با توجه به یک مطالعه جدید بررسی شده توسط همسالان (استینسبک و همکاران ، 2025) که در این مطالعه ، قدرت ضد افسردگی تمرین هوازی قلبی تنفسی انجام نمی شود تا بعد از 14 سالگی شروع به کار نمی کند. مجله روانگردان آکادمی کودک و نوجوان آمریکابشر این یافته ها بر اساس مطالعه امن Trondheim Early Secure (TESS) است که از سال 2007 آغاز شد.

درک اینکه چه موقع و چگونه کاردیو شروع به تقویت توانایی کسی در مبارزه با افسردگی می کند می تواند به نوجوانان و والدین کمک کند تا در طی یک پنجره آسیب پذیر روانی از رشد کودک ، انتخاب های آگاهانه ای را انتخاب کنند.

برای داده های مورد استفاده در تجزیه و تحلیل اخیر خود ، محققان در نروژ از 873 کودک (6 تا 18 ساله) پیروی کردند و هر دو سال در سنین 6 ، 8 ، 10 ، 12 ، 14 ، 16 و 18 بررسی کردند. جالب اینجاست که ، همبستگی بین افزایش فعالیت بدنی و علائم افسردگی کمتری در همان فرد تا دو چک نهایی ، در سنین 16 و 18 نشان نمی دهد.

ورزش هوازی و افسردگی: سن 14 سالگی یک نقطه عطف است

سیلج اشتاینسبک ، نویسنده اول در انتشار خبری مه 2025 گفت: “اگرچه ما دریافتیم که فعالیت بدنی در برابر علائم افسردگی در بزرگسالی محافظت می کند ، اما این برای نوجوانان جوان 10 تا 14 ساله اعمال نمی شود.”

وی افزود: “این یافته برای نوجوانانی که 14 تا 16 سال سن داشتند و 16 تا 18 سال سن داشتند. هم جمع فعالیت بدنی روزانه و هم نسبت فعالیت هایی که برای سلامتی ما شدیدتر و به ویژه مهم تر است ، در برابر علائم افسردگی محافظت می کند.”

محققان همچنین دریافتند که نوجوانان مبتلا به یک اختلال افسردگی اساسی (MDD) کمتر از نظر جسمی فعال هستند یا تمرینات جدی را انجام می دهند. مضاعف باعث کاهش فعالیت بدنی کلی و عدم درگیر شدن در فعالیت بدنی متوسط ​​تا بی پروا (MVPA) با علائم بیشتر افسردگی بین سنین 14 تا 18 شد.

البته ، همبستگی دلالت بر علیت ندارد. غیرممکن است که مطمئناً بدانید که آیا افراد دارای علائم افسردگی کمتری بیشتر ورزش می کنند زیرا افسرده نیستند ، یا اگر افراد افسرده تر بمانند زیرا دوره های روزانه فعالیت بدنی آنها به حفظ افسردگی کمک می کند.

گفته می شود ، از آنجا که مطالعه TESS طولی مقطعی نیست و از الگوهای مادام العمر فعالیت بدنی و علائم افسردگی پیروی می کند ، محققان قادر به نشان دادن ارتباطات درون فرد بین افزایش MVPA و علائم افسردگی کمتری در طی سالهای متمادی بودند.

تجربه زندگی من این یافته ها را تأیید می کند

من به عنوان یک نوجوان جوان (10 تا 14 ساله) علائم افسردگی زیادی را تجربه کردم و از نظر جسمی بسیار فعال نبودم. اگرچه من مجبور شدم در کلاس های بدنسازی شرکت کنم و هر پاییز در کلاس هفتم و هشتم ، تست تناسب اندام سالانه مخوف “12 دقیقه اجرا” را تحمل کنم ، اما هرگز ورزش را با احساس خوب همراه نکردم. در Junior High ، فعالیت بدنی متوسط ​​تا بی پروا بیشتر از داروی بلندگو احساس مجازات می کرد.

هنگامی که من در سن 16 سالگی یک قسمت افسردگی اساسی (MDE) را تجربه کردم ، ورزش هنوز به عنوان یک روش بالقوه برای احساس افسردگی کمتر در رادار من نبود. عدم وجود تجربه دست اول در ورزش کاهش افسردگی ، عدم تحرک به نظر نمی رسد عاملی در دیسفوریا من باشد – حتی اگر احتمالاً اوضاع را بدتر کند.

خوشبختانه ، در 17 سالگی ، من به دویدن رسیدم. مسلح با یک واکمن سونی و الهام بخش موسیقی خود انتخاب شده در کاست های مخلوط ، من هر روز از ژوئن تا سپتامبر دویدم. تقریباً بلافاصله ، مشخص شد که این بچه های شدید باعث افزایش خوشبختی من می شوند. من به عنوان کسی که در حاشیه 18 قرار دارد ، از اینکه چقدر سریع علائم افسردگی را کاهش داد ، متحیر شدم. در تابستان سال 1983 ، من از احساس ناامیدی افسرده نسبت به کسی که پر از خوش بینی و Eudaimonia بود ، احساس کردم.

پس از خواندن این مطالعه جدید (2025) ، این حس را دارد که من تا 16 سالگی و بالاتر از آن اثرات ضد افسردگی ورزش را تجربه نکردم. تنها پشیمانی من این است که اگر می دانستم که انجام فعالیت هوازی بیشتری که از 14 سال شروع می شود می تواند به بافر در برابر “سگ سیاه” افسردگی که در دبیرستان در دست گرفته است ، می توان از آن MDE جلوگیری کرد.

پیام در خانه

در نتیجه گیری مقاله ، استینسبک و همکاران یافته های خود را خلاصه می کنند:

“افرادی که سطح فعالیت بدنی خود را از بزرگسالی تا اواخر نوجوانی افزایش می دهند ، نسبت به آنچه در غیر این صورت می توانند علائم افسردگی را ایجاد کنند. بنابراین ، در این دوره سنی ، فعالیت بدنی ممکن است در برابر علائم افسردگی محافظت کند.”

امیدوارم که این تحقیق در مورد ارتباط بین فعالیت بدنی و علائم افسردگی بین سنین 6 تا 18 سال باشد ، می تواند باعث ایجاد انگیزه برای نوجوانان شود تا از قلبی به عنوان ابزاری عاری از مواد مخدر برای جبران خطر افسردگی خود استفاده کنند-به ویژه در حدود 14 سالگی.