[ad_1] سیفو دن جونز استاد تای چی چوان و چیگونگ است. در میان بسیاری از فعالیت های خود ، او تدریس می کند آرامش فعالبشر در نمایش من قفل نشده(1)وی گفت: “اجازه می دهد ، به جای تلاش ، اجازه دادن به ذهن ، اجازه آرامش بدن ، تنفس طبیعی از طر...
[ad_1]
سیفو دن جونز استاد تای چی چوان و چیگونگ است. در میان بسیاری از فعالیت های خود ، او تدریس می کند آرامش فعالبشر در نمایش من قفل نشده(1)وی گفت: “اجازه می دهد ، به جای تلاش ، اجازه دادن به ذهن ، اجازه آرامش بدن ، تنفس طبیعی از طریق بینی ، حفظ موضع تای چی.” در پاسخ به سؤال من ، او موافقت كرد رها کردن از کنترل ، اجازه دادن به بدن کار خود را انجام می دهد مجاز بدن برای انجام آنچه برای تهیه و حفظ آرامش فعال لازم بود.
من سعی می کنم آنچه را که دن جونز در مورد اجازه دادن و آنچه را که باید انجام دهیم با رها کردن و اجازه دادن به گناه بازمانده وصل کنیم.
یک همکار من یک بیماری شدید را که در سن 56 سالگی تجربه کرد ، توصیف کرد که 99.99 ٪ از مرگ را داشت ، اما او زنده ماند. با این حال ، در اولین روز خارج از واحد سوختگی ICU ، با تلویزیون در اتاقش ، او قبل از اینکه کسی به او گفته باشد ، این خبر را دید که پسر 13 ساله دوست عزیزش غرق شده است. او نمی توانست باور کند که زندگی کرده است و پسر جوان درگذشت. چرا او زنده ماند؟ او احساس غم و اندوه عظیم را احساس کرد. این گناه بازمانده است.
مثال دیگر سازماندهی مجدد بود که من در آن زندگی کردم. لحظه ای از تاریخ سازمان بود که همه می خواستند حتی قبل از پایان آن فراموش کنند. هدف این بود که کارکنان را 10 ٪ کاهش دهیم ، و این کار را با عجیب ترین روشی که هر کسی می توانست تصور کند انجام داد – با شلیک همه و استخدام آنها یکی یکی.
داستان چیزهای بیشتری وجود دارد ، اما نکته اصلی این است که ، در آن سازمان ، شلیک مردم یک عمل عادی نبود – به هیچ وجه. اگر یک مدیر کسی را آتش زد ، فریبنده بود. با آنها رفتار می شد که گویی شلیک کسی باعث شده است که سازمان بد به نظر برسد ، صرف نظر از دلیل برکناری.
شما می توانید پریشانی مردم را که فقط از کارکنان اخراج شده احساس می کنند ، تصور کنید. آنچه امروز می خواهم بگویم داستان بازماندگان و گناه بازماندگان است که پس از شلیک انبوه سازمان را فرا گرفته است. کسانی که در سازمان باقی مانده اند احساس عمیقی از گناه احساس می کنند که به دلایلی وقتی همکارانشان این کار را نکردند ، این کار را انجام داده بودند.
همه کسانی که در مورد آنها صحبت می کردند این بود که سازماندهی مجدد چقدر بد بود ، اما هیچ کس در مورد گناهی که احساس می کردند صحبت نکردند – احساس مسئولیت پذیری به نوعی حتی اگر هیچ کنترلی نداشتند.
و اگر از تأثیر سازمان تعجب می کنید ، سال اول پس از Reorg 30 ٪ کاهش یافته است. علائم دیگری مانند نوسانات خلقی ، عصبانیت و خودکشی تمایل به پنهان شدن دارد ، اما من مطمئن هستم که آنها وجود داشته اند. بازماندگان فقط به این دلیل که زنده مانده بودند احساس گناه می کردند.
بازماندگان از حوادث وحشتناک غالباً احساس می کنند که باید به جای آن از بین بروند و از زنده ماندن هنوز هم ناامید هستند – یا هنوز هم در یک کار هستند ، مانند این مورد. غالباً احساس شرم و سرزنش خود وجود دارد – باز هم ، برای چیزی که بر آنها هیچ کنترلی نداشتند.
علائم روانشناختی گناه بازمانده شامل تحریک پذیری ، عدم انگیزه ، نوسانات خلقی ، نوک انگشت ، سرزنش دیگران ، خشم و افکار وسواسی در مورد این رویداد است. آیا شما شروع به تشخیص این تجربه می کنید؟
این یکی از چالش برانگیزترین درس در بخشش است زیرا بخشش مربوط به بخشش خود است. وقتی یکی از علائم گناه بقا احساس ناتوانی است ، جای تعجب نیست که انجام آن غیرممکن است. با این حال اگر ما به عنوان رها کردن آن فکر کنیم ، احساس ناتوانی به نفع ما کار می کند. هیچ اقدامی در رها کردن وجود ندارد. تصمیم گیری در مورد انجام این کار است.
پس از تصمیم گیری ، درب بهبودی باز است ، حتی اگر درد باقی بماند. عمل مورد نیاز در آن نقطه انجام آنچه ویکتور فرانکل گفت: “به نوعی ، رنج در حال حاضر رنج می برد و در حال حاضر معنایی پیدا می کند ، مانند معنای فداکاری. ” این فداکاری با جستجوی راه هایی برای تبدیل شدن به جهان به مکانی بهتر آغاز می شود.
بیایید ابتدا از دیدگاه مدیر به آن نگاه کنیم.
تصمیم به بخشش خود و حرکت باید مطلع شود. تشخیص اینکه شما علت تصمیم نیستید مهم است. مدیران می توانند با اطلاع رسانی به کارکنان نقش عمده ای در این امر داشته باشند. من سه روز (24 ساعت در کل) طول کشیدم تا با هر یک از کارمندان بخش من به صورت جداگانه صحبت کنم تا به آنها بگویم که چرا تصمیمات گرفته شده است و چرا مقصر نیستند. من اطمینان حاصل کردم که افراد بعدی در خط همه از تظاهرات احتمالی گناه بازمانده مطلع شده اند تا بتوانند کارکنان فوری خود را به طور خاص تر مشاهده کنند و به سرعت کمک کنند یا به آنها کمک کنند.
به طور کلی ، کمک به مردم در درک نقش واقعی خود در تصمیمات ضروری بود. ارائه بحث در مورد هرگونه نگرانی که در آینده به وجود آمده نیز برای کاهش احساس گناه با دادن راه های به آنها مهم است تا جهان را به مکانی بهتر تبدیل کند حتی اگر باید با خود شروع شود.
اگر خود را با یک مدیر کمتر مایل پیدا کردید ، پس باید کار خود را بر روی خودتان انجام دهید تا آنچه را که شما را عصبانی یا غمگین یا نامشخص کرده است ، شناسایی کنید ، سپس آن را در جای مناسب خود قرار دهید و خود را ببخشید. در را برای بهبود درد باز کنید.
در پایان ، بخشش مانند مقاومت است: این یک تصمیم است حتی اگر این به معنای تصمیم گیری دوباره و دوباره باشد تا زمانی که احساس آزادی را در درون خود و تغییر درب احساس کنید.
سپس ، راه هایی را پیدا کنید تا جهان به مکانی بهتر تبدیل شود به روشی که برای شما مناسب باشد. به عنوان مثال ، یک همکار که از یک بیماری شدید جان سالم به در برد ، از بسیاری جهات کمک می کند-یکی از آنها هر روز جمعه ساندویچ های کره بادام زمینی و ژل را برای بی خانمان ها تهیه می کند. او آن را فضای مقدس خود می نامد. چه چیزی برای شما معنی دارد؟
اکهارت تولل آن را خیلی خوب گفت قدرت اکنون: “بخشش این است که از شکایت خود چشم پوشی کنید و به همین ترتیب غم و اندوه را رها کنید. این به طور طبیعی اتفاق می افتد که متوجه شوید شکایت شما هیچ هدفی جز تقویت احساس دروغین از خود ندارد. بخشش این است که هیچ مقاومت در برابر زندگی ارائه ندهد – اجازه دهد زندگی از طریق شما زندگی کند. ” چه راهی هیجان انگیز برای صحبت در مورد معنی در زندگی شما.
ما همیشه گناه بازمانده را تشخیص نمی دهیم ، و نه لزوماً متوجه نمی شویم که شفابخشی با خودکشی آغاز می شود-با کمک به رفاه دیگران که دوباره به معنای و ارزش زندگی ما تأیید می شود.
گناه بازمانده چیزی است که شما ممکن است تا به حال تجربه نکرده باشید ، اما اکنون می توانید آن را تشخیص دهید اگر و چه زمانی در زندگی شما ظاهر می شود – و بدانید که چگونه ادامه دهید. و اگر گناه بازمانده تا به حال احساس غرق شدن می کند ، دریغ نکنید که به دنبال پشتیبانی حرفه ای باشید تا به شما در حرکت با سهولت و درک بیشتر کمک کنید.
برای یافتن یک درمانگر ، به فهرست روانشناسی امروز مراجعه کنیدبشر
[ad_2]
