فرزندپروری مدرن بیشتر از همیشه درگیر است. ما در هر رویدادی شرکت می کنیم ، به هر متن پاسخ می دهیم و قبل از ظهور آنها نیازهای بچه های خود را پیش بینی می کنیم. این پرورش می یابد – تا زمانی که اینگونه نباشد.

در کار من به عنوان یک روانشناس کودک ، من یک الگوی را بارها و بارها می بینم: بچه هایی که به نظر می رسد اضطراب ، اجتناب یا ناتوان به نظر می رسند ، نه به این دلیل که آنها توانایی ندارند ، بلکه به این دلیل که بیش از حد پشتیبانی شده اند. وقتی والدین دائماً قدم می زنند ، بچه ها یاد نمی گیرند که چگونه برای خودشان قدم بگذارند.

یک مادر اخیراً به من گفت ، “من فقط می خواهم دخترم احساس امنیت و اعتماد به نفس کند. اما هرچه بیشتر کمک کنم ، وقتی که من در اطرافم نیستم ، بیشتر وحشت می کند.” دختر 11 ساله او از سفارش غذای خود خودداری کرد ، در پروژه های مدرسه یخ زد مگر اینکه مادرش در کنار او باشد و در صورت تغییر برنامه ، ذوب می شود. مادر خسته شد. دختر غرق شد. نه نمی دانستند چگونه چرخه را بشکنند.

پیام “پشت اجازه دهید من کمک کنم”

هر بار که مشکلی را برای فرزندتان حل می کنید ، حتی از عشق ، ممکن است پیام قدرتمند (اما ناگفته) را درونی کنند:

“شما نمی توانید این کار را بدون من انجام دهید.”

با گذشت زمان ، این همان چیزی را که می خواهید بسازید تضعیف می کند: اعتماد به نفس آنها.

علائم شما ممکن است بیش از حد کمک کنید

• شما به طور معمول قدم می زنید قبل از اینکه فرزندتان حتی سؤال کند.
• شما احساس اضطراب می کنید که آنها را مبارزه می کنند.
• فرزند شما از انجام کارهای پیچیده جلوگیری می کند مگر اینکه آنها را راهنمایی کنید.
• شما اغلب فکر می کنید ، “اگر من این کار را انجام دهم ، سریعتر است.”

این عادت ها ممکن است ناچیز به نظر برسند ، اما می توانند تأثیر عاطفی عمیقی داشته باشند.

از حالت نجات گرفته تا حالت مربی

کمک دشمن نیست. اما بیش از حد از رشد جلوگیری می کند – هدف این نیست که از فرزند خود حمایت کنید ، بلکه تغییر نحوه حمایت از آنها را تغییر دهید.

این تغییرات کوچک اما قدرتمند را امتحان کنید:

• قبل از پریدن مکث کنید. بپرسید ، “فکر می کنید اینجا چه کاری می توانید انجام دهید؟”
• ناراحتی را اجازه دهید. بگویید ، “من می دانم که این کار سخت است. شما با تلاش یک کار شجاعانه انجام می دهید.”
• روند را ستایش کنید ، نه کمال. بر تلاش و حل مسئله بر نتایج تأکید کنید.
• بگذارید پیامدهای طبیعی آموزش دهد. اگر فرزند شما تکالیف خود را فراموش کرد ، آن را به مدرسه عجله نکنید. بگذارید از لحظه یاد بگیرند.

این لحظه های میکرو باعث ایجاد مقاومت کلان می شوند

من نوشتم جعبه ابزار اضطراب ، افسردگی و عصبانیت برای نوجوانان با توجه به بچه ها که برای مدیریت احساسات بیش از حد به تنهایی تلاش می کنند ، بنابراین آنها می توانند بدون اینکه همیشه به والدین خود تکیه دهند ، بتوانند ابزارهای مورد نیاز خود را بسازند.

بازی طولانی: بزرگ کردن کودکی که به خودشان اعتقاد دارد

اجازه دادن به فرزندتان کمی مبارزه ، شما را به پدر و مادر بد تبدیل نمی کند – این شما را به یک فرد خردمند تبدیل می کند. وقتی به عقب برگردید ، عشق را پس نمی گیرید. شما به سادگی اجازه می دهید تا بیان شود. شما در حال ارسال پیام جدید هستید. “

“من به شما اعتقاد دارم ، حتی وقتی همه چیز احساس سختی می شود.”

این اعتقاد می چسبد. این صدای آرام در داخل فرزند شما می شود که می گوید ، من می توانم این کار را انجام دهم. و مدتها بعد از اینکه از تصویر خارج شدید ، آن صدا همان چیزی خواهد بود که آنها را از بین می برد.