مثال ، اگر کسی نظر ما را رد کند و ما احساس می کنیم که به طور نامتناسب در فرکانس ، شدت و مدت زمان متوسط ​​بیشتر از حد متوسط ​​آسیب دیده یا عصبانیت می کنیم ، می تواند زخم عمیق تری را در رابطه با ارزش خود یا تجربیات گذشته از احساس ناشناخته نشان دهد ، به خصوص در هنگام ما کودکان در هنگام ما کودکان آسیب پذیرتر ، و بالغ تر و دانشمند تر بودند.

به جای مقاومت یا سرکوب محرک های خود ، می توانیم از آنها به عنوان ابزاری برای خودآزمایی استفاده کنیم. چرا این واقعه خاص چنین واکنشی محکمی ایجاد کرد؟ چه تجربیات گذشته ممکن است در این پاسخ تأثیر بگذارد؟ با کاوش در این سؤالات ، ما در مورد چشم انداز عاطفی خود ، نیازهای برآورده یا زیر متری خود بینش می گیریم و مناطقی را که رشد شخصی در آن شایع شده است ، شناسایی می کنیم.

محرک ها به عنوان فرصت برای بهبودی

یکی از عمیق ترین جنبه های محرک های عاطفی ، توانایی آنها در برجسته کردن نقاط دردناک عاطفی حل نشده است. در 14 سال تجربه من به عنوان یک رابطه و درمانگر تروما (برای ذکر تقریباً 37 سال تجربه زندگی من) ، من آموخته ام که محرک های ما ناشی از تجربیات گذشته است که اثری از ما به وجود می آورد ، چه از کودکی ، روابط و چه اجتماعی شرط بندی هنگامی که ما به چیزی واکنش نشان می دهیم ، اغلب به این دلیل است که به یک زخم قدیمی که هنوز کاملاً پردازش نشده ، یکپارچه ، بررسی و/یا بهبود یافته است ، لمس می کند.

به عنوان مثال ، شخصی که احساس عشق بودن نسبت به عشق بزرگ شده است ، ممکن است هنگام درک رد ، حتی اگر از نظر عینی غیر عمدی باشد و شخصی نباشد ، تحریک شود. به جای مشاهده این واکنش به عنوان یک ضعف ، می توان آن را به عنوان یک نشانه هدایت کرد که آنها را به سمت بهبود مسائل مربوط به ارزش خود هدایت می کند. با پرداختن به این مناطق مناقصه-چه از طریق درمان ، خود بازتاب ، عقب نشینی ، هنر ، کار گروهی ، شیوه های ذهن آگاهی در بین راه های بی شماری دیگر-ما فرصتی ایجاد می کنیم تا خود را از درد مکرر و واکنش عاطفی رهایی دهیم. به این ترتیب ، محرک ها به عنوان راهنمائی خدمت می کنند که ما را به سمت مناطقی سوق می دهد که بتوانیم از درون خود و خود پذیرش و آگاهی کشت کنیم.

گسترش آگاهی عاطفی و همدلی

محرک ها نه تنها زمینه هایی را برای بهبود خود نشان می دهند بلکه به ما کمک می کنند تا هوش و همدلی عاطفی بیشتری را برای تعمیق روابط خود توسعه دهیم. وقتی وقت خود را برای تکیه دادن به محرک های خود می گیریم ، در مورد الگوهای عاطفی خودمان و چگونگی تأثیر آنها بر رفتار ما بیشتر می آموزیم. این خودآگاهی به ما این امکان را می دهد تا احساسات خود را به طور مؤثر تنظیم کنیم و به موقعیت هایی با وضوح ، نیت ، خرد و آرامش بیشتر پاسخ دهیم.

علاوه بر این ، درک محرک های خود ما می تواند همدلی برای دیگران ایجاد کند. وقتی می دانیم که پاسخهای عاطفی ما با تجربیات و تهویه ما شکل می گیرد ، می توانیم قدردانی کنیم که واکنش دیگران به طور مشابه تحت تأثیر تاریخچه خودشان قرار می گیرد. این دیدگاه به ما کمک می کند تا نسبت به کسانی که ممکن است با احساسات حل نشده دست و پنجه نرم کنند ، کمتر قضاوت و دلسوز شویم. به نوبه خود ، این می تواند روابط ما را بهبود بخشد و آنها را هماهنگ تر و درک تر کند.

محرک ها به عنوان کاتالیزور برای رشد شخصی

فراتر از بهبودی و آگاهی عاطفی ، محرک ها می توانند ما را به سمت گسترش دیدگاه ها خود سوق دهند و درک و عقاید محدود کننده یا منسوخ را به چالش بکشند. هنگامی که چیزی یک واکنش عاطفی قوی را تحریک می کند ، اغلب نشانگر یک اعتقاد عمیق است که ممکن است نیاز به ارزیابی مجدد داشته باشد. به عنوان مثال ، اگر هنگام دریافت بازخورد سازنده احساس دفاعی کنیم ، ممکن است به ترس ناچیز از شکست اشاره کند. به جای جلوگیری از چنین بازخورد ، می تواند فرصتی برای ایجاد یک رابطه سالم تر با بازخورد و پرورش یک ذهنیت رشد باشد. با در آغوش گرفتن محرک های خود به عنوان درس و نه تهدید ، ما سازگار تر ، خردمندتر و مقاوم تر می شویم.

نتیجه گیری: پذیرش محرک ها به عنوان معلمان

در حالی که محرک های عاطفی می توانند ناراحت کننده و ناراحت کننده باشند ، آنها پتانسیل عمیقی را در بین بزرگترین معلمان ما دارند. محرک ها اغلب پیام رسان های گرانبها هستند ، مناطقی که در آن به بهبودی نیاز داریم ، ما را به چالش می کشیم تا دوباره ادراکات را دوباره بررسی کنیم و ما را به سمت مقاومت ، خرد ، اعتماد به نفس و ارتباط هدایت کنیم. ما با مشاهده محرک ها به عنوان فرصت هایی برای رشد خود و نه به عنوان موانع ، خودمان را قادر می سازیم تا افراد آگاه تر ، متعادل و دلسوزانه تر شویم. به جای اینکه از محرک های خود وحشت کنیم ، می توانیم از آنها به عنوان آموزه های ارزشمندی استقبال کنیم که می تواند ما را به سمت نسخه تجسم یافته تر ، روشن تر ، بهبود یافته ، متصل و معتبر خودمان سوق دهد. به جای کنترل آنها ، می توانیم با نیت پاسخ دهیم و به ما این امکان را می دهیم که با اعتماد به نفس و خرد بیشتر به چالش های زندگی بپردازیم. این تغییر در چشم انداز آنچه را که در ابتدا می تواند مانند یک بار به یک ابزار حیاتی برای کشف و تحول خود تبدیل شود ، تبدیل می کند.

محرک های ما دشمنان ما نیستند بلکه کلیدهای خصوصی و بسیار با ارزش برای باز کردن پتانسیل واقعی ما هستند. ما می توانیم از آنها برای ورود تشکر کنیم. از قضا اگر هرگز تحریک نشده بودیم ، از فرصت های اساسی برای رشد سرقت می شدیم!