جودی و مارشال والدین الیور (7) هستند ، یک کودک بسیار حساس که بسیار خودآگاه است و از هرگونه فعالیتی که مانند PE ، موسیقی ، موسیقی یا ارائه گزارش کتاب به کلاس خود در مدرسه ، از هر فعالیتی که احساس می کند ، جلوگیری می کند.

وقتی برای اولین بار ملاقات کردیم ، جودی و مارشال کارهای زیادی را انجام داده بودند. اگر الیور از رفتن به یک جشن تولد یا فوتبال به تنهایی خودداری کرد ، حتی اگر آنها می دانستند که حضور آنها مانعی برای مشارکت کامل وی در این تجربیات مهم اجتماعی است ، آنها ماندند.

این مدرسه همچنین در اطراف ناراحتی الیور کار می کرد. او تنها دانشجویی بود که مجبور نبود گزارش کتاب به کلاس بدهد. هنگامی که او در برابر حرکت در کلاس های درس برای موضوعات مختلف مقاومت کرد ، یک دستیار کار خود را به او آورد. او به عنوان مثال ، ریاضیات را در حالی که هنوز در آزمایشگاه خواندن بود ، انجام داد.

هنگامی که الیور از رفتن به PE یا موسیقی خودداری کرد ، آنها به او اجازه دادند در یک فضای دنج در دفتر جلو بنشیند و بخواند – یک فعالیت ترجیحی. (برای دیدن اینکه چگونه ما به الیور کمک کردیم در مهمانی های تولد و فوتبال رونق بگیرد ، ببینید قسمت 1 در این سری.)

حل چالش های مدرسه

اولین قدم برگزاری یک جلسه تیمی بود که شامل من ، جودی ، مارشال و معلمان الیور بود. با هم ، ما طرحی را برای ساختن احساس الیور از خود به عنوان دانشجویی که قوی ، توانا و قادر به غلبه بر چالش ها با استفاده از این مفهوم است ، ابداع کردیم انتظارات بالا با پشتیبانی بالا. اصول راهنما عبارت بود از: 1) با اجازه دادن به وی ، اجتناب از الیور را قادر نمی سازد تا انتخاب کند که آیا از قوانین یا انتظارات مدرسه پیروی کند یا خیر. 2) تنظیم انتظارات و محدودیت ها برای ایجاد فرصتی برای الیور برای عضله از طریق انتقال یا چالش ، با استفاده از انتخاب های مناسب در این محدوده ها برای ایجاد حس کنترل به او. 3) اعمال عواقب طبیعی که باعث ایجاد انگیزه در او می شود. و ، 4) هرگز شرم آور نیست ، فقط حمایت می کند.

برنامه

1. هنگامی که الیور در حال حرکت به کلاس اختصاص یافته خود است ، معلمان دیگر کار خود را به او نمی آورند. این امکان پذیر است. اینگونه نیست که جهان کار می کند و الیور را برای استرس و عدم موفقیت در آینده تنظیم می کند که سایر معلمان یا مدارس چندان انعطاف پذیر نباشند. همچنین با الیور ارتباط برقرار می کند که آنها اعتقاد ندارند که او می تواند بر این چالش غلبه کند.

درعوض ، آنها دو انتخاب عالی به او می دهند: برای انتقال به کلاس مناسب و انجام کار همانطور که انتظار می رفت یا حرکت نمی کند ، در این صورت او قبل از شروع بازی ، باید کارهایی را که از دست می دهد ، انجام دهد ، یا پس از مراقبت از دست می دهد. یا در خانه به جای زمان صفحه نمایش.

2. انجام ویژه ها دیگر انتخابی نخواهد بودبا به این معنی که کارکنان سعی نمی کنند او را متقاعد کنند یا الیور را متقاعد کنند تا او را به توافق بپردازد. در عوض ، آنها به او اطلاع می دهند که قانون مدرسه این است که همه بچه ها در ویژه شرکت می کنند (انتظار زیاد). آنچه او انتخاب می کند این است که چگونه او شرکت می کند (پشتیبانی بالا).

به عنوان مثال ، در حالی که او مجبور است با کلاس خود به PE برود ، می تواند به فعالیت ها بپیوندد یا گزارشگر باشد. والدین او نوت بوک گزارشگر را برای او خریداری می کنند که در آن می تواند آنچه را که در کلاس PE اتفاق می افتد مستند کند. وی سپس مشاهدات خود را به معلم گزارش می دهد.

در موسیقی ، الیور همان انتخاب را بدست می آورد – او می تواند به آن بپیوندد و یک ساز بازی کند یا یک تماشاگر یا خبرنگار باشد. “داشتن” به کلاس می رود و حضور دارد. (این قرار گرفتن در معرض بسیار مهم است: تا زمانی که الیور بتواند از رفتن به کلاس خودداری کند و در عوض در مطب اصلی بخواند ، هیچ فرصتی برای عضلات از طریق ناراحتی وجود ندارد.)

3. برای شرایط عملکردی که بوجود می آیند ، الیور انتخاب می کند. به عنوان مثال ، اگر تکلیف این باشد که گزارش کتاب را به کلاس ارائه دهد ، معلمان به الیور توضیح می دهند: “همه بچه ها ایده های خود را در مورد کتاب به اشتراک می گذارند. این قانون مدرسه است (انتظار زیاد). ” اما او می تواند نحوه انجام این کار را انتخاب کند: او می تواند مستقیماً با گروه به اشتراک بگذارد ، یا معلم یا والدینش به او کمک می کنند تا ویدئویی از ارائه خود را ارائه دهد که معلم برای این گروه بازی خواهد کرد (پشتیبانی بالا).

برای کنسرت موسیقی ، به الیور اختصاص داده شده بود که Xylophone را که با او دست و پنجه نرم می کرد ، بازی کند. وی از شرکت در این رویداد خودداری کرد. بنابراین آنها به او گفتند که همه شرکت می کنند (انتظار بالا) ، اما او می تواند ساز دیگری را انتخاب کند و همچنین جایی که او برای کنسرت ایستاده است (حمایت عالی). او مثلث را انتخاب کرد و در پایان ایستاد.

4. معلمان مسئول ویژه ها در مورد فعالیت های آینده به والدین الیور ایمیل می زنند تا بتوانند الیور را برای آنچه انتظار دارند آماده کنند و هر عملی را که ممکن است باعث شود احساس راحتی بیشتری در ورود به آن کند ، ارائه دهند. این یک مثال خوب است حمایت عالیبشر

ما گمان می کنیم که اگر او کاری خوب انجام ندهد ، برخی از تردید الیور به دلیل ترس از شکست یا تحقیر است. به عنوان مثال ، بچه ها در PE بازی هاکی کف زیادی بازی می کنند ، بنابراین والدینش قصد دارند او را برای تمرین در خانه به او بدست آورند.

نتیجه

یک هفته پس از اجرای مدرسه و خانواده این طرح ، معلمان گزارش دادند: “با استفاده از دو روش انتخاب عالی کار می کند. الیور شرکت در ورزشگاه و موسیقی و همچنین سایر فعالیتهای روز ما را آغاز کرده است. ”

سپس ، این پنجشنبه گذشته (2 ژانویه) ، اولین روز بازگشت به مدرسه پس از استراحت طولانی زمستان ، من از این ایمیل به جودی و مارشال از مدرسه در این ایمیل استفاده کردم. “الیور زمان سختی را برای انتقال به مدرسه داشت. او نسبت به ورود و ماندن در کلاس ما مقاوم بود و تصمیم گرفت که کلاس ها را تغییر ندهد یا کار خود را انجام دهد. او به جای آن کتاب خواند. (این به هیچ وجه تعجب آور نیست. برای HSCS ، انتقال پس از یک استراحت طولانی می تواند چالش برانگیز باشد.) ما به او گفتیم که کار او از امروز صبح یک “کار ضروری” است و او نیاز به انتخاب این کار در مراقبت های پس از مراقبت دارد یا در خانه برای تکمیل کار. او فهمید و گفت که این کار را در خانه انجام خواهد داد. این کار شامل ورود به مجله ، ریاضی و زبان است. معلمان با او به سر می برند و در کوله پشتی اوست. “

جودی نوشت که مطمئناً این طرح را در خانه اجرا می کند ، و الیور به جای زمان صفحه نمایش کار را انجام می دهد. روز بعد ، جودی و مارشال این گزارش را از مدرسه دریافت کردند: “خیلی ممنون از حمایت شما در خانه. الیور بلافاصله کار خود را بیرون آورد و آن را به معلمان خود تحویل داد. ما از او تشکر کردیم که با انجام کار خود پیگیری کرد. تا کنون ، او شروع خوبی برای روز داشته است! “

من این داستان را با جزئیات بسیار به اشتراک می گذارم زیرا این یک نمونه قدرتمند از چگونگی کمک به بچه ها به روشی است که دوست داشتنی ، پشتیبان و مؤثر باشد. این مستلزم حرکت از تمرکز بر تلاش برای جلب توجه بچه ها برای همکاری یا ریسک کردن است – چیزهایی که نمی توانید ساختن آنها – برای اجرای برنامه ای که انجام می دهید ، انجام می دهند ، که در مقابل امکان پذیر است.

بدون محدودیت یا انتظارات ، هیچ رشد وجود ندارد. هر چالشی که الیور با غلبه بر محدودیت والدین یا معلمان خود تنظیم می شود: به تنهایی به جشن تولد و فوتبال خود می روند ، او را به کار می برد تا در خانه کار کند ، برای شرکت در ویژه ها در حالی که ارائه می دهد ، “دارای” باشد گزینه ها به عبارت دیگر ، انتظارات بالا با پشتیبانی بالابشر